Zastrow zwemt 50.22 bij time-trial 100 vrij
Print
Mail een vriendBij de speciaal ingelaste time-trial om een plaats in de estafetteploeg op de 4x100 meter vrije slag heeft Mitja Zastrow een tijd neergezet van 50.22. In een rechtstreeks duel met Martijn Zuijdweg kwam de nieuwbakken Nederlander niet al te best van het startblok en ook zijn finish had beter gekund. Voor Martijn Zuijdweg eindigde de trial in 51.35.
De bloktijd van Zastrow was 0,81 en de tijd waar het morgen nu om gaat in de estafette is 49.41. Wanneer hij bij de snelste drie hoort na morgenochtend, kwalificeert Zastrow zich voor de ploeg in de finale. Aannemende dat Nederland zich natuurlijk bij de laatste acht zwemt.
In de series 4x100 vrij gaat Johan Kenkhuis als eerste. Hij wordt gevolgd door Klaas Erik Zwering, Gijs Damen en Ewout Holst. Laatstgenoemde laat de persoonlijke 50 vlinder definitief schieten!
Pieter moet, de rest mag en er is een time-trial
Het wereldkampioenschap in het Palau Sant Jordi begint voor de Nederlandse ploeg zaterdagavond om half zeven. Dan zwemmen Mitja Zastrow, die zaterdag van de FINA eindelijk het groene licht kreeg om voor de nederlandse ploeg uit te komen, en Martijn Zuijdweg een time-trail op de 100 meter vrije slag. Vier anderen vormen op zondag in de series de estafetteploeg op de 4x100 meter vrije slag en via een rekenmodel wordt dan bepaald wie er in de finale samen met Pieter van den Hoogenband de strijd om de medailles aangaan. In de series zwemmen Johan Kenkhuis, Gijs Damen, Klaas-Erik Zwering en Ewout Holst. Hoe de startvolgorde is, is nog niet bekend.
In het kader van de voorbeschouwingen stond bij sport.nl een voorverhaal onder kop 'Pieter moet, de rest mag'. een voorverhaal over de Nederlandse mogelijkheden.
Pieter van den Hoogenband moet. Wereldkampioen worden in Barcelona op de 100 meter vrije slag. Inge de Bruijn behoort dat eigenlijk ook te doen op 50 vrij en 50 vlinder. De rest van de 22 leden sterke oranje delegatie, die zondag aan de 10e WK begint, mag het.
"Achter Pieter en Inge zitten er een paar die tot een verrassing in staat zijn. Johan Kenkhuis en Joris Keizer zijn er heel dicht bij. Het zijn geen moetjes, maar meer een volgende stap. Deze hele ploeg is duidelijk WK-waardig. Ik zie geen enkele reden aan te nemen dat er geen persoonlijke of Nederlandse records zullen worden verbeterd of hele goede prestaties geleverd. Van Inge Dekker mag je nog geen medaille verwachten, van Van den Hoogenband wel'', schetste bondscoach André Cats de situatie.
Denken aan een 47'er
In dat verband durfde hij VDH's coach Jacco Verhaeren en de wereldrecordhouder zelf gerust na te zeggen dat op de 100 vrij gedacht moet worden aan een 47'er. De afstand is nog maar drie keer in de geschiedenis binnen de 48 seconden afgelegd. Door Van den Hoogenband in Sydney (47,84) en door Van den Hoogenband bij de EK in Berlijn (47,86 en 47,97).
De Eindhovenaar is alleen geen wereldkampioen. In Fukuoka was de Amerikaan Anthony Ervin, tot diens eigen verbazing, onzichtbaar in de buitenste baan de Nederlandse 'Tarzan' een honderdste te snel af. En hoewel een na-Olympisch WK minder tot de verbeelding spreekt dan een voor-Olympisch WK steekt dat de aanvoerder van de wereldranglijst, zoals het hoort, nog steeds.
