BMC tekent overeenkomst met Talent Team Zwemmen
Print
Mail een vriendBMC tekent sponsorovereenkomst met Talent Team Zwemmen
Op dinsdag 10 december heeft BMC uit Leusden een sponsorovereenkomst getekend met Stichting Talent Team Zwemmen Midden-Nederland.
Hans Schonewille, senior Adviseur BMC (l) en Ernst Peter Tamminga, Voorzitter TTZ tekenen de sponsorovereenkomst van BMC met TTZ
Sponsorovereenkomst
BMC ondersteunt TTZ financieel in 2003 en 2004. Daarnaast verplicht BMC zich een Birkman methode op te maken voor Bastiaan Tamminga en Mandy van Rooden voor ondersteuning op het terrein van mental coaching. Bastiaan en Mandy zijn als zweméquipe opgenomen in het BMC Talent Team.
BMC Interim-Management, coaching en auditing
BMC staat voor Bestuur en Management Consultancy. Advies, interim-management, coaching en auditing zijn de kernactiviteiten van het organisatiebureau. BMC werkt veel voor overheidsorganisaties, maar vooral ook op mental coaching is het werkterrein zeer divers. De wereld van de topsport past hier uitstekend bij. Want topsporter wordt je niet zomaar. In de eerste plaats moet je natuurlijk talent hebben. Maar daarmee ben je er nog niet want topsport is niet alleen fysiek zwaar het vraagt ook mentaal het nodige van je. Daarom moet je in alle opzichten kunnen rekenen op de steun van een coach. Door het team te sponsoren en sporter en trainer te ondersteunen in mental coaching wil BMC een bijdrage leveren aan de ontwikkeling.
Razendsnelle 100 vrij van Inge de Bruijn
Tijdens wedstrijden in Beaverton, Oregon heeft Inge de Bruijn enkele
voortreffelijke tijden gezwommen op de korte baan. De meest opvallende tijd bij deze meeting met deelname uit o.a. Japan en Duitsland kwam tot stand op de 100 meter vrije slag, die zij aflegde in 53.19 seconden. Niemand ter wereld is dit jaar sneller geweest op deze afstand.
Onlangs won Jenny Thompson bij de wereldbekerwedstrijden in New York de sprint in 53.59. Op de 50 meter vrije slag nestelde De Bruijn zich met 24.20 eveneens aan de kop van de wereldranglijst 2002/2003.
Ook op de vlinderslag bewees de ongetaperde Inge de Bruijn, na een lange zomerpauze sinds eind septemeber weer in volle training is bij haar Amerikaanse coach Paul Bergen, met 25.79 (50 meter) en 57.60 (100 meter) haar absolute klasse.
De Stormvogel oppermachtig bij estafettetoernooi
GOES - Het Praxis estafettetoernooi is door het zwemteam van de Stormvogel uit Vlissingen met grote overmacht gewonnen. Met maar liefst 15 punten voorsprong op concurrent Luctor et Emergo uit Middelburg waren de Stormvogeldames en heren gisteren in Goes onverslaanbaar.
Vooral bij de herenestafettes senioren was het team uit Vlissingen oppermachtig. Op de 4x100m rugslag tikten de Stormvogelheren bijna 10 seconden eerder aan dan de nummer twee op dit onderdeel, de Krabben uit Bergen op Zoom.
Ook op de 4x100m schoolslag en 10x100m vrije slag waren de heren uit de Scheldestad niet te verslaan. Opnieuw was er weer een groot verschil met nummer twee, ditmaal moesten de heren uit Middelburg ruim 7 seconden toegeven.
Bij de vrouwen senioren ging de strijd voornamelijk tussen de Scheldestroom uit Breskens en de Stormvogel. Op de 4x100m vlinderslag en 4x100m schoolslag bleken de vrouwen uit Breskens de sterksten, terwijl op de 4x100m rugslag en de 10x100m vrije slag het team uit Vlissingen als eerste aantikte. De jongens junioren onder de 14 jaar van Luctor et Emergo uit Middelburg waren op alle drie de programmaonderdelen niet te verslaan. Met groot verschil wist het viertal van Luctor de teams uit Vlissingen, Breskens, Goes, Koewacht en Bergen op Zoom achter zich te houden.
