Vervoorn moedeloos van compromissen
Print
Mail een vriendCees Vervoorn (42), mede-oprichter van de Stichting Topzwemmen Amsterdam, maakt zich zorgen over de voortgang van het Nederlandse zwemmen, en hij is niet de enige. ,,Ik mis de blinde passie’’, zegt de oud-topzwemmer aan de vooravond van de EK in Berlijn. Zijn uitspraken zijn op papier gezet door Mark Hoogstad en waren zaterdag 20 juli te vinden in het sportkatern van het NRC/Handelsblad.
(-)Het enthousiasme straalde van zijn gezicht. Zo groot was het vertrouwen van Cees Vervoorn in Nederlands tweede en mede door hem opgerichte profzwemploeg TZA (Topzwemmen Amsterdam) dat de oud-topzwemmer zichzelf blijmoedig uitriep tot chef d’ambition. ,,Olympische ambities waarmaken’’, luidde de opdracht die Vervoorn niet alleen zichzelf, maar vooral de zeven zwemmers meegaf in de aanloop naar de Olympische Spelen van Athene (2004).
Hyperambitieus is Vervoorn (42) naar eigen zeggen nog altijd. Maar elf maanden later heeft de ongeremde geestdrift die de presentatie van de niet-clubgebonden stichting zo kenmerkte, plaatsgemaakt voor wat hij ,,gezond realisme’’ noemt. ,,We hebben bewust hoog ingezet en geenszins spijt van die beslissing. Alleen: het is ons zwaarder gevallen dan we in onze eerste euforie hadden gedacht. We hebben de afgelopen maanden onderling zware gesprekken gevoerd, met als inzet de vraag: is dit wat we willen? Is dit wat ons voor ogen staat nu blijkt dat de instelling van een aantal zwemmers niet spoort met de wijze waarop wij denken dat topsport bedreven moet worden?’’
Gedesillusioneerd beweert Vervoorn desondanks niet te zijn. Al is de voormalig vlinder- en vrije-slagspecialist die zelf deelnam aan drie Olympische Spelen de eerste om te erkennen dat het Nederlandse zwemmen, twee jaar voor ‘Athene’, in een kritieke fase verkeert. ,,Het beeld dat opdoemt zodra je (olympisch kampioenen, red.) Pieter van den Hoogenband en Inge de Bruijn wegstreept, stemt niet vrolijk. We zitten weliswaar niet op de bodem, zoals tien jaar geleden na ‘Barcelona’, maar we hebben weinig of geen grootheden. Wel het fysieke talent, maar tegelijkertijd mentale tekortkomingen waardoor de doorbraak van de subtoppers uitblijft. Het zijn, met alle respect, zwemmers die blij zijn met een finale- in plaats van een podiumplaats.’’
Het nationale topzwemmen dreigt, twee jaar na de succesvolle Olympische Spelen in Sydney (vijf gouden medailles), te verzanden in goede bedoelingen, stelt Vervoorn. ,,Het probleem is dat Pieter straks bij de Europese kampioenschappen waarschijnlijk weer een paar keer goud wint en iedereen denkt: het gaat toch goed, waarom zouden we ons druk maken? Met als gevolg dat de noodzakelijke discussie over een herstructurering weer twee jaar wordt uitgesteld.’’
Illustratief voor de heersende onmacht zijn de onlangs in Oostenrijk afgesloten Europese jeugdkampioenschappen (EJK). Voor het eerst sinds 1993 keerde de Nederlandse ploeg, zeven zwemmers sterk ditmaal, met lege handen terug. Zelfs het veelzijdige talent Robin van Aggele, de 17-jarige pupil van Vervoorns TZA, greep in Linz naast de medailles. ,,De Hollandse aanpak is te voorzichtig en te soft!’’, concludeerde het voormalige bondsblad Zwemkroniek. Zover wil Vervoorn niet gaan, al herkent de oud-trainer van het eens oppermachtige zwembolwerk De Dolfijn zich wel in die noodkreet. ,,De volwassenheid die wij hier toentertijd in Amsterdam hadden, is helaas geen vanzelfsprekendheid geworden in het Nederlandse zwemmen.’’
Pijnlijk is vooral de constatering dat – behalve De Bruijn - uitgerekend de kopman van TZA, Johan Kenkhuis, ontbreekt bij de titelstrijd die donderdag in de Duitse hoofdstad begint. Een trainingsachterstand heet de reden te zijn van de afmelding van Nederlands op één na (Van den Hoogenband) beste vrije-slagzwemmer. Vervoorn, zuchtend: ,,Half augustus gaan we om de tafel zitten om te zien hoe we verder gaan. Maar ook óf we verder gaan. Johan is nu 22 en heeft een aantal keuzes gemaakt waarvan wij zeggen: dat zijn niet de keuzes die over twee jaar tot olympisch goud leiden. Als hij niet kan – want soms is het niet eens willen – voldoen aan die minimumeisen die wij stellen, kan het zijn dat we besluiten om uit elkaar te gaan. Uiteindelijk zal bij hem het kwartje moeten vallen, niet bij ons. Wij gaan niet investeren in iemand waarvan we niet zeker weten of hij de eindstreep überhaupt wel haalt. Dat is zonde van tijd, geld en energie.’’
