Startlijsten NK korte baan Eindhoven 2002 (gewijzigd)
Print
Mail een vriendVandaag heeft de KNZB de startlijsten voor de Nederlandse Kampioenschappen vrijgegeven. Dit evenement wordt van 20 tot en met 22 december in Eindhoven gehouden.
Je kunt de startlijsten in twee PDF documenten downloaden, één voor de individuele nummers (109 Kb) en één voor de estafettes (49 Kb).
Definitieve Startlijsten van 18 december 2002, zwemmers met een reservelimiet die op deze lijst staan vermeld, zijn dus geplaatst.
Uitnodiging Speedo Grand Prix Dordrecht
Op 22 en 23 maart 2003 organiseren TWN en MNC Dordrecht de tweede KNZB Grand Prix wedstrijd. De wedstrijd in het 50 meterbad van Dordrecht is de eerste serieuze plaatsingsmogelijkheid in Nederland voor de Wereldkampioenschappen die in juli in Barcelona gehouden worden. Met een totaal van 6000 EUR aan prijzengeld, belooft dit een spannende wedstrijd te worden. Een aantal topzwemmers heeft al toegezegd te zullen komen, in principe komen er zelfs een aantal buitenlandse teams.
De uitnodiging kun je hier downloaden in Acrobat Reader formaat.
Update: 12 februari 2003, verduidelijking leeftijden en programmaindeling
Elfduizend toeschouwers in Riesa
Maar liefst 24 landen namen een of meer medailles mee naar huis en dit is een nieuw Europees record. Vorig jaar in Antwerpen gingen de medailles naar 18 landen, maar het oude record dateert van Lissabon toen 23 zwemnaties in de prijzen vielen. Nederland deed mee op het hoogste niveau, maar aanvankelijk lieten de successen wel op zich wachten. Zure vierde plaatsen leken Riesa tot een mislukt kampioenschap te maken, maar door toedoen van Johan Kenkhuis kwam daar op de derde dag verandering in.
Dat Nederland een bescheiden rol zou spelen was geen verrassing. Vorig jaar stonden Pieter van den Hoogenband en Inge de Bruijn garant voor individuele prijzen en medailles op estafettes; in totaal 8, in de verdeling 3x goud, 3x zilver en 2x brons.
Elfduizend
Aan sfeer ontbrak het absoluut niet bij de zesde aflevering van het EK korte baan. Hoewel Riesa geen plaats van naam is en ergens diep verborgen ligt in het oosten van Duitsland (Dresden/Leipzig) kwamen er na de openingsdag met 1600 toeschouwers elke dag meer bij met in het weekend een uitverkocht huis (per finalesessie 3500 bezoekers). In totaal werden zaten er elfduizend bezoekers! Kom daar in Nederland maar eens om!
Volgend jaar verhuist de LEN-karavaan naar Dublin. Het toernooi in de Ierse hoofdstad wordt afgewerkt in het weekeinde van 10 tot en met 13 december. Een jaar later is Wenen gastgever in dezelfde periode. Dat is dan aan het einde van het Olympisch jaar en anderhalve maand na de WK korte baan, die in oktober 2004 worden gehouden in Indianapolis. Hoe krijg je dan een sterk bezet kampioenschap; misschien iets voor ex-EJK-gangers?
Jonge talenten
Ook de recordlijsten moesten hier en daar herschreven worden. De
Duitse heren tekenden op de 4x50 meter wisselslag estafette voor een beste wereldprestatie (de FINA erkent nog steeds geen officiële records op de spectaculaire korte estafettes). Indrukwekkende Europese records kwamen tot stand op de 800 en 1500 meter vrije slag door toedoen van twee toppers uit de jongste generatie. Eva Risztov verving met 8.14.72 op de 800 meter vrije slag een van de laatste DDR-records, ooit in 1988 gezwommen door Astrid Strauss. De 17-jarige Hongaarse moet wel een sterk lijf hebben, want zij traint dagelijks 16 tot 20 kilometer en zij wil in de voetsporen treden van haar illustere landgenote Krisztina Egerszegi.