Nieuwe sponsor
Dat gaat hij ook rechtzetten in Palau Sant Jordi. Zijn nieuwe sponsor Nike gaat daarbij helpen. De Amerikaanse sportfirma presenteerde zijn Nederlandse uithangbord vanmiddag internationaal en stelde hem op dezelfde hoogte als Tour-held Lance Armstrong. Dan ben je een grote. Na de atletiek in Sydney (Cathy Freeman, Marion Jones), het schaatsen van Salt Lake City (Jochem Uytdehaage, Derek Parra), het wielrennen in de Tour de France (US Postal) mag eindelijk de zwemsport gaan profiteren van de bijzondere aero- en hydrodynamische materialen die Nike ontwikkelt.
Van den Hoogenband gaat als een van de weinigen te water in een Swift-pak, althans voorlopig alleen in nauwsluitende lange broek. De producent heeft uitgerekend dat hem dat ten opzichte van het wereldrecord een voordeel oplevert van 0,09 seconde, ofwel 19 centimeter. Een heel pak dragen, met bovenstuk en mouwen, zou met dezelfde inspanning en voorbereiding als destijds in Sydney zelfs een tijd van 47,66 opleveren. De recordhouder, die bij Speedo nooit een heel pak aan heeft willen hebben, beloofde er voor Athene ervaring mee te gaan opdoen. Alle beetjes helpen tenslotte.
Vinzwemmen
Met die wetenschap heeft Van den Hoogenband in de Philips-ploeg met Verhaeren als coach ook toegewerkt naar de WK in Spanje. Hij voelt zich beter dan ooit. "We hebben voor een iets andere aanpak gekozen, met de World Cup op het programma om wat meer races te zwemmen. Verder hebben de al bekende dingetjes extra aandacht gekregen, zoals starten en keren natuurlijk; niet mijn sterkste punten'', zei de favoriet op de 100 vrij. Hij noemde dat, eigenlijk voor het eerst, zijn afstand. Al zal hij Ian Thorpe ook op de 200 vrij, in navolging van Sydney, nog graag een keer zijn hielen laten zien.
Verhaeren liet zijn pupil zich het afgelopen jaar ook bekwamen in vinzwemmen, onderwater met een buitenmodel 'flipper' aan de voeten, om de vlinderbeentechniek te vervolmaken. Tevens werd de krachttraining aangepast, onder meer met elastiekoefeningen, om nog meer stabiliteit in het lijf te krijgen. In combinatie met de gebruikelijke sessies in de Tongelreep leverde dat misschien niet de garantie van een wereldrecord op, maar toch wel een hele grote verwachting. Tijdens een test in het tegenstroombad van Hamburg wekte Van den Hoogenband de indruk dat hij momenteel tegen een waterval kan opzwemmen.
Vlammen
"Bij de EK 2002 bleek dat we op de goede weg waren. Een lange voorbereiding, goed uitrusten, de puntjes op de i zetten en dan vlammen. Dat is in Berlijn ook gelukt. Voor goud moet je hier in Barcelona onder de 48 zwemmen. De resultaten in de trainingen wijzen daar inderdaad op. Maar ik wil vooral zelf een goede race zwemmen, want ik kan anderen toch niet langzamer laten zwemmen. Ik maak me dan ook helemaal niet druk om anderen.''
Magistrale sprint goed voor WK-goud
Edith van Dijk heeft vanmiddag in Barcelona haar wereldtitel op de 25 kilometer geprolongeerd. De zwemster uit Wognum won in een magistrale eindsprint van twee Duitse concurrentes. Britta Kamrau won het zilver, terwijl Angela Maurer met brons genoegen moest nemen.
De nieuwe wereldkampioene maakte na afloop de indruk alsof het haar geen inspanning had gekost, maar dat was minder waar: "Ik heb erg diep moeten gaan, heb veel aan moeten vallen en de golfslag was ook niet mis. Dus dat is maar schijn."