Vraag is evenwel of Vervoorn en zijn twee mede-bestuurders (Michiel Bloem en Hans Elzerman) niet eerder hadden moeten ingrijpen, gelet op het weifelende karakter van Kenkhuis. ,,Toen Johan aan het begin van het seizoen aangaf de 200 meter vrij te willen schrappen, had bij ons een belletje moeten gaan rinkelen. Hij vindt die afstand niet leuk. Maar ho even: zo ken ik er nog wel een paar. Moe worden is sowieso niet leuk. Maar je zal af en toe wel moeten, wil je hogerop komen. Aan de andere kant: sommige krachten heb je niet in de hand. Fysiek mankeert hem niets. Het zit hier (wijst op zijn voorhoofd, red.).’’
Ook de overige zes leden van de Amsterdamse profploeg (Ganzevles, Groot, Holst, Kuipers, Van Aggele en Van Valkengoed) schuiven volgende maand aan voor een evaluatiegesprek. Geen van allen is op voorhand zeker van een verlengd verblijf in het Sloterparkbad, aldus Vervoorn. ,,Daarbij wegen de prestaties in Berlijn vanzelfsprekend mee. Maar daarover maak ik me weinig zorgen, gelet op de tijden die ze in de aanloop hebben gezwommen. Die zijn over het algemeen goed. Maar: goed is op dit moment niet goed genoeg. Om in Athene olympische medailles te winnen, zal meer moeten gebeuren.’’
En dus zal Vervoorn voortaan vaker meekijken over de schouders van beginnend trainer-coach Fedor Hes. ,,Het afgelopen seizoen zijn wij vooral druk geweest met faciliteren, waardoor het directe contact met de sporters er vaak bij in schoot. Terwijl die af en toe juist een duw nodig hebben, zo is gebleken. Als zwemmers geen keuzes durven of willen maken, dan zullen wij die voor ze maken. Desnoods door ze bij hun nekval te pakken. Want het kan niet meer zo zijn dat je in Amsterdam traint, hier nog geen kamer hebt, bij je vriendin in Den Bosch slaapt en dan zegt én denkt topsport te bedrijven. Nee, dan is het óf einde relatie óf ze komt maar hier wonen. Geen compromissen meer.’’
Al weigert Vervoorn de zweep te hanteren. Stellig: ,,Daar ben ik absoluut geen voorstander van. Ik kies liever voor het gesprek, waarin je elkaar helderheid verschaft. Als je dan besluit de discipline aan te halen, akkoord. Ik wil een volwassen ploeg, niet een ploeg die zwemt omdat de trainer dat zo graag wil. Dan worden het per definitie geen volwassen topsporters en dus geen volwassen medaillewinnaars. De drive moet van binnenuit komen. Dat zijn de sporters die in de laatste meters winnen.’’
Toch zag Vervoorn eind jaren tachtig in China met eigen ogen de heilzame werking van een Spartaanse aanpak. ,,Ja, maar vergeet niet: in Aziatische landen wordt sterk hierarchisch gedacht. Daar doen sporters dus wat de baas, de coach in dit geval, hen opdraagt. Vraag maar aan Guus Hiddink. Maar als die hier de voetballers zou laten doen wat hij met de Zuid-Koreanen heeft gedaan, zijn ze na drie dagen verdwenen. Je moet in Nederland een andere snaar raken om sporters honderd procent gemotiveerd te krijgen én te houden. En dat is ze aanspreken op hun eigen verantwoordelijkheid, zodat ze zelf hun keuzes maken.’’
Vraag is waarom dat door Vervoorn gepropageerde Master-of-your-own-destiny-principe dan niet of nauwelijks aanslaat. ,,Het is een beetje de eeuwige discussie. Regel je niet te veel voor ze, leg je ze niet teveel in de watten? Natuurlijk stellen wij onszelf ook de vraag: moeten we niet kiezen voor sporters die bereid zijn tegen de stront in te zwemmen in plaats van die, met alle respect, gearriveerde types die het allemaal wel best vinden? Dat zijn dilemma’s waarmee niet alleen wij, maar ook (stichtingsvoorzitter, red.) Cees-Rein van den Hoogenband in Eindhoven mee worstelt.’’
