© Zwemkroniek Online op www.zwemkroniek.com Bericht gepost 04-01-2012 15:32 uur


Een grote droom en niet meer veel tijd

Hij had een goede baan, maar gaf die op. Patrick Pearson wil professioneel zwemcoach worden. De Eindhovenaar boekt successen, maar de tijd dringt voor hem. Dat schrijft Rob de Bruyn in het Eindhovens Dagblad.



EINDHOVEN - Zijn hoop is gevestigd op Jacco Verhaeren, of eigenlijk vooral op NOC*NSF. Patrick Pearson wil dolgraag professioneel zwemcoach worden. Maar de tijd dringt voor de 29-jarige Eindhovenaar. Nog een maand of acht, als de trainer van de selectiegroep van Eiffel Swimmers PSV zijn doel dan niet heeft bereikt, is hij waarschijnlijk gedwongen om het voor gezien te houden.

Een groot talent zou verloren gaan. Pearson stond bij zijn eerste club aan de basis van de ontwikkeling van lange afstandzwemster Maaike Waaijer (deelnemer WK 2009 in Rome); hij zag twee van zijn huidige pupillen in juni tijdens de open Nederlandse kampioenschappen zegevieren (Lisa Dreesens op de 100 meter vlinderslag en de 200 wissel; Judith Stap op de 1500 vrij); hij had een paar weken geleden tijdens de EK kortebaan in Szczecin succes met zijn laatste ‘aanwinst’ Rieneke Terink (ex-AZ&PC); en hij is sinds kort een soort personal assistent van Jacco Verhaeren. Maar hoe blij die laatste ook is met Pearson, zelfs de topcoach – tevens technisch directeur van de KNZB – kan zijn jonge collega geen zekerheid bieden.

Eiffel Swimmers PSV is een van de ongeveer twintig gecertificeerde opleidingsclubs. Die vormen samen de derde laag van de topsportpiramide, onder de twee nationale trainingscentra (Amsterdam en Eindhoven) en de vier regionale trainingscentra (Amsterdam, Eindhoven, Dordrecht, Drachten). Maar het Nederlandse topzwemmen mag zich de laatste jaren in veel opzichten goed ontwikkelen, voor professionele coaches is nog altijd bitter weinig geld. Pearson ondervindt dat aan den lijve. Hij maakt weken van zestig tot zeventig uur, voor niet meer dan een onkostenvergoeding. Qua inkomen zit hij dan ook flink onder het minimumloon. „Ik kan nét rondkomen. Voor extra’s, zoals een vakantie, moet ik geld lenen van mijn ouders. Maar goed, het is een kwestie van investeren, zoals de zwemmers dat zelf ook doen.”

Zoals Verhaeren ooit klein begon, doet Pearson dat nu ook. Ook hij jaagt een droom na. Het begon voor hem allemaal in Monster, bij zwemvereniging Hippocampus (tegenwoordig ZV Westland Dijkglas). Pearson was zelf tot zijn 21ste wedstrijdzwemmer. In zijn laatste jaar gaf hij ook al training. Eerst aan kinderen, later aan (jong-)volwassenen. Hij was een van de initiatiefnemers van een interne trainersopleiding en was van 2003 tot 2008 hoofdtrainer van de club. Daarna werd hij hoofdcoach van de Maxx Swim Academy (MSA), een onafhankelijk talentencentrum in de regio Den Haag. „Ik schreef alle trainingsschema’s en planningen.”

Pearson was aan de Erasmus Universiteit afgestudeerd als bedrijfskundige en werkte voor een groot consultancybureau. „Een typische dag? Kwart voor vijf op, van half zes tot half acht zwemtraining geven, dan anderhalf uur in de auto naar Bussum voor mijn werk. Meestal doorwerken tot ongeveer zeven uur, dan naar huis en na het eten weer zwemschema’s schrijven.”

Het was buffelen, maar Pearson had succes met de MSA. „We konden als stichting meer badwater huren en er was veel ruimte voor individuele begeleiding. Een aantal zwemmers ging van nationaal top-10-niveau naar Europees junioren- of jeugdniveau.” Pearson begon op te vallen. Oud-jeugdbondscoach Marcel Wouda kende hem al vanwege de goede resultaten met Maaike Waaijer bij Hippocampus. Toen ze in Eindhoven iemand moest hebben om bij het regionale trainingscentrum (RTC) de zwangere Jeanet Mulder te vervangen, kwam de vraag en toog Pearson naar de Lichtstad.

Zes maanden lang verving hij Mulder. Zijn baan als consultant had hij opgegeven. Dáár had zijn omgeving nog wel begrip voor; als coach van het RTC verdiende Pearson nog altijd een prima boterham. Maar toen hij na de terugkeer van Mulder toestemde om voor een derde van het salaris aan de slag te gaan bij PSV, verklaarde menigeen hem voor gek. Spijt van zijn keuze zal hij echter sowieso niet hebben. „Het is een fantastische periode, waarin ik alles geef. Mocht het niet lukken, dan is dat maar zo, dan leg ik me daar bij neer.”

Pearson heeft zichzelf twee jaar de tijd gegeven om professioneel zwemtrainer te worden. Die twee jaar zijn in augustus om.

Zwemkroniek Online. Dé nieuws en informatiesite van zwemmend Nederland