Omdat de wedstrijd wederom in de laatste kilometer beslist moest worden, zette van Dijk al haar routine en diverse strategieen in om juist in de slotfase toe te kunnen slaan: "Ik kan nu vertrouwen op mijn eindsprint en vijfenhalve kilometer voor de finish ben ik dicht langs de kust gaan zwemmen. Daar stond stroming en de anderen van de kopgroep hadden dat niet in de gaten en bleven in de midden zwemmen. Alleen de twee Duitse dames kwamen mee. Ik ben volle bak blijven zwemmen en bij het draaien van de laatste boei ben ik naar links te gaan, hoewel dat niet strict noodzakelijk was. Ze trapten er in en wilden dat ook en dat kostte extra-energie. Belangrijk was, dat ik ze kon zien. Bovendien waren ze meer bezig met elkaar, bijna vechtend om mij maar in te halen. Daardoor kon ik het overzicht blijven houden en winnen."
De 25 kilometer zal de boeken ingaan als een van de zwaarste in de WK-geschiedenis. In de haven was het water vrij rustig, maar buitengaats stond een straffe wind, was er golslag en stond er een sterke stroming. "Het waren van die 'choppy'-golven, niet echt hoog, 60 of 70 centimeter. Maar ze kwamen zo onregelmatig en dat was echt lastig zwemmen. We moesten twee keer een rondje van 10 kilometer zwemmen en op de terugweg hadden we daar heel veel last van. Het zwom niet lekker, maar daar had iedereen last van.
Van inzinkingen bij de inmiddels tienvoudige WK-medaillewinnares was geen sprake: "Ik heb heel bekeken gezwommen, ik heb aangevallen en als dat geen resultaat had, ging ik weer in derde of vierde positie liggen om te herstellen. Als ik een klein gaatje zag, of men lette even niet op, dan ging ik er weer van door. Dat deed ik, maar ook de belgische Cindy Persoons probeerde wel eens iets en dat was allemaal in mijn voordeel."
Voor Edith blijft de waarde van deze wereldtitel, haar derde op de 25 kilometer, even groot als de twee voorgaande. "Voor de buitenwacht lijkt het of deze meer status heeft, omdat iedereen er is. En dan heeft het wel iets meer cachet. Aanstaande dinsdag al zwemt Edith van Dijk een wereldbekerwedstgrijd in Canada en eind augustus volgt de oversteek van Het Kanaal.
De winnende tijd van de Nederlandse is 5 uur, 35 minuten en 43,5 seconden. De andere Nederlandse deelneemster, Etta van der Weijden, gaf na 20 kilometer op. "De pijp was leeg en om de het vol te houden, had ik mij moeten forceren", vond de laconieke Noord-Brabantse.
Halve finale te veel gevraagd voor Planken
BARCELONA (ANP) - Lisette Planken is er vrijdag bij de WK schoonspringen in Barcelona niet in geslaagd de halve finale te bereiken op de 3-meterplank. De Nederlandse eindigde in de kwalificatie in het enorme veld van 43 deelneemsters als 23e.
Planken had geen grote missers in haar vijf sprongen, maar de uitvoering was telkens net niet goed genoeg voor een hoge klassering. De beste achttien gingen door, aangevoerd door de Russische favoriete Joelia Pachalina. Zij haalde op de Montjuich, met de skyline van de Catalaanse hoofdstad en de Sagrada Famila op de achtergrond, een totaal van liefst 360,93 punten. De Chinese Guo Jingjing bleef daar ruim bij achter.
Planken kwam uit op 251,34. Ze had bij de WK de toptwaalf moeten halen om naar de Olympische Spelen van Athene te mogen. Op de 1-meterplank, niet olympisch, werd ze eerder deze week knap achtste.