In de jongste meisjes junioren categorie had ZC Koewacht een sterk viertal ingeschreven. Op de 4x50 vlinderslag en de 4x50m rugslag waren de Koewachter meisjes oppermachtig, maar op de 4x100m schoolslag moesten ze de meisjes van de Stormvogel voor laten gaan. Zij tikten 2 seconden eerder aan.
WR voor Esposito, ER voor Perrot in Antibes
ANTIBES - De Franse zwemmer Franck Esposito heeft zondag in Antibes bij de Franse interclub korte baan kampioenschappen het wereldrecord op de 200 meter vlinder verbeterd. Esposito kwam tot 1.50,73. Daarmee haalde hij flink wat tijd af van het oude record van de Duitser Thomas Rupprath, 1.51,21. De tussentijden van Esposito waren 24,73; 52,79; 1:21,35 en 1:50,73.
De Fransman Stephan Perrot scherpte in Antibes zijn eigen Europese record over 200 meter schoolslag aan. Hij tikte aan in 2.07,56, terwijl zijn vorige toptijd op 2.07,58 stond. Die tijd realiseerde hij op 17 december 2000 bij de Europese kampioenschappen in Valencia.
PSV met zeer sterke afvaardiging naar NK
PSV komt samen met de Philipsploeg in eigen huis met een zeer sterke vertegenwoordiging aan de start bij de NK korte baan, die in het laatste weekend voor Kerstmis in ‘de Tongelreep’ in Eindhoven zullen plaats vinden. De afvaardiging telt 27 deelnemers, die samen goed zijn voor 82 persoonlijke en 4 estafette starts.
Bij wedstrijden in o.a. Aken, Barneveld (Grand Prix en limietwedstrijden) en Amersfoort gaven de PSV-ers aan dat de vorm groeiende was en in de eigen ‘klotsbak’ moeten de bijna vier maanden intensieve training culmineren in de winterpiek. Samen met de professionals van de Philipsploeg (voortreffelijk op dreef bij de wereldbekerwedstrijden in Melbourne) is PSV bij voorbaat bestempeld als grossier in titels en medailles, terwijl menige finale PSV-gekleurd zal zijn. De trainers Eric Landa en Jacco Verhaeren zullen het dus druk hebben.
Zo hebben zes PSV-ers (Van den Hoogenband, Keizer, Mertens, Zwering, Koppenaal en Van der Zandt) ingeschreven op de 100 meter vlinderslag en komen er inclusief jeugdzwemmer David Groenendaal vijf man in actie op de 200 meter vrije slag. Ook op de 100 meter vrije slag komen zes mannen aan de start. Daarbij is ook Mitja Zastrow, die met smart op zijn Nederlands staatsburgerschap zit te wachten.
Stefanie Luiken en Sabrina Buur hebben dit najaar een opmerkelijke progressie op de 100 meter rugslag geboekt. Vlak voor haar vertrek naar Australië maakte Hinkelien Schreuder op de 200 meter rugslag al indruk met 2.15.10. En dat maakt haar tot medefavoriet voor de titel.
Op de 50 en 100 meter schoolslag is PSV vier maal vertegenwoordigd. Van dit kwartet zijn Paula Boot en Miranda Bosman ongetwijfeld geduchte concurrenten voor Madelon Baans, die bij PSV de clubrecords houdt op deze afstanden.
Bij de mannen moet het succes op de schoolslag komen van nieuwkomer Martin de Wildt, die aan de ‘de Tongelreep’ goede herinneringen heeft.
Ook bij de jeugd is PSV-trainer Erwin Maes goed vertegenwoordigd met enkele EJK-kandidaten. Wendy van der Zanden kwam in Aken al dicht in de buurt van kwalificatie voor de trainingsploeg, terwijl Manon van Vulpen op de sprint een belangrijke kanshebber is voor de estafetteploeg in Glasgow. Bij de jongens moet David Groenendaal op de lange afstanden in staat worden geacht op hoge noteringen in het jeugdtoernooi.
