Diederik Rouffaer blijft voortaan op het droge
Print
Mail een vriendTijdens het tweede weekeinde van de Limburgse zwemkampioenschappen in zwembad D'r Pool in Kerkrade heeft de Valkenburgse zwemmer Diederik Rouffaer na een periode van 23 jaar afscheid genomen van de actieve zwemsport. Zondagmiddag 2 juni zwom hij zijn laatste baantjes op de tweehonderd meter wisselslag. Voor zowel het Limburgs Dagblad als De Limburger ging dit afscheid niet ongemerkt voorbij, getuige onderstaand verhaal.
Zwemmer Diederik Rouffaer stopt na 23 jaar met wedstrijdzwemmen. Hij verlaat het bad nog niet helemaal want daarvoor is hij teveel verknocht aan het water. Maar strijden om de titels doet hij niet meer. ,,Het werd steeds moeilijker me zelf op te laden voor een wedstrijd. Daarnaast wilde mijn lichaam niet echt meer meewerken,'' geeft de zwemmer toe. ,,Zwemmen zit in mijn bloed, ik voel me als een dolfijn in het water. Dus ik zal me niet helemaal terugtrekken uit de zwemsport.''
Dat de zwemmer de drijfveer om een prijsje te winnen een beetje kwijt is, is op zich niet zo bijzonder. In zijn imposante carrière behaalde hij maar liefst 75 Limburgse titels. Ondanks dit gegeven maakte de ervaren rot toch een wat zenuwachtige indruk. ,,Ik ben gewoon nooit nerveus, maar vandaag is toch een speciale dag voor mij. Mijn leven zal toch gaan veranderen, daar moet ik best even aan wennen. Emotioneel zal ik niet worden, dat komt thuis wel.''
Als je al zoveel jaren actief bent in de zwemsport maak je heel wat mee, maar Rouffaer hoeft niet lang na te denken over zijn mooiste herinnering. ,,Dat was absoluut het winnen van mijn eerste medaille op het NK.''
Trainers heeft Diederik Rouffaer in al die jaren veel gehad, maar liefst 25 in aantal. Drie namen steken er, voor de zwemmer, met kop en schouders bovenuit: ,,Winand Willigers, Patrick Tummers en Miranda Seykens hebben mij de kneepjes van het vak geleerd. Deze mensen hadden respect voor iedere zwemmer. Daar kunnen de tegenwoordige trainers nog wat van leren, voor de meeste coaches telt alleen maar winnen.''
Met Diederik Rouffaer had Limburg nog iemand, die op nationaal niveau een aardig woordje kon meespreken. Nu hij er mee stopt is nog maar de vraag wie die status van hem zal overnemen. ,,Op dit moment is het niveau op zwemgebied in Limburg bedroevend. Dit heeft twee oorzaken: een zwembond die niet capabel is om een goed beleid uit te zetten en daarnaast hebben de jeugdige sporters van tegenwoordig niet meer alles voor het zwemmen over. Jammer, maar ik blijf hopen.''
Binnen zijn vereniging ZON S&S uit Heerlen wordt hij hoofdtrainer van de jeugd en senioren. Rouffaer is lyrisch over wat hij 'zijn' vereniging noemt: ,,Dit is een vereniging waar iedereen zich thuis zou voelen. Alles wordt voor je gedaan, van het naaien van je zwembroek tot het ophalen voor een wedstrijd. Ik zal dan ook nooit meer weggaan bij Sport en Spel. Ik heb mezelf als doel gesteld deze vereniging binnen vijf jaar bij de eerste drie van deze provincie te brengen. Dat moet zeker lukken, alleen heb ik dan volledige medewerking nodig van zowel de bond als van de sporters.''
Het feit dat Diederik Rouffaer afscheid nam ging als een lopend vuurtje en kwam dan ook terecht bij Jos de Vries, voorzitter van de organiserende zwemvereniging Brunssum ,,Ik heb alleen maar lof voor een sportman als Rouffaer, die man verdient gewoon een pluim.''
En Diederik Rouffaer? Die kan natuurlijk niet alleen maar langs de kant gaan staan, want ook een dolfijn heeft water nodig.
`Roeien of zwemmen? Het is allebei nat'
Thamar Henneken zag afgelopen weekend haar overstap van het zwembad naar de roeiboot beloond met een nationale titel. En dat mag bijzonder genoemd worden. In het Algemeen Dagblad van maandag 3 juni stond onderstaand verhaal.
Thamar Henneken heeft een speciale relatie met water. ,,Het voelt vertrouwd aan, werkt verkoelend als het warm is en heeft een ontspannende werking.''