Verwachtingen
De verrichtingen op de ,,hoge'' bleven dus achter bij de verwachtingen. ,,Ja, heel teleurgesteld'', was Plankens eerste reactie, ,,maar ook heel blij. Dat ik hier ben. Ik heb een maand geleden bij een ongelukkige landing m'n rechterpols zwaar geblesseerd. Ik heb tweeënhalve week niet kunnen trainen. Ik stond versteld hoe goed het ging op de 1-meter.''
Planken liet zich tijdens de lange wachttijden tussen de sprongen door telkens behandelen door de fysiotherapeute. ,,De tape zit zo strak dat je na een tijdje je duim niet meer voelt.'' De kwetsuur - een veelvoorkomende bij duiken van grote hoogte - hinderde vooral de voorbereiding (,,ik heb anderhalve week volledige rust moeten houden met die hand'') niet zozeer de wedstrijd. Wel verving ze de zware 3,5 salto - de sprong die haar de blessure bezorgde - in haar programma door de minder moeilijke 2,5 gehoekt. ,,Het risico was te groot.''
Sportweek sprak uitgebreid met Fedor Hes
Uit Sportweek nummer 30, 15 juli 2003, artikel van Marc Hoeben.
Fedor Hes over zijn TZA-ploeg:'We zijn GEEN liefdadigheidsinstelling’
Fedor Hes (33) is de jonge coach van de beloftevolle TZA-zwemploeg én van de veelbesproken topper Inge de Bruijn. Voor de WK zet hij hoog in.
Je hebt acht zwemmers onder je hoede. Is dat wel te doen?
“Het is de grens. Op de WK is het te doen omdat er maar twee of drie zwemmers per dag in actie komen. Maar in de voorbereiding werkten we vaak in twee of drie groepen. Dat kan ik niet alleen. Zes is het maximale aantal, vier het beste. Daarom hebben we gezegd dat Benno Kuipers er bij moest komen.”
Bij Top Zwemmen Amsterdam loopt de nodige know-how rond. Hoe is de rolverdeling tussen jou, oud-schoolslagzwemmer Benno Kuipers, Cees Vervoorn, Hans Elzerman en Michiel Bloem?
“Cees is echt de voorzitter, de spreekbuis, de man van de contacten. Michiel is het commerciële brein, de doener. Hans is technisch directeur, met hem heb ik vaak overleg, hij zit ook in de Stichting Topzwemmen Nederland. Maar het echte werk, wat de zwemmers betreft, komt op mij en Benno aan.
Wiens droom is dit?
“Cees en Hans hebben zich na de successen van Inge de Bruijn en Pieter van den Hoogenband afgevraagd waarom het niet op meer plekken in Nederland mogelijk was. Vervolgens zijn ze aan het bouwen gegaan, hebben ze mensen benaderd. Vanaf het eerste moment dat ik hier binnenkwam, had ik het idee: dit is wat ik wil, dit is wat ik zoek. Ik wil op het hoogste niveau acteren, dat willen deze zwemmers ook. Mijn visie sloot naadloos aan bij wat Hans, Cees en Michiel wilden. Had ik bij AZ&PC niet meer. Dat was allemaal gerommel in de marge. Heel beperkt. Ze wilden me geen vrijheid geven, ik kon het ook niet afdwingen. Ik had te maken met commissies, met ouders, iedereen bemoeide zich ermee. In Amersfoort riepen ze al tien jaar dat ze een professionele ploeg wilden. Maar het kwam er niet van. Hier is het: strikt, zakelijk, korte lijnen. Zo van: we gaan voor het hoogste. Professioneel. Er lopen hier daadkrachtige mensen rond met verstand van topsport.”
En ze zochten een jonge, ambitieuze trainer?
“Ze wilden in eerste instantie Paulus Wildeboer, die in Spanje werkt. Maar die was niet te betalen, het is zelfs de bond niet gelukt hem over de streep te trekken. Zeiden ze: ‘Oké, dan zoeken we iemand die zich nog moet bewijzen.’”
Was de eerste reactie niet: wie is die Hes nu eigenlijk?