Een andere sta-in-de-weg volgens Vervoorn is het verstikkende amateurisme die bij de meeste zwemverenigingen nog altijd de overhand heeft. Met alle gevolgen vandien. ,,Zwemmers, maar ook coaches, zijn gewend op verenigingsniveau te denken en te handelen. Daarmee bedoel ik: jezelf verschuilen als het tegenzit en niet willen inzien dat je gefaald hebt. Die houding strookt niet met hetgeen de professionele ploegen beogen. Toch is die topsportgerichte attitude aan het gros van de zwemmers niet besteed. Je kunt het ze soms niet eens kwalijk nemen, want ze zijn niet opgeleid en opgegroeid in die cultuur.’’
Het verleidt Vervoorn tot de conclusie dat ,,we er hier maar niet in slagen een cultuur te creëren waarin presteren op topniveau vanzelfsprekend is’’. Dat mag ook de zwembond zichzelf verwijten, meent de directeur van de Academie voor Lichamelijke Opvoeding in Amsterdam. Schamper: ,,Met het oog op de EJK brengt de bond twee maanden lang een groepje zwemmers onder in een klasje. Daarmee bereiden we ze dus niet voor op het maken van zelfstandige keuzes en het kiezen van een eigen voorbereidingstraject. Wij beslissen voor de zwemmers, terwijl het andersom zou moeten zijn. Dat is immers een voorwaarde is om later, als ze de stap naar de senioren maken, aan te klampen bij de wereldtop.’’
Nu hij toch bezig is: de EJK moeten geen eind- maar een tussenstation zijn. ,,De investering van de bond, maar ook van ons, zou bij de groep na de EJK moeten liggen, bij de groep van 17 tot en met 21. Dat zijn cruciale jaren. Ik heb het al vaker gezegd, maar juist op die groep zouden de beste trainers en coaches moeten worden gezet. Nu vallen die talenten in een zwart gat, als ze al niet afhaken, en moet hen op een leeftijd dat ze medailles moeten winnen nog eens geleerd worden hoe ze professioneel moeten denken en handelen. Dat werkt dus niet.’’
Om die woorden te staven, hoeft Vervoorn maar te verwijzen naar zijn indrukken van het afgelopen seizoen. ,,Men is erg snel tevreden. Wat ik te weinig zie, is die blinde passie in de ogen, die absolute wil om door een muur te gaan. ‘Het is wel goed zo, ik kom er wel’, die houding overheerst en dat is funest. Verder lopen ze snel en makkelijk weg voor hun verantwoordelijkheden. Terwijl we aan het begin van het seizoen duidelijke afspraken hebben gemaakt over de doelen, over de invulling van het programma. Kiezen voor topsport betekent kiezen voor de consequenties van topsport. Oftewel: twaalf keer per week trainen, anders gaan eten, ander gaan leven, sociale contacten beperken. Topsport in Nederland overkomt het gros van topsporters nog altijd.’’
Nee, dan liever de niet-valide atleten die Vervoorn twee jaar geleden als chef-de-mission begeleidde bij de Paralympics in Sydney. ,,Met het gevaar dat ik nu generaliseer, maar over het algemeen is het zo dat een invalide sporter meer hindernissen heeft moeten overwinnen om aan de top te komen dan een valide sporter. Het zijn mensen met een enorme wilskracht en geen verborgen agenda’s. Ze hebben maar één ding in hun hoofd: presteren. Bij de valide sporters zie ik steeds meer prima donna’s, van die mensen die één keer in hun leven een baantje hardschaatsen en vervolgens denken dat ze een topper zijn en de hele wereld hen ook als zodanig behandelt.’’
Maarten van der Weijden spreekt zijn dank uit
Eind 2000 stortte de wereld van Maarten van der Weijden in. Hij bleek zeer ernstig ziek te zijn. Leukemie, een levensbedreigende ziekte. Hij moest een zware strijd voeren om er weer bovenop te komen. Inmiddels zwemt de oorspronkelijke Noordhollander 
weer langebaanwedstrijden en hij is vol ambitie. De sportman, de vechter, zat niet bij de pakken neer. Middels deze brief aan zijn vrienden bij DWK-XCESS en alle zwemvrienden in Nederland wil hij iedereen bedanken voor de geweldige steun, die hij mocht ondervinden. Bovendien maakt hij zijn toekomstplannen bekend.