Op de langste afstand bij de mannen loste de 18-jarige Rus Yuri Prilukov met 14.36.06 de Italiaan Rosolino (14.36.93) af als recordhouder.
Het derde record kwam op naam van de 'gevestigde' Yana Klochkova. De beste wisselslagzwemster ter wereld werd met 2.08.26 de opvolgster van Martina Moravcova (2.08.44). Het wereldrecord dat de Amerikaanse Allison Wagner ooit zwom tijdens de eerste WK korte baan in Palma de Mallorca in december 1993 staat echter nog steeds als een huis met 2.07.79.
Nieuwe ster
Duitsland was ondanks de afwezigheid van Franziska van Almsick en kortebaanspecialiste Sandra Voelker, maar met de onvermoeibare Thomas Rupprath, het meest succesvol in het medaille- en puntenklassement. Nieuwe ster aan het firmament van onze oosterburen is Sarah Poewe (19 jaar). Dit jaar besloot de dochter van een Duitse vader en een Zuid-Afrikaanse moeder van nationaliteit te veranderen en te kiezen van haar vaders land. In 2000 was zij de eerste wereldkampioene van Zuid-Afrikaanse komaf bij de WK korte baan in Athene, waar zij de 50 en 100 school won. Zweden was minder prominent aanwezig, omdat de laat ingevlogen Therese Alshammar alleen ingezet werd op de estafettes (goud) en drievoudig Europees recordhoudster Emma Igelström geveld was door de gevolgen van een jetlag. Net terug van een worldcupwedstrijd in Melbourne won ze op het nippertje de 50 meter schoolslag, werd zevende op de 200 meter en zegde af voor de 100 meter.
Rosolino
Geruchten als zou Massimiliano Rosolino Australiër worden berusten op onwaarheid. De zwemfederaties van Italië en Australië hebben in de jaren negentig afgesproken dat verandering van nationaliteit via paspoortwissel niet op korte termijn geregeld kan worden. Als Rosolino, wiens moeder Australische van geboorte is, ploeggenoot van Grant Hackett of Ian Thorpe zou willen worden, moet hij minstens drie jaar wachten!
Rosolino liet het EK korte baan in Riesa, waar zijn landgenoten Davide Rummolo (200 school), Lorenzo Vismara (100 vrij) en Emiliano Brembilla (200 en 400 vrij) de medaillehonneurs waar namen, schieten om te trainen in Australie.
Volhouden
Geduld, geduld en onzegbaar hard werken. Dat moet Alyson Sheppard hebben gedacht na haar Europese titel op de 50 meter vrije slag. De Schotse doet al jaren mee op topniveau en verbetert zich elk jaar met tienden van een seconde. Zij is inmiddels 30 jaar! Haar landgenoot Stephen Parry wisselde dit jaar van trainer en dat is niet altijd de sleutel voor succes. In zijn geval had verandering positief effect. De 25-jarige Brit werd tweede op de 200 rug en veroverde na een vinnig duel met zijn eeuwige rivaal uit eigen land James Hickman het goud op de 200 meter vlinderslag.
Elf medailles voor Nederlanders op WK
ARNHEM - De Nederlandse zwemploeg heeft op het Wereld Kampioenschap zwemmen voor mensen met een beperking in totaal één gouden, drie zilveren en zeven bronzen medailles gewonnen. In Mar del Plata won Marion Nijhoff vier en Pernille Thomsen drie medailles.
Marion Nijhoff wist dit WK de meeste medailles voor Nederland in de wacht te slepen. Zij eindigde als eerste op de 400 vrij, werd tweede op de 100 vlinder en veroverde brons op zowel de 100 vrij als de 50 vrij.