“Dat zal wel. Maar zo heb ik het zelf niet ervaren. Ik heb altijd van mezelf gedacht dat ik wel wat kon. Ik moest alleen de kans krijgen om erin te rollen. Zo is het voorheen ook met Jacco Verhaeren bij PSV in Eindhoven gegaan.”
Verhaeren heeft met zijn visie een soort mini-revolutie in het Nederlandse zwemmen ontketend. Wat is jouw visie?
“Veel is vergelijkbaar met wat Jacco doet. Het is individueel gericht, op mensen die leven voor hun sport. We hebben duidelijke afspraken gemaakt. Zij weten wat ik van hen verwacht en ik weet wat ik van de zwemmers mag verwachten. Daar houden we elkaar aan.”
Wat was het doel?
“Het mooie credo was: olympische ambities waarmaken.”
Dat klinkt vaag.
“Het gaat om het halen van olympische medailles, in 2004 of 2008, afhankelijk van de leeftijd. Heel simpel.”
Oh ja?
“Het is simpel gezegd. Alleen bij de uitvoering, dan gaat het om forse stappen, zeker als je beseft waar deze zwemmers vandaan komen. Ze zaten bij clubs met een heel andere beleving. Zwemmen is een mondiale sport. Dat maakt het moeilijk om die ambitie waar te maken. Maar we gaan er wel voor. Johan Kenkhuis heeft kansen. Chantal Groot, Marleen Veldhuis en Inge de Bruijn natuurlijk.
Hoe ver ben je nu? Ben je tevreden of ontevreden?
“De eis voor dit jaar was: het halen van WK-finales. Dat zullen we dus straks zien. Tot nu toe liggen we op koers, bij de NK is iedereen boven zichzelf uitgestegen.”
Nou begreep ik ook dat je daarop zelf wat kritiek hebt gehad. Je vond dat het allemaal te veel op het laatste moment gebeurde.
“Het had ook een week eerder gemogen. Dan hadden we wat meer rust gehad. Het was nu allemaal op het nippertje, ze maakten het voor zichzelf moeilijk. Het is prettiger als je eerder weer dat iedereen zich heeft gekwalificeerd voor de WK. Kun je tenminste gewoon doortrainen. Maar de enige die dat in Nederland kan, is Pieter van den Hoogenband. Ik wil acht zwemmers hebben die dat ook kunnen. Zodat ze het hele jaar kunnen inrichten op de WK of, zoals volgend jaar, de Spelen. Als je hoge kwaliteit wilt, is die tijd zo om. En die heb je hard nodig, om allerlei dingen te kunnen verbeteren. In het olympische jaar moeten we duidelijk nog een stap maken, willen we medailles halen.”
Als ik naar deze groep kijk: Inge de Bruijn is een verhaal apart, Johan Kenkhuis is misschien medaillekandidaat, evenals Chantal Groot.
“En Marleen. Zij kan nog veel en veel harder.”
En de rest?
“Thijs van Valkengoed heeft een grote progressie doorgemaakt, hij staat zesde op de wereldranglijst van de schoolslag. Is fantastisch. Het valt alleen wat minder op, het is misschien iets minder duidelijk dat hij een heel goede zwemmer gaat worden. Als hij nog een stapje maakt, wordt hij een wereldtopper. Robin van Aggele is met achttien jaar de jongste, Sander Ganzevles ligt achter op de rest. Hij haalde vorig jaar de EK niet. Zeiden we eerst dat het voor hem ophield. Later hebben we hem een half jaar respijt gegeven en in de tussentijd heeft hij zich bij de groep aangesloten. Hij moet alleen nog doorgroeien.”
Ben je soms niet te veeleisend?
“Nou, ze geven het zelf aan. Zij hebben hiervoor gekozen. Wij bieden bij TZA de faciliteiten, waardoor zij voor olympische medailles kunnen gaan. Daar horen keuzes bij. Ze moeten hard trainen, het leven ernaar inrichten. Ik zeg niet dat ze het moeten. Ik wil ze er alleen in begeleiden.”