Als PSV inderdaad in de beoogde sterke samenstelling kan verschijnen op de drie mannen-estafettes dan zouden er op z’n minst Nederlandse records gevestigd moeten worden. Bij de dames is er een ploeg geformeerd voor de 4x100 meter wisselslag estafette.
Dit zijn de PSV-deelnemers in Eindhoven:
Dames (7)
Paula Boot(1977): 50 en 100 m.schoolslag
Miranda Bosma(1978): 50, 100 en 200 m.schoolslag
Sabrina Buur(1985): 50 en 100 m.rugslag
Ilse Kikkert(1981): 50 en 100 m.schooslag
Stefanie Luiken(1985): 50 en 100 m.rugslag, 50 en 100 m.vrije slag
Velda Moonen(1985): 50 en 100 m.schoolslag
Hinkelien Schreuder(1984): 50 en 200 m.rugslag, 50 en 100 m.vlinderslag
Heren (12)
Joost ten Have(1980): 100, 200 en 400 m.vrije slag
Pieter van den Hoogenband(1978): 50 en 100 m.vlinderslag, 100 en 200 m.vrije slag
Joris Keizer(1979): 50 m.rugslag, 50 en 100 m.vlinderslag
Tjarco Koppenaal(1981): 50, 100 en 200 m.vlinderslag
Harold Matla(1968): 50 m.schoolslag
Ralf Mertens(1982): 50, 100 en 200 m.vlinderslag
Stefan Oosting(1981): 100, 200 en 400 m.vrije slag
Mark Veens(1978): 50 en 100 m.vrije slag
Martin de Wildt(1974): 50, 100 en 200 m.schoolslag
Nick van der Zandt(1983): 50 en 100 m.vlinderslag, 50 m.rugslag, 200 m.wisselslag
Mitja Zastrow(1977): 50 m.rugslag, 100 m.vrije slag
Klaas Erik Zwering(1981): 100 m.vlinderslag, 100 en 200 m.vrije slag, 200 m.rugslag
Meisjes Jeugd (6)
Joyce Aurik(1987): 50 vrij
Linsy Heister(1988): 400 en 800 m.vrije slag, 400 m.wisselslag
Wilma Scheepers(1988): 400 en 800 m.vrije slag, 200 m.wisselslag, 200 m.rugslag
Fabienne Verver(1988): 100 en 200 m.vrije slag, 200 m.wisselslag
Manon van Vulpen(1987): 50 en 100 m.vrije slag, 50 m.schoolslag, 200 m.wisselslag
Wendy van der Zanden(1988): 100 en 200 m.rugslag, 200 en 400 m.vrije slag, 100 m.vlinderslag
Jongens Jeugd (2)
Nick Heister(1985): 50 en 200 m.schoolslag, 100 m.vrije slag, 200 m.wisselslag
David Groenendaal (1985): 100, 200, 400 en 1500 m.vrije slag
Van den Hoogenband snelste man in Melbourne
Pieter van den Hoogenband heeft in Melbourne het bijnummer van de bijnummers, zoals hij de 50 vrij wel eens noemt, gewonnen. Met een tijd van 21.72 versloeg hij de Brit Mark Foster op de streep met een verschil van 0,03 seconde. Op de korte sprint, geafficheerd als het grote duel tussen Van den Hoogenband en zijn aartsrivaal Ian Thorpe, werd de Australiër vijfde in 22.24.
Van den Hoogenband vestigde in de series 100 meter vlinderslag met 52.80 een persoonlijk record; de finale, waarin Keizer zevende werd in 53.06, liet hij schieten.
Op de derde dag in Melbourne kwam Hinkelien Schreuder twee keer als achtste uit het water. Op de 200 wissel na 2.18.60 (serie 2.17.56) en de 50 rug na 28.65 (pr).
Vanmiddag om 17.20 besteedt Studio sport nog aandacht aan de wedstrijden in Melbourne.