(-)Ik lag in het ziekenhuis en keek terug op mijn leven. Wat zijn die topsporters toch een raar soort mensen, dacht ik. Hoe kan ik nou zo lang zo eentonig bezig geweest zijn, vroeg ik mezelf af. Eenmaal uit het ziekenhuis voelde het chloorwater weer vertrouwd aan. Al snel keek ik een paar keer stiekem op de klok. Van 1,34, via 1,23 al snel naar 1,18; ik ging elke training sneller. Later tijdens de trainingen van DWK-XCESS voelde ik me weer zo vertrouwd in het water. Zo trots was ik dat mijn lichaam de trainingen weer aankon en ik me gewoon goed bleef voelen. De conclusie werd daarna door mezelf snel getrokken. Topsport hoort bij mij. Nieuwe doelen werden geboren.
Het leven gaat door. Er worden weer plannen gemaakt en doelen gesteld. Soms heeft dit een verandering van club tot gevolg, zoals in mijn geval. Dit komt omdat ik bij Dordrecht (Team TWN) van meer faciliteiten gebruik kan maken en daardoor hoop meer progressie te tonen. Dit betekent niet dat ik niet met een warm hart aan DWK-XCESS terugdenk.
In maart 1999 ben ik bij DWK-XCESS begonnen, al wonende bij familie Van den Berkt. Met onder andere Sander Ganzevles, Mark van der Zijden en Benno Kuipers trainden we de tegels uit het zwembad en lachten we om Benno zijn onderbroekenhumor. Het was een gave periode. We hadden samen een doel om heel hard te zwemmen zoals dat bij weinig andere clubs in Nederland bestaat.
Aan al het moois komt een eind. Donderavond nog lol gehad bij mijn cluppie, vrijdagavond aan de telefoon met Mark Faber. Ik was ziek en lag in het ziekenhuis. Maar dat betekende niet dat ik niets meer hoorde van DWK-XCESS. Veel clubgenoten kwamen langs om te kijken hoe ik er bij lag in het VU ziekenhuis te Amsterdam. Volgens mij was Sebastiaan Kuijper eerder in het ziekenhuis dan ikzelf. De kaartjes met gelukwensen stroomden binnen. Trouwens van heel zwemmend Nederland. Heel erg bedankt daarvoor. Een van de trouwste klanten van de PTT werd de sponsor van DWK; XCESS. Elke dinsdag kon ik rekenen op een cadeautje van Ernst Peter Tamminga, met een opbeurende tekst. Van puzzel tot verrekijker, ik heb geloof ik alles wel zo’n beetje gehad. Dit getuigt toch van een fantastische sponsor in goede, maar zeker ook in slechte tijden. En ook helemaal van een fantastische club.
Ondanks al dit moois ga ik toch komend seizoen bij Team TWN zwemmen. Alleen niet zonder DWK ontzettend te bedanken voor de fantastisch tijd die ik bij jullie gehad heb. Ik zal jullie ontzettend missen en vooral mijn maatjes Sebastiaan Kuijper en Stephan Schoon! Het zal moeilijk worden zonder jullie, maar ik ga er voor!
Dank je wel DWK-XCESS, jullie zijn een fantastische club!! (-)
Wijk en Aalburg test voor Etta van der Weijden
De organisatie De Doornotters leverde afgelopen weekend een prima evenement af bij lange baan wedstrijden in Wijk en Aalburg. Uiteraard was de crême de la crême van de nationale langebaantop aanwezig en op de hoofdnummers was er zoals elk weekend heel wat te beleven. Op de schoolslag over 2 kilometer gingen de hoofdprijzen naar vertrouwde namen. Bij de acht vrouwen toonde Astrid Koert opnieuw haar eenzame klasse in 32 minuten 42,09 seconden. De hoofdprijs bij de mannen ging naar Lesley Voorn in 31.54.13. Hij werd gevolgd door Paul van den Heuvel, SG Nauthusa (31.55.42), Paul Oudendijk , Oeza (31.57.18) en Pieter Pickhardt, de Whee (31.57.60). Sprintkampioen Ron Dekker eindigde in 32.29.21 als zevende.
Op de 3 kilometer vrije slag bij de mannen was Thomas Felten, Aqua Novio ‘94 opnieuw de winnaar in 37.01.05. Hij kreeg wel veel tegenstand van Maarten van der Weijden. De DWK-zwemmer, die komend seizoen deel uit maakt van het TWM-team in Dordrecht, bleef met 37.02.73 wel dicht in de buurt van de Felten. Van der Weijden heeft voor deze zomer geen speciale ambities; hij zwemt gewoon lekker veel langebaanwedstrijden, maar ziet af van deelname aan de NK in Oosterhout. “In dat weekend is er een gezellig kamp bij DWK en daar geef ik de voorkeur aan. Het is mijn afsluiting bij een club, die heel veel voor me betekend heeft, zeker in de tijd dat ik ziek was”. De 20-jarige Van der Weijden gaat zijn wiskundestudie in Utrecht combineren met intensieve training bij Ben Dersigni in Dordrecht, waarbij de 1500 meter vrije slag voor het komend seizoen centraal staat. De uitslag van de 3 kilometer luidde verder: 3. Robin van Aggele, AZ&PC 37.03.08 4. Mark Drenth, LZ 1886 37.05.14 5. Ian van der Hulst, Njord Veldhoven 37.08.97 6. Stephan Schoon, DWK-XCESS 37.12.96.