Dat klinkt nuchter en vrijblijvend. Maar je zult af en toe ook tegen problemen aanlopen. Kenkhuis had vorig jaar last van een burn-out, er werd getwijfeld aan zijn motivatie. Dan moet er toch gepraat worden?
“Dat moeten wij continue. De ene keer gaat het makkelijk, de andere keer moeilijk.”
Blijkbaar is er ook nog zoiets als een tweede, een derde of een vierde kans?
“Oh nee, absoluut niet. Dat heb ik wel moeten leren. Ik las het verhaal van Marc Lammers, de bondscoach van de hockeyvrouwen. Hij is daarin keihard geweest. Maak je geen vrienden mee. Maar op een gegeven moment moet je zeggen: luister eens: het geld en de tijd die wij in jou investeren, dat rendeert niet.”
Maar je hebt nog van niemand afscheid hoeven nemen.
“Ik heb een keer Sander een tweede kans gegeven. Die heeft hij gepakt. Hij weet dat hij zich moet verbeteren.”
Het afscheid kan na de WK komen?
“Ja. Dat is wel hard. Maar je moet het niet continue roepen en je moet wel kijken waar de oorzaken liggen. Robin heeft nu de WK niet gehaald door een slepende schouderblessure. Dan hebben we een gesprek. Maar we zijn geen liefdadigheidsinstelling.”
Hoe zit het in elkaar? Hebben jouw zwemmers een contract bij TZA?
“Nog niet. Het zijn nog mondelinge afspraken. Waarop ze wel afgerekend kunnen worden.”
Je hebt er dit jaar in Inge de Bruijn een bijzondere zwemster bij gekregen. Ben je erg teleurgesteld dat zij op de WK de 100 vrij niet zal zwemmen?
“Tsja. In april is ze bij ons gekomen. Wat ze daarvoor heeft gedaan, was niet veel. De laatste tijd bij Paul Bergen in de VS ging het volgens mij al niet goed. Dus de aanloop naar ons toe was rommelig, ze had een trainingsachterstand, zeker in verhouding met wat ze vroeger deed. Maar goed, dan moet ze nog makkelijk in staat zijn om de limiet op de 100 vrij te halen. Op de NK werd ze ziek, bij de wereldbekerwedstrijden in Monaco was ze zwaar verkouden. Tsja. Het is ook wel weer zo: de WK is leuk, maar eigenlijk gaat het daarom voor haar niet. Het gaat om de Spelen volgend jaar.”
Geef mij eens een garantie dat het volgend jaar wel goed komt.
“Dat zal aan haar zelf liggen.”
Er is veel scepsis.
“Prima. Ik ken genoeg mensen die zich afvragen of het met haar nog goed komt. Ik kan alleen zeggen: wij doen er bij TZA alles aan om haar op dat niveau te krijgen.”
Draait het alleen om een verkoudheid, of heeft ze ook last van de angst om door het ijs te zakken?
“Misschien speelt het door haar hoofd. Maar: in Monaco had ze met die verkoudheid eigenlijk niet eens moeten starten. Ze deed het toch, tegen beter weten in. Maar ze wilde niet iedereen over zich heen krijgen. Houdt ze zich heel erg mee bezig. Ik zei: ‘Schijt aan, je bent niet lekker.’ Ze wilde per se de 100 vrij zwemmen. En toen ging het dus niet goed.”
Kan ze er dan wel gemakkelijk overheen stappen dat ze de 100 vrij in Barcelona niet zwemt?
“Ze is natuurlijk niet gek. Ze weet zelf ook wel dat ze een trainingsachterstand heeft. Maar voor haar is de WK slechts een tussenstation. Ze moet voor de Spelen kiezen. Zoals Bergen haar vorig jaar vertelde dat ze de EK moest laten schieten.”