Twijfelachtig WR voor Rupprath , NR's voor Zwering
Op de derde dag van de wereldbekerwedstrijden in Melbourne heeft Thomas Rupprath het wereldrecord op de 100 meter rugslag verbeterd. De Duitser tikte aan na 50.58 en was daarmee 0,17 seconde sneller dan de Amerikaan Neil Walker bij de WK korte baan in Athene. Die zwom destijs 50.75.
Rupprath werd aanvankelijk gediskwalificeerd, omdat hij te lang onder water gezwommen zou hebben. Na bestudering van de videobeelden kreeg hij het voordeel van de twijfel.
Klaas Erik Zwering zwom op de 100 meter rugslag eerst met 54.44 het NR van Sander Ganzevles (54.65)uit de boeken. Ganzevles was recordhouder sinds de EK korte baan in Valenvia 2000. In de finale stelde Zwering (vijfde) het record een fractie bij tot 54.32
Jeugdrecord van LZ 1886 alsnog erkend
Records bij zijn bij de KNZB en zeker op het bondsbureau de laatste jaren onderhevig geweest aan veranderingen en wijzigingen. Niet door de zwemmers, maar door steeds veranderende regels omtrent jeugd- en juniorenstatus. Mede daardoor is bij de NK 2002 in Amersfoort een jeugdrecord aan de aandacht ontsnapt. Het ging om het nationale jeugdrecord voor verenigingsteams op de 4x100 meter vrije slag estafette. Het record stond met 3.41.15 op naam van de Alex van Leendert, Tim Peters, Stefan Oosting en Guido Jansen van De Rijn Wageningen, dat werd gevestigd op 18 juni 1999 in Amersfoort.
Bijna drie jaar later, en wel op 20 april 2002, werd deze tijd scherper gesteld door een viertal van LZ 1886 uit Leiden, bestaande uit Joost Krommenhoek (55.04), Jeffrey Tameling (53.74), Michael van der Linden (55.44) en Nick Driebergen (56.75). Maar de 3.40.97 ging als achtste tijd bij de NK 2002 in Amersfoort anoniem de tijdenregistratie in. Gelukkig waren er alerte zwemmers, die aan de bel trokken bij o.a. Zwemkroniek online. Verdere actie richting KNZB leverde uiteindelijk record-erkenning op.
Voor ZK online reden om het recordkwartet op de foto te nemen. Alsnog proficiat!!!
Op de foto staan v.l.n.r. Tameling, Van der Linden. Driebergen en Krommenhoek.
Mark Veens in Studio Olympia NOS
In de zondagmiddaguitzending van Studio Sport, Nederland 2, is er in de rubriek Studio Olympia (13.30 tot 14.00 uur)naast wedstrijden van teamsporten ook plaats ingeruimd voor een kort item met en over Mark Veens. De Limburger is na een lange blessureperiode weer helemaal terug en hij neemt komende week deel aan de EK korte baan in Riesa.
Filmster voor twee weken, Pieter in Australië
Het achtergrond verhaal in Telesport van zaterdag 7 december heeft Pieter van den Hoogenband als hoofdpersoon. Met dank aan de Telegraaf en de schrijver Luuk Blijboom.
Rio de Janeiro. New York. Eindhoven. Melbourne.
De wereld is er een van uitersten. Vertel Pieter van den Hoogenband wat. Voor het eerst in zijn carričre heeft hij gekozen voor het Wereldbekercircuit op de korte baan. Reizen, trainen, zwemmen. Hard zwemmen. 50, 100 en 200 vrij, 50 en 100 vlinder, ditmaal. Adel verplicht. Tussendoor: een keiharde confrontatie met de soms bittere werkelijkheid. Sloppen van Rio. Ground Zero. Waanzin in Melbourne.
Leven en laten leven. Leven en geleefd worden.
Pieter van den Hoogenband, van bittere armoede via hartscheurend geweld naar grenzeloze adoratie
Door Luuk Blijboom
MELBOURNE (-) Onder de wijde korte broek komen de witte spillebenen nauwelijks tot hun recht. “Dit is Spike”, zegt Pieter van den Hoogenband ter introductie. Pas een paar dagen in Melbourne, maar nu al heeft hij een hechte band met zijn persoonlijke chauffeur, die dit weekeinde tijdens de Wereldbeker geen moment van zijn zijde wijkt. “Kijk eens naar zijn witte kousen. Tot over zijn knieën! Vast een fan van Mateja Kezman. Nog even en hij wijst met zijn duimen naar zijn rug als hij ons bij het zwembad heeft afgezet.”