Turbulent was de gang van zaken na afloop van de 3 kilometer bij de vrouwen. Etta van der Weijden zegevierde met overmacht, maar werd gediskwalificeerd omdat zij finishte zonder cap. Trainer Ben Dersigni was furieus: “”Het blijkt dat de regels aangaande de caps als volgt gehanteerd worden; bij verlies van de cap worden enkel de kosten op de zwemmer/ster verhaald en blijft men in de uitslag gerangschikt. Dit geldt eveneens voor het geval de cap nog om de nek mocht hangen, maar neemt men de cap mee naar de finish in badpak of zwembroek dan volgt diskwalificatie, terwijl in beide gevallen het nummer niet meer zichtbaar is! Onbegrijpelijk!”
De zege in Wijk en Aalburg ging nu naar MNC-zwemster Bianca de Bruijn, die zich onafhankelijk van Dersigni voorbereidt op de EK-start op de 10 kilometer. De Bruijn noteerde 38.59.39 en werd gevolgd door Kim Ruijs, Start ’99 (39.15.83), Denise te Riet, MNC (39.18.55) en Danielle uit den Bogaard, MNC (39.41.10).
Aanstaande donderdag 25 juli worden de Europese kampioenschappen open water zwemmen geopend en staat de vijfentwintig kilometer dames op het programma. Etta van der Weijden, die de afgelopen twee weken 145 kilometer trainde, zal hier samen met Edith van Dijk namens Nederland van start gaan en meestrijden om de bovenste plaatsen. Drie dagen later zal de Sleeuwijkse samen met Bianca de Bruijn en Edith van Dijk ook deelnemen aan de tien kilometer. Zaterdag 27 juli zwemmen Edith en Etta ook de 5 kilometer.
FINA: Ook EPO test bij nieuw wereldrecord
LAUSANNE - Erkenning van een wereldrecord in de zwemwereld wordt mede afhankelijk van een controle op het verboden middel EPO en daarvan afgeleide preparaten. Zwemmers die een wereldrecord hebben gevestigd, dienen binnen 24 uur een urinetest te ondergaan. Dat heeft het hoofdbestuur van de internationale zwemfederatie (FINA) donderdag in Lausanne besloten. Op de andere bekende vormen van doping werd al gecontroleerd.
Het onderzoek moet worden verricht door een laboratorium, dat door het Internationaal Olympisch Comité officieel is erkend.
Eerder al liet Ian Thorpe weten teleurgesteld te zijn dat er geen EPO tests uitgevoerd werden bij de Gemenebest Spelen in Manchester eind deze maand. ,,Als er goede testmogelijkheden zijn, moeten ze ook worden uitgevoerd'', verklaarde Thorpe in Sydney. ,,Het is namelijk belangrijk dat je uit een competitie komt en kunt zeggen dat het schone wedstrijden waren.''
De organisatie van de Gemenebest Spelen was nog niet op de hoogte van de nieuwe regel van de FINA, maar zal er nu alles aan doen om ook op het gebruik van EPO te testen.
Een gecombineerde controle op het prestatieverhogende EPO van bloed en urine werd uitgevoerd tijdens de Olympische Spelen van Sydney 2000. De wereldzwemfederatie FINA kondigde in mei aan dat dit jaar nog veel out-of-competition op doping zal worden gecontroleerd.
Grant Hackett zwemt WR 400m vrij kb
Sydney, 18 juli. De Australische zwemmer Grant Hackett heeft zijn eigen wereldrecord op de 400 meter vrije slag korte baan verbeterd. Hij deed dat in het Sydney Aquatic Centre tijdens de ‘afscheidswedstrijd’ van het Australische team, dat na een trainingskamp in Duitsland, zal schitteren op de Britse Gemenebest Spelen in Manchester.
Hackett zwom een tijd van 3:34,58, 43 honderdsten sneller dan zijn wereldrecord van Hong Kong. In april 1999 zette hij daar 3:35,01 op de klokken. Hackett is ook recordhouder op de 800 en 1500 meter vrije slag klein bad. In totaal is dit al zijn elfde verbetering van een wereldrecord.
Over de rivaliteit met zijn landgenoot Ian Thorpe, wereldrecordhouder 400 meter vrije slag lange baan, zei hij dat de winnaar in Manchester rond de 3:40 zal moeten zwemmen. “Het zou eens leuk zijn dat ik daar het wereldrecord verbeter en win”.