Gisteren behaalde de 22-jarige Henneken tijdens de Nederlandse kampioenschappen roeien haar eerste nationale titel, in de klassieke acht met stuurvrouw. De voormalig zwemster heeft een ware sport-metamorfose ondergaan en gaat tegenwoordig als roeister door het leven. ,,Uit het water, in de boot.''
Als klein meisje zocht Henneken voor het eerst het water op en ging op zwemles. Een langdurige relatie was geboren. Uiteindelijk won ze een zilveren medaille (4x100 meter) op de Olympische Spelen in Sydney. Maar water biedt nog meer mogelijkheden, zeker op sportgebied. ,,Roeien is namelijk ook heel leuk'', is de ervaring van Henneken.
Op de Bosbaan in Amsterdam bleek de gelegenheids-acht met ruime voorsprong de sterkste. De in Eindhoven woonachtige Henneken, die uitkomt voor de Brabantse roeivereniging Thêta, voelt zich prima in de acht. ,,Met acht meiden in een boot is hartstikke gezellig.'' Gemoedelijkheid is belangrijk voor de ex-zwemster. Nadat zij niet werd gekozen in het commerciële Philipsteam en zich vorig jaar na ziekte en een blessure niet wist te kwalificeren voor de wereldkampioenschappen zwemmen in Fukuoka, besloot ze een punt achter haar zwemcarrière te zetten.
Een zomer lang deed ze niets, totdat ze toevallig weer in contact kwam met een oude bekende van Sydney: roeister Elien Meijer, ook zilveren medaillewinnares. ,,Ik moest weer iets gaan doen, want ik paste m'n broeken niet meer'', vertelt ze lachend. ,,Van Elien heb ik m'n eerste roeiles gekregen. Ik sloeg gelijk om, want ik had nog nooit in een boot gezeten. In het begin dacht ik twee keer per week gezellig te gaan roeien, maar dat werden geleidelijk aan negen keer. Het bloed kruipt nu eenmaal waar het niet gaan kan, maar ik vind het nog steeds gezellig.''
Die eerste training was in augustus. Henneken is na haar kennismaking met de roeiboot nog twee keer kopje onder gegaan. Maar tien maanden later staat ze al op haar eerste NK, met haar lerares Meijer voor haar in de acht. Het kan snel gaan. Een natuurtalent? ,,Nou, dat ben ik niet hoor. Ik heb gewoon goede trainers. En ik heb veel ervaring met topsport door mijn zwemcarrière. Ik had al een prima conditie en ik weet wat hard trainen is. Ik moest alleen even leren roeien. Dat had ik gelukkig snel onder de knie. Nu is het zaak de puntjes op de i te zetten.''
Die puntjes vindt ze het leukste van het roeien, want alles is nieuw en vreemd. ,,Als je op het hoogste niveau hebt gezwommen, betekent dat niet dat je ook in de roeisport tot de top behoort. Ik kan niets op de automatische piloot doen, iedere training leer ik weer iets nieuws. Ik kan geen liedjes meer zingen of m'n boodschappenlijstje maken terwijl ik train. Dat deed ik tijdens zwemtrainingen vaak wel. Het is een nieuwe uitdaging, ik moet iedere keer weer goed opletten. Ik leef in een nieuwe, andere wereld die ik wil ontdekken.''
Na al die jaren heeft Henneken de zwemsport nog geen dag gemist. Ze heeft er `iets moois' voor terug gekregen. Maar het leuke van topsport beoefenen is dat er uiteindelijk ook prestaties komen. Gisteren de NK, over twee weken een selectiewedstrijd voor de studenten-WK en in 2004 lonkt Athene. ,,Ik moet voor mezelf niet te hoge doelen stellen. Laat ik eerst maar eens hard gaan roeien. Maar het zou natuurlijk wel mooi zijn. Twee keer een Spelen meemaken in twwee verschillende takken van sport. Dat is vrij uniek.''
En dus leidt de studente bewegingswetenschappen nog steeds het leven van een topsporter. 15 Uur in de week trainen is, als je iets wilt bereiken, nog steeds leuk. Ook de borrels die een studentensport als roeien kent, zijn op z'n tijd ook wel aardig.
,,Alleen als het regent of hard waait, baal ik wel eens. Dat ben ik niet gewend. Maar aan de andere kant: ik ben altijd in de buitenlucht bezig, lekker op het water, ik krijg genoeg zuurstof en hoef m'n uren niet meer in een benauwde zwemhal door te brengen. Roeien of zwemmen? Het zwemmen heeft me veel moois gebracht, maar roeien is ook bijzonder. Ik vind beide leuk: het is allebei nat en dat bevalt me wel.''