De voormalige Vietnam-veteraan is voor Van den Hoogenband de personificatie van het sportgekke Australië. Ook de storm en slagregens die Melbourne teisteren en de vraag rechtvaardigen of dit nou een zomer op het zuidelijk halfrond is, gaan niet ten koste van de gulle lach. “De hele dag door, hč. Dat manneke is zo oprecht, echt geweldig zoals hij met je omgaat. Zoals de hele manier van leven hier fantastisch is. Ik geniet met volle teugen, iedere minuut.”
Ander bijkomend voordeel: “Ondanks de quarantaine-wetgeving kan ik gewoon mijn eigen kussen, dat gevuld is met granen, in mijn bagage meenemen. Eigen eten, ook geen probleem. Voor ‘Hoogie’ wil de douane wel een oogje voor dichtknijpen.”
Down Under komt een einde aan Van den Hoogenbands wonderbaarlijke reis rond de wereld. Van bittere armoede, via hartverscheurend geweld naar grenzeloze adoratie. In één maand tijd.
Kiezen voor het Wereldbekercircuit is kiezen voor uitersten.
Drie weken geleden pendelde hij in Rio de Janeiro dagelijks vijf uur met een bus tussen hotel en zwembad, omdat de burgemeester op het laatste moment had verordonneerd dat de Wereldbeker aan de andere zijde van de stad moest worden gehouden. Onderweg ging het, onder zware politie-escorte, dwars door de favela’s, het levensgevaarlijke woongebied van de absolute onderlaag van de Braziliaanse samenleving, om vervolgens uit te komen in een zwembad waar het ongedierte in het water dreef een omgekeerd programma te zwemmen. De macht van de Braziliaanse televisie bleek zo groot, dat de series voor de afwisseling inde avonduren werden gezwommen en de finales bij het ochtendgloren.
Het was in het legendarische Maracana-stadion dat Van den Hoogenband tussen alle beslommeringen door een beetje bij schnabbelde. Tijdens een thuiswedstrijd van Flamengo fungeerde hij, voor het televisiestation Globo, als deskundige co-commentator. “Ik heb daar een fantastische rechtsback zien spelen. Je moet niet gek opkijken wanneer hij over twee jaar bij PSV speelt. Heb ik hem toch mooi ontdekt. Ik vraag maar tien procent commissie, dus dat valt nog mee.”
In New York, de volgende tussenstop, raakte hij veertien dagen geleden danig onder de indruk van Ground Zero. “Ongelooflijk dat op dat stukje grond die Twin Towers hebben gestaan. Maar wat ik misschien nog wel veel aangrijpender vond, waren die geblakerde appartementen er omheen. Je zult ’s morgens maar net uit de douche komen en je ziet bij de buren even twee vliegtuigen naar binnen zeilen. Goeiedag. Dat idee bezorgde me koude rillingen.”
Zes dagen stond hij vervolgens in de vertrouwde files rond Eindhoven, alvorens hij vorige week de oversteek naar Oceanië maakte.
“Het is geweldig om aan de voet van het Christusbeeld in Rio te trainen, maar zwemmen in Australië is écht het mooiste van alles.” Schipperen tussen twee werelden. Letterlijk en figuurlijk.
“Wanneer je van het ene uiterste naar het ander gaat, moet je daar een beetje tussendoor laveren om voor jezelf de ideale weg te vinden. Kom je zo snel in zulke uitersten terecht, dan moet je je gevoelens sturen om je hoofd er bij te houden. Het zet je ook weer met beide benen op de grond. Ik hoef mijn sport niet te relativeren, maar in die sloppenwijken van Rio besef je wel hoeveel mazzel je eigenlijk hebt. Die mensen vechten letterlijk voor hun leven, terwijl jij bij het hotel lekker aan een exotisch fruitdrankje loopt te lurken en ’s avonds vrijwillig een beetje pijn ligt te lijden in een bak met water. Dan denk ik wel eens, mwoah Piet, je hebt het niet slecht voor elkaar.” Korte stilte. “Ik merk steeds vaker hoe bevoorrecht ik ben.”