De tussentijden van Grant Hackett waren als volgt:
100 200 300 400
Oud: 52,40; 1:47,11; 2:42,08; 3:35,01
Nieuw: 51,35; 1:45,40; 2:40,25; 3:34,58
Nederlandse starts in Potsdam en Berlijn
Vrijwel elke dag van het omvangrijke EK-zwemprogramma in Berlijn komen er Nederlandse mannen en vrouwen in actie. Soms mogen ook estafette-deelnemers op een persoonlijk nummer uitkomen. Zo vervangt vervangt Chantal Groot op de 50 en 100 vrij en de 50 vlinder Inge de Bruijn, terwijl Ewout Holst de plaats van Johan Kenkhuis inneemt op de 50 en 100 meter vrije slag. De TZA-zwemmer komt daarnaast uit op de 50 meter vlinderslag, waarop hij in Fukuoka WK-finalist was.
Marleen Veldhuis en Manon van Rooijen mogen individueel starten op de 200 meter vrije slag en Haike van Stralen is deelneemster op de 400 meter vrije slag.
Twee beoogde deelnemers aan de estafette 4x100 meter wisselslag bij de mannen, rugslagzwemmer Klaas-Erik Zwering en schoolslagzwemmer Thijs van Valkengoed starten niet op de persoonlijke 100 meters.
Bij het open water zwemmen debuteert Bianca de Bruijn op een titeltoernooi. De Dordtse plaatste zich bij een wedstrijd in Sevilla voor de 10 kilometer. In Berlijn wordt zij begeleid door bondscoach Marcel van der Togt.
De 'Nederlandse' startlijst in Berlijn ziet er als volgt uit:
Donderdag 25 juli
25 kilometer D: Edith van Dijk en Etta van der Weijden
Synchroonzwemmen Solo: Bianca van der Velden
Synchroonzwemmen Duet: Sonja van der Velden en Bianca van der Velden
Vrijdag 26 juli
Synchroonzwemmen Solo: Bianca van der Velden
Zaterdag 27 juli
5 kilometer D: Edith van Dijk en Etta van der Weijden
Synchroonzwemmen Duet: Sonja van der Velden en Bianca van der Velden
Zondag 28 juli
10 kilometer D: Edith van Dijk, Etta van der Weijden en Bianca de Bruijn
Schoonspringen Synchroon 3M D: Amanda van Gennip en Bianca van Os
Maandag 29 juli
50 m.vlinderslag D: Chantal Groot
50 m.vlinderslag H: Ewout Holst en Joris Keizer
4x100 m.vrije slag D: Nederland
4x100 m.vrije slag H: Nederland
Dinsdag 30 juli
100 m.vrije slag D: Wilma van Rijn en Chantal Groot
100 m.schoolslag D: Madelon Baans
100 m.vrije slag H: Pieter van den Hoogenband en Ewout Holst
4x200 m.vrije slag D: Nederland
Schoonspringen 1M D: Lisette Planken en Bianca van Os
Schoonspringen 1M H: Vilmar Aarding
Woensdag 31 juli
200 m.vlinderslag H: Stefan Aartsen
200 m.schoolslag H: Thijs van Valkengoed
50 m.rugslag H: Bastiaan Tamminga
Donderdag 1 augustus
50 m.schoolslag D: Madelon Baans
100 m.rugslag D: Hinkelien Schreuder
200 m.vrije slag H: Pieter van den Hoogenband
Schoonspringen 3M D: Lisette Planken en Bianca van Os
Vrijdag 2 augustus
200 m.rugslag H: Klaas Erik Zwering
100 m.vlinderslag H: Joris Keizer en Stefan Aartsen
200 m.vrije slag D: Manon van Rooijen en Marleen Veldhuis
Zaterdag 3 augustus
50 m.rugslag D: Hinkelien Schreuder en Suze Valen
50 m.vrije slag H: Pieter van den Hoogenband en Ewout Holst
50 m.vrije slag D: Wilma van Rijn en Chantal Groot
Zondag 4 augustus
400 m.vrije slag D: Haike van Stralen
4x100 m.wisselslag D: Nederland
4x100 m.wisselslag H: Nederland
Frits Barend in Veronicagids over Inge de Bruijn
Frits Barend en Jeroen Pauw, beide zeer bekende televisiefiguren, geven om de beurt in de Veronicagids hun visie op de wereld van media, sport en andere zaken. Onder de titel Held in Nederland gaat Frits in de gids van aanstaande week in op de manier waarop Inge de Bruijn, onlangs nog genomineerd als één van de beste Sportvrouwen ter wereld in 2001, in Nederland “aangepakt” is.