Yaïr Wildeboer en Caroline Stuut kringtoppers
In het tijdens de Groninger Kringkampioenschappen opgemaakte klassement om de beste zwemmer (ster) na de afstanden 100 m. rugslag, 100 m. schoolslag, 100 m. vlinderslag, 100 m. vrije slag en de 200 m. wisselslag was Yaïr Wildeboer van TriVia Groningen na deze vijf disciplines de “beste zwemmer” van dit kampioenschap bij de heren. Op de tweede plaats met een achterstand van 0.69 seconde eindigde Arne Doddema van de Eemsrobben uit Delfzijl, derde werd Erwin Buist van TriVia Groningen. De titel van “beste zwemster” van dit kampioenschap ging net als het voorgaande jaar naar Caroline Stuut van ZPC Stadskanaal. Stuut mocht met ruime voorsprong van 13,93 seconde op clubgenote Anita Scheper deze titel achter haar naam schrijven. Marieke Wageman van de Eemsrobben uit Delfzijl eindigde op de derde plaats.
Het Groningse TriVia nam met een oogst van 77 gouden medailles, 55 zilveren en 34 bronzen de grootste verzameling mee naar huis. ZPC Stadskanaal mocht 35 keer het goud in ontvangst nemen, 36 keer het zilver en 23 keer het brons. Het team van de Eemsrobben uit Delfzijl verzamelde 32 keer goud, 28 keer zilver en 24 keer brons.
Tijdens dit kampioenschap werden er 4 NK-, 17 NK sprint- en 49 NJK-limieten behaald. Caroline Stuut van ZPC Stadskanaal vestigde in het Van der Valkbad te Zuidbroek een nieuw Groninger jaargangsrecord (14-jarigen) op de 100 m. rugslag. Stuut verbeterde met 1.07.69 het oude record dat sinds 22 februari 1987 op naam stond van Mireille Hoogenhuis.
Van den Hoogenband maakt indruk in Monaco
Met grote overmacht heeft Pieter van den Hoogenband in Monaco laten weten dat hij bij de Europese Kampioenschappen in Berlijn in topvorm wil zijn. Tijdens wedstrijden in het geldparadijs van Zuid-Frankrijk zegevierde hij op zowel de 100 als 200 meter vrije slag en liet daarbij niets over van zijn tegenstanders. Op de 100 meter tikte hij als eerste aan in 49.56 en was daarbij veel te snel voor Alexander Popov en de Zweed Lars Frölander. Op de 200 meter deklasseerde hij de Canadees Rick Say en won in 1.47.70.
Voor het eerst stond ook Stefan Aartsen op het podium bij de prestigieuze wedstrijden in Monaco. Op de 200 vlinder eindigde hij als derde in 2.01.24. Winnaar op dit onderdeel was Denis Sylantiev (UKR) in 1.56.99.
Meer prijzen zaten er niet in voor de Nederlanders op de ‘gewone’ nummers. Bij de sprintonderdelen over 50 meter kwam Chantal Groot heel ver op de 50 meter vrije slag (tweede), terwijl Wilma van Rijn (50 vrij) en Marleen Veldhuis (50 vlinder) het tot de laatste vier brachten in het k.o.-systeem.
Bij haar eerste internationale ontmoeting van hoog niveau bereikte Marleen Veldhuis tevens de finale op de 100 en 200 meter vrije slag.
De totale uitslagen van de eerste wedstrijd kun je vinden op Mare Nostrum
Snelle 50 school van 14-jarige Monique Nijhuis
Jammer dat bij de kringkampioenschappen van Overijssel in Kampen (50 meterbaan) geen elektronische tijdwaarneming voorhanden was. Anders zou er een zeer fraai junioren- én jeugdrecord op de 50 meter schoolslag meisjes zijn geregistreerd. Nu bleef het bij een zeer opvallende 33.37 voor de 14-jarige Moniek Nijhuis. De pupil van Joop Rijssemus deed iedereen versteld staan met deze tijd, want nooit eerder waren Nederlandse 14-, 15- of 16-jarigen zo snel als de OZ&PC-zwemster. Linda Moes kwam als zestienjarige bij de Europese kampioenschappen in Straatsburg 1987 vijftien jaar geleden uit op 33.50, de tijd die nog steeds geldt als nationaal jeugdrecord. In hetzelfde jaar noteerde de 14-jarige Kira Bulten (de Steur) 34.65. Dat gebeurde halverwege een 100 meterrace tijdens de EJK in Rome op 23 juli.