“Het gevaar in Nederland is dat je je steeds vaker mee laat slepen in de stroom van irritaties. Als je terug komt van zo’n trip denk je, waar gáát het allemaal over? Het is goed voor mijn gemoedstoestand om daar even uit te zijn. In Australië merk je pas hoe doorgedraaid we in Nederland tegelijkertijd zijn. Als je voor het stoplicht staat en je trekt niet op omdat je de weg niet weet en loopt te klooien met het stuur aan de verkeerde kant, stapt degene in de auto achter je uit om te vragen of je misschien hulp nodig hebt. In Nederland krijg je meteen een middelvinger. Ik vertelde iemand een paar dagen geleden dat Guus Hiddink twee kogelbrieven had gekregen. Daar kunnen die Australiërs niet bij met hun hoofd. Dat is volstrekt ondenkbaar in deze sportcultuur.”
Hoe hard hij ook zwemt en traint: “Iedere keer wanneer ik vanuit Australië terug kom in Nederland, heb ik het gevoel dat ik lekker op vakantie ben geweest. Dit is als zwemmer het ideale land om de batterij weer even op te laden. Eerlijk gezegd doet het me soms pijn te zien hoe het in Nederland allemaal in zijn werk gaat. Je bedrijft hier op een totaal andere manier je sport. Dat je hier mag zwemmen is de beloning voor al die maanden tegeltjes tellen in De Tongelreep.”
Lachend: “En mocht je ooit je olympische successen zijn vergeten, dan word je er hier wel weer aan herinnerd.”
Veel mensen wijzen hem ook nu nog op een interview dat hij, kort voor de Spelen, gaf aan het Australische Channel Seven. “Daar vertelde ik dat ik, als aankomend talent, ’s morgens om vijf uur met de brommer naar de training ging, vervolgens door reed naar school en ’s avonds weer terug ging naar het zwembad. Dat heeft zoveel indruk gemaakt dat de mensen je het succes vervolgens ook oprecht gunnen. In Nederland ben je al gauw de gek die altijd in het chloor lag te weken, in plaats van dat hij normaal deed en een vak leerde. Hier word je gezien als een held. Da’s het verschil.”
Hij is een grootheid, zeker afgemeten naar de belangstelling van de media. De aankomst in Melbourne werd angstvallig geheim gehouden, maar vanaf de eerste training in het hypermoderne Aquatic Center verdringen de cameraploegen zich rond The Flying Dutchman om iedere slag in het water te registeren. “Wat Johan Cruyff is in Spanje en Guus Hiddink in Zuid-Korea, ben ik misschien wel een beetje in Australië. Al ben ik de laatste om mezelf op hetzelfde voetstuk plaatsen.” En dan is Van den Hoogenband nog niet eens een vedette van het kaliber Ian Thorpe. De 20-jarige ‘Thorpedo’ mag naast het water ook zwemmen in het geld (alleen al dit jaar is hij goed voor een inkomen van 3,8 miljoen Australische dollar, een slordige twee miljoen euro), een gelukkige indruk maakt hij allerminst. Thorpe heeft in Australië inmiddels zo’n status bereikt dat zelfs zijn stalkers, een echtpaar, voor de media zo interessant zijn dat ze regelmatig in beeld verschijnen op de Australische televisiezenders.
“Dat zou helemaal niets voor mij zijn. Ik prijs me gelukkig dat ik niet in zijn schoenen sta. Ik ben echt heel erg blij dat ik een iets ander bestaan leid, ook in Nederland. Dan maar wat minder geld op mijn bankrekening. Die jongen heeft het daar af en toe best wel zwaar mee. Ik word ook gewaardeerd, maar anders. Vergelijk mijn status hier met die van Johann Olav Koss in Nederland. Die Australiërs willen graag dat de eigen jongens winnen, maar als ze verslagen worden, is er wel respect voor je prestatie in plaats van afgunst. Gezien mijn eigen ervaring om de juiste weg in het leven te vinden, herken ik veel in hem. Uitkijken waar je je vertoont, wat je zegt. Ik vind het knap zoals hij zich er doorheen slaat, al is het niet mijn manier. En ik krijg niet de indruk dat het hem van presteren af houdt.”