Verbaast het jou dat een volwassen zwemster nog zo onzeker in haar keuzes kan zijn?
“Nou, nee. Ieder mens heeft dat wel. Alleen: ze heeft drie keer olympisch goud gewonnen, hoeft niks meer te bewijzen. Maar zij wil dat nog graag, ze wil steeds de beste zijn. Dat is ergens heel mooi.”
Maar je hebt overwogen om haar helemaal niet aan de WK te laten deelnemen?
“Het is haar keuze. Maar die gedachte is zeker bij me opgekomen, we hebben erover gepraat. Bij de NK hadden we alleen het gevoel: dit gaat echt goed. Ze heeft zoveel talent, ze zal die 50 vrij en vlinder er echt wel uitknallen.”
Wat verwacht coach Fedor Hes van de TZA-zwemmers?
Johan Kenkhuis
“Hij gaat op de 50 meter vrij meedoen om de medailles. Hij zwom op de NK 22,15. Daar moet hij onder komen met een persoonlijk record, dus later we er 21,79 van maken. Dan word je eerste, tweede of derde. Op de 100 vrij moet hij gewoon de finale halen.”
Thijs van Valkengoed
“Dat wordt een verrassing, hij gaat verschrikkelijk hard zwemmen op de 100 meter schoolslag. Hij heeft 1.01,80 staan, dat wordt 1.01 laag. Op de 200 zal hij iets sneller zijn, zo 2.12. Daar haalt hij de finale mee. Hij kan goed met de druk omgaan, zich heel erg focussen op wedstrijden.”
Sander Ganzevles
“Hij moet de finale op de 200 meter rugslag halen en dus onder de twee minuten komen. Dat is ook de limiet voor de Spelen. Ben ik heel tevreden. En hij moet als eerste de estafette 4x100 meter wisselslag ingaan. Hoop ik dat hij 55 hoog zwemt. Hij is opgebloeid, had vorig jaar een rotjaar. Dit seizoen heeft hij het goed voor elkaar. Ik hoop echt dat zijn progressie doorzet.”
Ewout Holst
“Hij moet op de eerste dag een keuze maken tussen individueel zwemmen of de estafette. Dat ging vorig jaar in Berlijn helemaal verkeerd. Was de kritiek terecht, hij mocht daarop afgerekend worden. Hij moet nu kiezen tussen de 50 vlinder of de estafette 4x100 vrij. Is simpel. Hij gaat voor de Spelen, dus kiest hij voor de estafette. Daarin moet hij met 49 laag een persoonlijk record zwemmen.”
Inge de Bruijn
“Ze moet op de 50 vlinder en de 50 vrij iets onder haar tijden van de NK komen. Dan wordt ze gewoon eerste. Ik verwacht geen wereldrecords. De wereldtitels moeten voor haar een bevestiging zijn en ze kan ermee laten zien dat er nog steeds rekening met haar gehouden moet worden. Dat signaal wil ze afgeven, na alles wat er gezegd en geschreven is.”
Marleen Veldhuis
“Ze kan nog heel veel progressie boeken, ik wil met haar naar de 200 vrij toe. Het moet nu zeker op de 100 vrij gebeuren. Ze gaat de finale halen in 54 laag.”
Chantal Groot
“Ze heeft een druk programma, met de estafette 4x100 vrij, de 100 vrij, de 50 vlinder en de 100 vlinder. Die 100 vlinder moet in 58 kunnen, voor een finaleplaats. Is het maximale. Op de 100 vrij zwemt ze alleen de series en de halve finales. Op de 50 vlinder won ze vorig jaar brons op de EK. We zullen moeten kijken hoe ver ze dit keer komt.”
Startlijsten WK zwemmen Barcelona
De startlijsten van de WK zwemmen in Barcelona zijn vrijgegeven, je kunt ze downloaden op de internetpagina van de oganisatie, of via deze rechtstreekse link.