(-)Overschaduwd door Guus Hiddink werd een van Neerlands beste sportvrouwen, zwemster Inge de Bruijn, verbannen naar de achterbuurten van de sportrubrieken.
Inge en Leontien van Moorsel waren de feminiene helden van de Olympische Spelen van Sydney. De Bruijn redde de Nederlandse zwemafvaardiging ook nog eens bij het wereldkampioenschap vorig jaar in Japan. Dus wat doen we in Nederland? We bombarderen Inge tot lastig en gaan kwaadspreken over haar.
We indoctrineren het grote publiek langzaam maar zeker met de gedachte dat met Inge niet valt te werken. Inge haalde in korte tijd meer goud op mondiaal niveau dan ooit een Nederlandse sporter voor haar deed. In Amerika ben je dan een held en wordt een klimaat rond jou gecreëerd, waarin je nog beter kunt worden. In Nederland gaan we je dan demoniseren, om een modern woord te misbruiken. Managers willen eerst aan je verdienen en laten je dan vallen. Ploeggenoten van wie de lezer er niet één bij naam kan noemen, vinden dat Inge wel heel veel aandacht opeist. Het is altijd Inge, klagen,concurrenten als Inge worden bestormd door de pers na weer een nieuw record.
Vaders en moeders begrijpen ook niet waarom bladen alleen Inge op de cover zetten en niet hun dochters en zonen die toch ook zo hard trainen.
Zo hebben de zwemwereld en haar volgers van topzwemster Inge de Bruijn zeer weloverwogen een vrouw gemaakt die aan zichzelf is gaan twijfelen. En de Volkskrant heeft het over de ‘eigenzinnige’ De Bruijn, omdat ze weigerde onder een nietszeggende bondscoach te werken. Inmiddels heeft die bondscoach, ene Obreno uit België, ontslag genomen. Kwam Inge de laatste jaren ooit te laat op de training? Trainde ze niet goed? Nee, dat is het niet. Wat was het dan wel? Ja, ze won zo veel en kreeg daardoor wel erg veel aandacht.
Als Inge straks niet deelneemt aan het Europees kampioenschap in Berlijn of faalt, kunnen we die bondscoach en zijn vroegere bazen alsnog feliciteren.
En als Inge toch deelneemt en weer goud wint, walg dan even van al die notabelen die er alles aan hebben gedaan Neerlands grootste sporttalent van het laatste decennium te gronde te richten. (-)
Complimenten voor perfecte dag in Bodegraven
Ruim 90 vrijwilligers (inclusief de juryleden onder leiding van Mevr. Liesbeth Ouwerkerk-Noordam uit Leiderdorp) ontvingen een kleine 500 deelnemers uit Bodegaven en de zeer wijde omgeving bij het parcours van de open waterwedstrijd, dat in het centrum van Bodegraven was uitgezet in de Oude Rijn. De deelnemers waren afkomstig van 83 verenigingen uit het gehele land.
In water van bijna 19* C was de bonus voor elke 1e prijs-winnaar: een rondvlucht per helicopter boven het wedstrijdterrein en omgeving een extra prikkel om er tegen aan te gaan.
Van de Bodegraafse deelnemers lukte dat alleen Pascal Lina bij de 1000m vrije slag voor jongens geboren 1987 of later het felbegeerde ticket te veroveren. Zijn zus Sabine moest een kleine teleurstelling verbijten: zij werd tweede op dezelfde afstand bij de meisjes geboren in 1989 of later met een verschil van slechts 3,48 seconden ten opzichte van de winnares.
De wedstrijd-deelnemers varieerden in leeftijd van 8 - 70 jaar.
De volledige uitslag is te zien op de website van DEXXON BZ & PC
Tot slot een leuke reactie die de organisatie na de wedstrijd ontving van een van de meest ervaren open water zwemmers van Nederland, Donald Uijtenbogaart van De Dolfijn uit Amsterdam.
Gaarne wil ik U hierbij complimenteren met de voortreffelijke organisatie van de open water wedstrijd gisteren in Bodegraven.Alles was prima in orde.Een fraaie baan met een doorlopende kwaliteitslijn,goed zichtbare start en finish.Vlot verlopende prijsuitreikingen tussendoor, snelle uitslagenverwerking etc.etc.Dat er ook nog T-shirts,handdoeken,medailles,soep,kaas,worst verstrekt werden was letterlijk mooi meegenomen. De helivlucht boven Bodegraven was natuurlijk helemaal uniek.En alles exact volgens tijdschema met een prima sfeer (en weer) de hele dag.Na 20 jaar langebaanzwemmen voor mij een superdag.Met dank aan eenieder
Donald Uijtenbogaart
Team TWN derde professionele ploeg in Nederland
Nederland is een derde professionele zwemploeg rijker nu de Stichting “Topzwemmen West-Nederland” een professioneel ingesteld zwemteam heeft opgericht onder de naam “Team TWN”
De stichting stelt zich primair ten doel optimale voorwaarden te scheppen voor het team, waardoor haar deelnemers zich optimaal kunnen ontplooien en presteren op de belangrijke zwemtoernooien. Concrete doelstelling is, afhankelijk van leeftijd en ontwikkeling van de leden, ieder jaar deelname aan de grote toernooien, waarbij de Olympische Spelen van 2004 (Athene) en 2008 (Beijing) telkens het einddoel vormen van een periode van 4 jaar.