Derhalve komt de prestatie in de Zwemkroniekboeken als BJP voor 14-jarigen, want daarvoor gelden geen restricties. Op de nationale ranglijst van dit jaar neemt Monique Nijhuis de derde plaats in achter Madelon Baans en Miranda Bosma.
Zij legde tijdens de KK in Kampen de 100 meter schoolslag af in 1.17.29.
Etta van der Weijden toont EK-vormbehoud
Twee MNC-zwemsters, Etta van der Weijden en Bianca de Bruijn, reisden naar Sevilla om daar mee te doen met een 10 kilometerwedstrijd in de Guadalquivir, een rivier die door het zuiden van Spanje stroomt. In de door de Franse Laura Blomme gewonnen race eindigde Etta van der Weijden als derde in een tijd van 2 uur 4 minuten en 23 seconden en voldeed daarmee aan de vormbehoudseis voor deelname aan de EK in Potsdam. Bianca de Bruijn finishte in deze wedstrijd als elfde in 2 uur 8 minuten en 12 seconden. Ook de Bruijn plaatste zich hiermee voor de EK.
"Etta moest rekening houden met haar klassering en heeft misschien wel te veel kopwerk verricht. Daardoor konden de Francaise en de Duitse Nadine Pastor haar in de slotfase passeren", meldde coach Ben Dersigni.
Uitslag: 1. Laura Blomme, Frankrijk 2 uur 4 minuten en 12 seconden 2. Nadine Pastor, Duitsland 2.04.19 3. Etta van der Weijden, Nederland 2.04.23 11. Bianca de Bruijn, Nederland 2.08.12
Ranglijsten volledig bijgewerkt
Het heeft een paar uurtjes gekost, maar dankzij de de 'inspanningen' van Aton Demuth (inderdaad zonder n) van de KNZB en Swimjos van Zwemkroniek online zijn de jaarranglijsten weer helemaal 'up to date'. En dit keer zowel op de 25 meterbaan als de 50 meterbaan. Tenminste als alle kringen en verenigingen hun wedstrijduitslagen (PV's) tijdig hebben ingestuurd. Vlak voor de tweede editie van de kringkampioenschappen weet je precies of je in de top-tien staat of niet! Veel succes bij de afsluiting van het zwemseizoen tussen de baanlijnen!
PS
Jijzelf bepaalt bepaalt de sfeer bij kringkampioenschappen. Dat hangt niet af van de muziek of de prijsuitreiking. Hoe meer pr's, hoe meer goede tijden van jezelf, des te beter is de titelstrijd in jouw bad!!!
(Swimjos)
Nederlandse ploeg voor Monaco
Tijdens de zoals altijd zeer sterk bezette internationale wedstrijden in Monaco op 1 en 2 juni komt ook een Nederlandse delegatie aan de start. De eerste ontmoeting in de reeks van vier Mare Nostrum-wedstrijden (achtereenvolgens Monaco (1 en 2 juni), Rome (4 en 5 juni), Canet (7 en 8 juni) en Barcelona (11 en 12 juni) is de eerste serieuze krachtmeting voor de zwemmer en zwemsters, die zich geplaatst hebben voor de Europese kampioenschappen eind juli/begin augustus van dit jaar in Berlijn.
Monaco telt vele illustere deelnemers. Die van Inge de Bruijn ontbreekt helaas. In de aanloop naar de EK traint zij bij Paul Bergen in Portland, Oregon in de Verenigde Staten. Zoals te lezen stond in de Sport International van mei, zwemt de drievoudige Olympische kampioene geen wedstrijden in Europa.