“Kijk eens wat een gekte hij teweegbrengt als hij hier de 50 meter vrije slag zwemt. Hij start omdat hij het min of meer verplicht is hier iets te zwemmen. De 50 vrij, pfff, waar hebben we het over? Ik ben ooit Europees kampioen geweest en heb zilver en brons op de WK en de Olympische Spelen op die afstand gehaald, maar hij heeft nooit gewonnen. Voor mij is het al een bijnummer van de bijnummers, wat is het dan niet voor hem? En toch, zoals die mensen er mee bezig zijn, hoe ze over tijden praten, hoe ik mijn race moet indelen om van hem te winnen. De mensen hier hebben blijkbaar meer verstand van zwemmen dan ik, want ik heb nog nooit van mijn leven een 50 vrij ingedeeld. Voor mij is het gewoon rammen en kijken wanneer de klok stopt.”
“Het is me zelf al eens overkomen dat een taxichauffeur de splittijden van mijn wereldrecords op de 100 en 200 vrij van de Spelen wist te melden. Dat geloof je toch niet? Ik moest zelfs even nadenken of het eigenlijk wel klopte. Dat gebeurt allemaal als je in dit land bent. Het klinkt misschien een beetje vreemd, maar wanneer ik in Australië kom, ben ik in een geheel andere wereld. Alsof ik rondloop in een film waarin ik zelf de hoofdrol speel. Het is geweldig om even twee weken de superster te zijn. Twee weken, dan is het weer welletjes.”
“Als mensen in het openbaar als een gek aan je kleren beginnen te trekken, of wanneer je door een park wandelt en iedereen loopt achter je aan, dat is een heel vreemde gewaarwording. Daar raak je geestelijk echt verward van. Dat kun je niet uitleggen, zoiets moet je een keer aan den lijve hebben ondervonden om te weten hoe het is.”
“Ik heb hier weer een beetje hetzelfde gevoel als vlak na de Spelen. Toen heb ik enorm moeten wennen aan de contrasten waar ik mee te maken kreeg. Het heeft me wel een jaar gekost om de juiste weg daarin te vinden. In Nederland vinden de mensen het heerlijk om iedereen in hokjes te plaatsen. Daar weten ze nu ongeveer hoe ze me moeten inschatten en treedt er soms zelfs een beetje verzadiging op. In ieder geval heb ik in Nederland na twee jaar mijn plekje gevonden. Maar hier begin ik weer van voren af aan.”
“Eigenlijk is het heel onwerkelijk allemaal. Je moet echt je eigen weg uitstippelen om niet gek te worden. In het zwembad zat er van de week een meisje bij de dopingcontrole dat begon te gillen toen ze me zag. Nou ja, dan geef ik dat kind maar een hand, dacht ik. Toen viel ze letterlijk voor me op haar knieën. Echt niet normaal meer. In Nederland word je in ingezonden brieven in de krant uitgescholden omdat je je sterk maakt voor de bouw van een zwembad. Het is heel moeilijk met dat verschil, met die uitersten om te gaan. Het is aan mij om dat te kanaliseren. Het gaat me steeds beter af, merk ik.”
Hij ziet zich volgende maand alweer zitten in de wachtruimte van de fysiotherapeut. “Midden in die zaal staat een fonteintje, gewoon, om de boel een beetje op te leuken. Als ik dan mensen die daar zitten te wachten daar over hoor praten, daar gaat zó veel negatiefs van uit. Het gaat in het leven om je houding. Mensen die alleen maar alles afbreken, roepen de problemen over zich af. Daarom bekijk ik het leven met een glimlach. Maar ik weet het. Misschien heb ik wel heel makkelijk praten.”