Het team wordt samengesteld uit zwemmers die voldoen aan geformuleerde selectiecriteria en wordt gelimiteerd op 12 deelnemers. Het betreft vooralsnog de volgende atleten :
Stefan Aartsen, Madelon Baans, Arnold van Bavel (allen De Kempvis Spijkenisse),
Martijn Zuijdweg, Gijs Damen en Etta v.d. Weijden (allen MNC Dordrecht).
Vier van deze zwemmers starten tijdens de Europees Kampioenschappen, die 25 juli t/m 4 augustus in Berlijn zullen plaats vinden.
Met een aantal andere zwemmers zijn nog gesprekken gaande.
De leden van het team zullen o.a. begeleid worden door een teammanager en de trainers Dick Bergsma en Ben Dersigni. De verantwoordelijkheid berust bij het bestuur van de stichting.
Wilma van Rijn maakt geen deel uit van het nieuw opgerichte team. Zij verhuist zeer binnenkort naar Heemskerk, waar zij zich verder bij KZC in Beverwijk en trainer Paul Martens wil voorbereiden op de Olympische Spelen in Athene.
De stichting heeft met de KNZB en de twee voornaamste donorverenigingen De Kempvis en MNC Dordrecht een samenwerkingsovereenkomst afgesloten. De officiële ondertekening zal medio augustus plaatsvinden.
Het bestuur van de stichting TWN, de sponsors, de (donor)verenigingen èn de gemeente Dordrecht hebben de intentie om de continuïteit van Team TWN voor een langere periode te ondersteunen.
De stichting onderscheidt zich verder door het initiëren van zwemclinics voor minioren, talentontwikkeling ten behoeve van junioren en een begeleidingstraject voor atleten die niet meer actief deelnemen aan team TWN.
Marcel Wouda is aangetrokken acht clinics in West-Nederland te (bege)leiden.
Lektocht levert winst op voor Thomas Felten
Wie naar Studio Sport gekeken heeft vanavond had misschien de indruk dat bij de wedstrijd Beusichem-Culemborg (ruim 6 kilometer) alles draaide om Edith van Dijk. Maar net als in de Tour de France of bij loopwedstrijden gaat het om het spel van het winnen. En de eindzege in de haven van Culemborg ging naar de man, die dit seizoen al heel wat langebaanwedstrijden naar zijn hand heeft gezet, Thomas Felten.
'Ik heb niet gehoord dat Edith naar me heeft geschreeuwd dat ik de kop over moest nemen. Bovendien ik was niet bij machte om er overheen te komen. In het haventje kon ik in de eindsprint kiezen voor buitenom of binnendoor. Ik heb voor het laatste gekozen en gewonnen", concludeerde de winnende Thomas Felten.
De Aqua Noviozwemmer uit het Gelderse Beuningen is de revelatie van het open waterseizoen en hij heeft er ook heel veel plezier in, want ook de 2 kilometer van Bodegraven schreef hij vandaag op zijn naam.
Felten miste vorig jaar de EJK, maar zat niet bij de pakken neer en maakte dit jaar enorme progressie op de 25- en 50 meterbaan.
Dat het tijdens de Mare Nostrumtoeur in Canet en Barcelona (het doel was zo hard moeglijk te zwemmen om via de estafette de EK van Berlijn te halen) niet allemaal volgens plan verliep was geen reden om het zwemmen er aan te geven. "Direct na terugkomst had ik al weer zin om te trainen en te zwemmen, zeker in het buiten water."
De 19-jarige Felten krijgt het komend seizoen bij Aqua Novio '94 alle gelegenheid zich voor te bereiden op de NK korte baan en de nationale kampioenschappen op de 50 meterbaan. Zijn ambitie om via de 4x200 meter vrije slag een WK-ticket te verdienen staat nog als een huis.
De uitslag: 1. Thomas Felten 1 uur 1 minuut en 21,8 seconden 2. Edith van Dijk 1.01.24,2 3. Etta van der Weijden 1.01.31,6 4. Mark Drenth 1.01.46,3 5. Maarten van der Weijden 1.02.45,1 6. Cindy Persoons 1.02.46,9