Een andere belangrijke kracht in het Nederlandse team was de Deense Pernille Thomsen. Tijdens dit WK kwam zij voor de eerste keer voor Nederland uit. Ze bleek een grote aanwinst voor Oranje. Ze won drie medailles. Nadat ze al brons had gewonnen op de 200 vrij en de 100 rug, veroverde zij op de laatste dag de zilveren plak op de 50 vrij.
Ook Chantal Boonacker won meerdere medailles. Op de 100 rug legde zij beslag op het zilver. Brons was er voor Boonacker op de 400 vrij.
De andere medailles gingen naar Mandy Meenderink en Joost de Hoogh. Meenderink werd in de klasse S9 derde op de 50 vrij. Ze finishte in een tijd van 32,41.
Gert-Jan Schep (klasse S8) verbeterde op zijn eerste Wereld Kampioenschap op vijf afstanden het Nederlandse record. Hij sloot zijn toernooi af met een zesde plaats op de 50 vrij. Hij legde de afstand af in 30.78.
Het derde Wereld Kampioenschap zwemmen voor mensen met een beperking werd van 10 tot en met 16 december gehouden in Mar del Plata. Nederland nam met elf zwemmers en zwemsters deel aan dit evenement. Het team stond onder leiding van Chris Hassall.
Caroline Stuut onder de minuut op 100 vrij
Zwemster Caroline Stuut (14) lid van ZPC Stadskanaal heeft tijdens een NJK limietwedstrijd in Sport- en vakantiepark Het Pagedal te Stadskanaal een nieuw Groninger record gezwommen op de 100 meter vrije slag. Stuut doorbrak in 58.82 de minuutbarrière en nam hiermee het negen jaar oude record, dat op naam stond van Marijke Hommes, over.
Clubgenoot Erik Hagting (11) leverde een dag eerder een prima prestatie. Hagting wist tijdens een Speedo wedstrijd in Haren een nieuw Groninger record op de 100 meter rugslag te vestigen. Minior Erik Hagting kwam tot een eindtijd van 1:12.33 en verbeterde hiermee zijn eigen Groninger record.
Mannenviertal behaalt goud op sprint-estafette
Op de valreep was er dan toch eindelijk goud bij de EK-zwemvierdaagse op de 25 meterbaan. Op de 4x50 meter vrije slag kwam de overwinning als een bevrijding , nadat er nogal wat zure vierde plaatsen waren gevallen. Riesa leverde een wereldrecord, vier Europese en vier Nederlandse records op. Daarnaast waren er vijftien finaleplaatsen.
Bestaat het Nederlandse zwemmen nog wel als Pieter van den Hoogenband er niet bij is? Lang werd bij het EK korte baan in Riesa gedacht dat die stelling op waarheid berustte. Tot het allerlaatste nummer, de 4x50 meter vrije slag estafette. Weliswaar was Nederland favoriet, maar menig keer was gebleken dat Oranje-zwemmers de druk niet aan konden en buiten de prijzen vielen. Dat gold echter niet voor het ontketende kwartet, dat zich niet van de wijs liet brengen door de kracht van Oekraine of de zeer scherp overnemende Italianen. Die namen ogenblikkelijk de leiding met 100 meterkampioen Vismara, maar daar lieten Johan Kenkhuis (21.74), Gijs Damen (21.76) en Ewout Holst (21.65) niet door intimideren. Bij het ingaan van de laatste vijftig was het alleen zaak schoolslagzwemmer Fioravanti te passeren en de winst te pakken. En die opdracht vervulde Mark Veens met een fantastische sprint in 21.27 maar al te graag. De buit was binnen en voor de eerste keer op een estafette zonder Van den Hoogenband. "Dit is fantastisch", riep Mark Veens die na acht maanden blessureleed ondanks een matig persoonlijk optreden zijn toernooi toch nog zag slagen. "We hadden als strijdplan alleen de opdracht om niet al te veel risico's te nemen bij het wisselen."