Dit zijn de namen van de Nederlanders en de nummers waarop zij ingeschreven zijn:
Heren
Pieter van den Hoogenband: 50, 100 en 200 m.vrije slag
Johan Kenkhuis: 50 en 100 m.vrije slag
Ewout Holst: 50 en 100 m.vrije slag, 50 en 100 m.vlinderslag
Joris Keizer: 50 en 100 m.vlinderslag
Klaas-Erik Zwering: 50, 100 en 200 m.rugslag
Stefan Aartsen: 50, 100 en 200 m.vlinderslag, 200 m.vrije slag
Thijs van Valkengoed: 50, 100 en 200 m.schoolslag
Bastiaan Tamminga: 50 en 100 m.rugslag, 50 en 100 m.vlinderslag
Patrick Martens: 50 en 100 m.vrije slag
Dames
Wilma van Rijn: 50 en 100 m.vrije slag
Suze Valen: 50 m.rugslag, 50 en 100 m.vrije slag
Chantal Groot: 50 en 100 m.vrije slag, 50 en 100 m.vlinderslag
Marleen Veldhuis: 100 en 200 m.vrije slag, 50 m.vlinderslag
Hinkelien Schreuder: 50 en 100 m.vrije slag, 50 en 100 m.rugslag
Madelon Baans: 50, 100 en 200 m.schoolslag
Omdat de Mare Nostrumreeks niet alleen toegankelijk is voor nationale delegaties, is er ook ruimte voor particuliere teams of verenigingsdeelname. Daarom ook schreef het Rutac Swimteam in. Melanie ten Brink zwemt de drie schoolslagnummers en de 200 meter wisselslag en Werner van den Berg komt uit op de 50, 100 en 200 meter vrije slag.
Nederland is niet vertegenwoordigd bij de wedstrijden in Rome. Na Monaco is Canet de eerstvolgende halteplaats. Daar zwemmen ook kanshebbers voor de estafettes 4x100 en 4x200 vrij dames en 4x100 wissel, 4x100 vrij en 4x200 vrij heren. Bovendien gaat de EJK-ploeg aan de slag in de Zuid-Franse kustplaats. Een gedeelte van de selecties besluit de Zuid-Europese tournee in Barcelona.
Daarna wordt de definitieve samenstelling van de EK-ploeg wat betreft de eventuele estafette-aanvullingen bekend gemaakt.
Daarover later meer.
Guinness Book of Records poging team TriVia
In maart 2001 ontstond binnen de Groninger Zwemsportvereniging TriVia het idee om een poging om in het Guinness Book of Records te komen te wagen. Dit zou dan gebeuren in de vorm van 'de langst durende zwemestafette ter wereld'. Omdat er over het organiseren van zo’n poging niks bekend was, heeft de organisatie vele malen contact gehad met de hoofdvestiging van Guinness World Records in Engeland. Nu, iets meer dan een jaar later, staan alle details van dit evenement vast.
Startdatum: 28 juni 17:00 uur
Einddatum: 29 juni 17:00 uur
Plaats: Het Helperbad in Groningen
Deelnemers: Gerben Jorna, Ferdie Witvoet, Erwin Buist, Patrick van Rijn, Teun Marsman, Jade Oudhoff, Monique Stant, Aranka Jorink, Marijn Mennes, Rudy Ted de Haan, Wouter Blokland, Erik Schröder, Jorinde van der Laan, Koen Willems, Tom Voorneveld, Chjanoy Kromowidjojo, Marleen Mennes, Patrick Dieteren, Vincent Tilman & Rory Bob de Haan.
De organisatie wil via deze weg graag alle belangstellenden uitnodigen om een kijkje te nemen tijdens dit 24 uur durende zwemfestijn. Na afloop zal de recordpoging feestelijk worden afgesloten in het Helperbad.
Meer informatie over deze recordpoging kun je vinden op de web site van TriVia.
Nederlandse zwemmers sluiten massaal seizoen af
Uit negen van de dertien KNZB-kringen, waar kampioenschappen zijn gehouden, kwamen de uitslagen binnen. De deelname was zoals gebruikelijk massaal en dus vond menig zwemmer het een goede zaak dat deze titelstrijd werd gehouden. Vele NK-gangers lieten het afweten, maar sommigen wilden zichzelf nog wel testen zoals bijvoorbeeld Inge Dekker (HZ&PC Heerenveen) in Drachten met o.a. een pr van 27.90 op de 50 vlinder en EK-deelneemster Marleen Veldhuis in Kampen op de 100 vrij en 200 vlinder. In Eindhoven zwom Miranda Bosma de 100 school in 1.12.73 en kwam PSV bij de meisjes junioren heel dicht in de buurt van de nationale records op de 4x00 vrij en 4x200 vrij.
Kortom Kringkampioenschappen zijn, hoewel langdurig, uiterst waardevol. En het blijft jammer dat ze niet meer dienen als voorbereidingswedstrijden voor NK. In 2003 en 2004 zal deze situatie helaas niet anders zijn. De uitslagenpagina geeft een beeld van de massale deelname aan de Kringkampioenschappen 2002 in Noord-Holland (50 m.baan), Friesland (50), Den Haag (25), Limburg (50), Overijssel (50), Zeeland (50), Rotterdam/ZRO (50), Noord-Brabant (50) en Drente (25).