Eind goed, al goed in Riesa en dat is alleen maar gunstig, gelet op de toekomst, waarin de WK volgend jaar in Barcelona en uiteindelijk de Olympische Spelen prachtige hoogtepunten kunnen worden, juist op de estafettes. Het EK in Riesa was dan wel een toernooi in klein bad, het gold ook als graadmeter voor de nieuwbakken bondscoach op weg naar de echt belangrijke toernooien.
Ondanks het missen van enkele mogelijke bronzen medailles waren er genoeg lichtpunten. Johan Kenkhuis is weer terug van een dip in zijn loopbaan en de Amsterdamse student slaagde er eindelijk ook in zijn status als begaafd sprinter waar te maken met brons op de 100 meter vrije slag. Samen met de mannen uit de Philipsploeg, die volgende maand hun kortebaanpiek willen beleven bij de finale van de wereldbekerwedstrijden in Berlijn, kan er een heel solide team opgebouwd worden.
De oogst bedroeg uiteindelijk drie medailles, vijf minder dan vorig jaar met Van den Hoogenband en De Bruijn als grossiers in Antwerpen. Maar juistr bij de vrouwen was er de enorme progressie van de talenten. Dat kwam tot uiting op de wisselslagestafette over 4x50 meter waarop Suze Valen, Madelon Baans, Chantal Groot en Marleen Veldhuis zich achter Zweden en Duitsland in 1.50.56 naar een derde plaats vochten. Veldhuis maakte daarbij een supersnelle laatste vijftig in 24.08, nauwelijks langzamer dan De Bruijn vorig jaar in Antwerpen. De Twentse studente, die gaat trainen bij TZA, imponeerde met 54.19 ook al op de 100 meter vrije slag. Voor Chantal Groot verliep het EK ietwat ongelukkig, maar zij was op vier persoonlijke nummers sneller dan ooit. In haar geval zullen er duidelijke keuzes gemaakt moeten worden.
Die keuze heeft Madelon Baans allang gemaakt na haar opmerkelijke revival vorig. De 25-jarige schoolslagzwemster heeft inmiddels zoveel inspiratie gekregen, dat zij per toernooi Nederlandse record breekt. In twee races 100 meter schoolslag brak zij eerst het veertien jaar oude record van Linda Moes (1.08.51) met 1.08.39, waarna als vijfde in de finale uitkwam op 1.08.28.
De finale 200 meter schoolslag was uiteindelijk toch weggegegd voor Thijs van Valkengoed, toen de Rus Komornikov zich afmeldde. Bondscoach Cats bracht enkele minuten voor het begin van de finales de blijde boodschap huppelend aan Van Valkengoed over. Hij kweet zich ondanks de korte mentale voorbereiding heel goed van zijn taak en werd knap zevende in 2.12.63!!
Chantal Groot kwam in de finale 50 meter vrije slag net te laat op gang om in de prijzen te vallen. In een pr van 25.05 was er een vierde (!) plaats. Suze Valen eindigde als achtste in 25.36.
Ewout Holst plaatste zich als achtste voor de eindstrijd, maar hij wist dat hij met 23.93 kansloos zou zijn voor een ereplaats. Hij gaf zelf aan zich liever volledig in te zetten voor de estafette. En die gedachte werd beloond met GOUD!!
Mannen op 4x50 vrij starten op baan vier
Zeer geconcentreerd en met overtuiging plaatste Chantal Groot zich voor de tweede ronde van de 50 meter vrije slag. Zij won de tweede van de vier reeksen in 25.23 en dat leverde in het totaalklassement een derde plaats op. Die moest ze overigens delen met de 32-jarige Oostenrijkse Judith Draxler. Bij Suze Valen waren de laatste meters niet sterk, maar haar 25.35 in de vierde serie was toch goed voor een gedeelde zesde positie. De Finse Seppala was even snel. Alison Sheppard (30 jaar) was met 24.65 de enige binnen de 25 seconden.
Op de 50 meter vlinderslag kwam Ewout Holst pas op de tweede baan op gang en dankzij een heel goede finish liet hij 24.13 noteren. De verschillen bleven echter klein met als snelste de Fin Jere Hard met 23.81. Holst klasseerde zich als achtste.
EK-debutant (althans op de korte baan) Thijs van Valkengoed trof het niet, dat de inschrijving zo sterk was. Toch kwam hij maar 0,15 seconde te kort voor een plaats in de eindstrijd. Hij ging in de tweede van de vier series goed mee en won per baan terrein. Via 0.30.13, 1.03.66 en 1.37.59 trok hij door naar een persoonlijk record van 2.12.38. Vooral op de laatste vijftig had hij minder in zijn mars dan de uiteindelijk beste acht.
Dat de Nederlandse mannen als eerste de finale in zouden gaan op de 4x50 meter vrije slag estafette was niet direct verwacht. De ploeg straalde echter grote vastberadenheid uit en die wil resulteerde in een prachtige serie-overwinning. Alle vier zwemmers noteerden tijden binnen de 22 seconden. Johan Kenkhuis opende in 21.87 en dat was een mooi vertrekpunt voor Jeroen van den Berkt. Hij nam veilig over (bloktijd 0.32) en na zijn 21.90 bleef Nederland aan de leiding. Gijs Damen behield de leidende positie (21.69) en ook zijn wissel was zeker en zonder risico (0.34). Dat gold ook voor Ewout Holst (0.39) wiens aandeel van 21.71 een plaats in de avond-opstelling opleverde. Met 1.27.17 was het Nederlandse kwartet de allersnelste, gevolgd door Oekraine (1.57.59), Zweden (1.27.87), Italië, dat schoolslagzwemmer Fioravanti als slotzwemmer (22.14) inzette (1.27.97) en Duitsland (1.28.02). Volgens Marcel Wouda wordt het in de finale zeker een medaille, omdat Mark Veens dan ingezet wordt en Jeroen van den Berkt zal moeten toekijken.
WK-brons voor Chantal Boonacker
Op de vijfde wedstrijddag was er in Mar del Plata opnieuw WK-brons voor Nederland. Chantal Boonacker deed iedereen van de Nederlandse ploeg versteld staan tijdens de 400 vrij dames S8. Zij ging als vijfde de finale in met een tijd van 5.47.19 en tikte uiteindelijke als derde aan in 5.35.88. Dat betekende tevens een Nederlands record. Zij was al recordhoudster met 5.44.93.
Mandy Meenderink miste de finale van de 400 vrij (S9) en werd
tiende in 5.31.65, terwijl Joost de Hoogh op de 400 vrij (S10) afsloot met een vierde plaats in 4.29.72.
Mike van der Zanden zwom de 200 wissel (S11) en werd eveneens vierde in 3.17.27 (pr)
Jurgen Lentink zwom met 28.81 een persoonlijk record op de 50 vrij (S13).
Eindelijk medailles voor Nederland in Riesa
Johan Kenkhuis is de man geworden, die Nederland in het medailleklassement heeft gebracht. Hij was dan wel als snelste geplaatst in de finale 100 meter vrije slag, dat was geen garantie voor goud. Halverwege keerde hij als zesde en toen was duidelijk dat Lorenzo Vismara, de 27-jarige Italiaan, de titel zou grijpen. Dat deed hij in 47.33. "Mijn strijdplan was om vooral voor de tweede vijftig de nodige reserves over te houden, maar het verschil met zilver en de vierde plaats was erg klein", zei een overgelukkige Kenkhuis na de race. "Het is echt een opluchting na de vierde plaats op de vijftig meter." De Fin Jere Hard was tweede met een Fins record van 48.15, Kenkhuis kwam binnen op 48.23. Bij Mark Veens was de pijp leeg en hij finishte als achtste in 49.02.
Ook een medaille was er voor de Nederlandse dames op de 4x50 meter wisselslag estafette. Suze Valen was veel beter op dreef dan op het persoonlijke nummer en met een flitsende start tikte zij aan in 28.62, waarna Madelon Baans de aansluiting behield met 31.49. Het zag er goed uit, want Chantal Groot kwam geladen aan de start en produceerde een knappe 26.37 op de vlinderslag. Met een bloktijd van 0,28 dook Marleen Veldhuis in derde positie in het water. Het brons liet zij zich niet ontnemen en met een onvoorstelbare 24.08 op de 50 vrij maakte zij zich volledig waar. Met 1.50.56 was er net als vorig jaar brons. Zweden haalde het goud binnen in 1.48.42 (11 honderdsten boven het wereldrecord), Duitsland kroop door het oog van de naald na een negatieve wissel (-0,01 waar -0,02 is toegestaan) en nam zilver in ontvangst.
Suze Valen en Inge Dekker overleefden de halve finales op de respectieve 50 rug en 100 vlinder niet. Inge Dekker slaagde er niet in om haar pr te verbeteren en misschien de minuutgrens te doorbreken op de 100 vlinder, dus was zij begrijpelijk teleurgesteld.In het klassement werd zij tiende na 1.00.46.
Na haar voortreffelijke resultaten en records bij de EK in Berlijn, bleek Madelon Baans opnieuw in uitstekende vorm te zijn op de 100 meter schoolslag. Ondanks een niet geheel vlekkeloze race, tussenslagjes bij keerpunten, finishte zij met een ijzersterke 1.08.39 in de tweede halve finale. Eindelijk verdween daardoor het stoffige NR van Linda Moes (1.08.51 van februari 1988) uit de boeken. "Morgen hoop ik nog een paar tienden sneller te gaan, maar een medaille is niet haalbaar met al die sterke concurrenten", zei de verheugde recordhoudster.
Het middagprogramma begon met een Europees record. De Rus Yuri Prilukov zwom op de 1500 meter 14.35.06, waardoor het ER (14.36.93) van Rosolino uit 2000 (EK Valencia) verleden tijd is.
EK 2006 niet naar Eindhoven; Boedapest wint
Boedapest gaat de EK van 2006 organiseren en niet Eindhoven. Dit maakte LEN-president Consolo vanmiddag tijdens een speciale persconferentie in Riesa bekend. Beide steden hadden een uitstekende presentatie, maar de Hongaarse 'bid' kreeg de voorkeur. Er komt een nieuw zwembad dat 75 miljoen euro gaat kosten!
Uiteraard was bondsvoorzitter Erik van Heyningen teleurgesteld, maar hij zei dat er ongetwijfeld een nieuwe poging wordt gedaan voor de EK 2008.
Mevrouw Mittendorff, de loco-burgemeester van Eindhoven verklaarde, dat het niet binnenhalen van de EK niet fnuikend zou zijn voor de bouw van het bad. "Dat bad komt er", zei ze kort en bondig en met overtuiging.
Allesandro Sanza, directeur van het LEN-bureau, stelde dat Nederland ongetwijfeld meer kansen had gehad als Pieter van den Hoogenband en zijn vader Cees-Rein in stelling gebracht waren. "Als hij hier had gezwommen en niet in Melbourne zou zijn gebleven, zou het EK naar misschien wel Eindhoven zijn gegaan", vertelde de Italiaan even na de persconferentie.
Lobbyen is een apart kunstje en de Hongaars voorzitter Tamas Gyarfas is daar een meester in. De enorme Erdgasarena, het strijdtoneel van de EK, was volgeplakt met affiches van de 28-ste EK zwemmen in ....Boedapest.
Eindhoven mag als doekje voor het bloeden een EK-kwalificatietoernooi voor waterpolodames organiseren. Nederland moet het daarbij opnemen tegen o.a. Spanje en Tsjechië.