Omstreden noviteiten bij WK zwemmen
NRC verslaggever Mark Hoogstad schreef onderstaand artikel over de high-tech voorzieningen in het Palau Sant Jordi zwembad, als voorbereiding op de WK die vanaf zondag in dit bad gehouden worden. Overigens wordt er in het bad nauwelijks ophef over gemaakt en Hoogstad heeft het verhaal nog vanuit Nederland gemaakt. In het zwembad zelf is het absoluut geen voortdurend onderwerp van gesprek.
ROTTERDAM, 16 JULI. In een poging de zwemsport verder te moderniseren heeft de organisatie van de wereldkampioenschappen in Barcelona besloten het langebaantoernooi (50 meter) op te luisteren met twee technische maar omstreden noviteiten: beweegbare startblokken en golfwerende belijning.
Zondag begint de tiende editie van de WK zwemmen langebaan; het merendeel van de deelnemers maakt pas deze week, bij aankomst in het overdekte Palau Sant Jordi, kennis met de resultaten van de vernieuwingsdrift van de Spaanse organisatie. ,,De meesten hebben dus niet of nauwelijks kunnen oefenen en wennen aan die noviteiten'', zegt Jacco Verhaeren, de trainer van tweevoudig olympisch kampioen Pieter van den Hoogenband.
Het mobiele bassin is voorzien van beweegbare startblokken, waarbij zwemmers zelf de hellingshoek kunnen instellen en zo de voor hen ideale starthouding kunnen bepalen van waaruit zij te water willen gaan. ,,Het idee is aardig, maar de timing is uiterst curieus'', meent bondscoach André Cats, die overweegt een officiële klacht in te dienen.
Anderhalve maand geleden, tijdens de Mare Nostrum-wedstrijd in Barcelona, maakte de Nederlandse ploeg al kennis met beide noviteiten, waaronder de golfwerende belijning. ,,Een blinde kon toen al zien dat dat niet werkt'', zegt Verhaeren. ,,Je blijft weliswaar gevrijwaard van de golfslag van de banen naast je, maar je krijgt zoveel 'eigen water' terug dat het een klotsbak wordt.''
Verhaeren denkt dat vooral de nieuwe lijnen de tijden negatief zullen beïnvloeden. ,,Ik hoop dat ik ongelijk heb, maar mijn gevoel zegt dat zeker bij de korte explosieve sprintnummers, de 50 en de 100 meter vrije slag waarbij zwemmers op de muur afstormen, het een paar honderdsten en mogelijk zelfs tienden gaat schelen.''
Ook het water in Barcelona heeft een speciale behandeling ondergaan. Verhaeren, cynisch: ,,Het smaakt anders, omdat het niet of nauwelijks chloor bevat.''
Bondscoach Cats betreurt ,,de knieval'' die de Spanjaarden hebben gemaakt. ,,Contractuele en commerciële overwegingen wegen zwaarder dan de sportieve belangen.''
Edith van Dijk superblij met bronzen medaille
De arm ging juichend omhoog nadat Edith van Dijk als derde had aangetikt na de uitputtende 10 kilometer in de oude haven van Barcelona. In de laatste 500 meter spookte het wel degelijk door haar hoofd, dat ze net als op de 5 kilometer juist in de slotfase gepasseerd zou worden door de afwachtende concurrenten met een betere sprint in de benen.
Het verhaal van de wedstrijd was een kopie van de races bij de afgelopen toptoernooien. Viola Valli en Edith van Dijk op kop met daarachter de bekende namen van twee Duitsen (de plakkers Angela Maurer en Britta Kamrau), het opkomende Russische talent Ekaterina Seliverstova, de steeds sterker wordende Paula Wood en de wereldkampioene op de 5 kilometer uit 1998 Erica Rose, USA.
Ook Etta van der Weijden zwom mee in de grote kopgroep.
Valli en Van Dijk probeerden ieder een paar keer een gaatje te slaan, maar de beslissing viel uiteindelijk op ongeveer 7500 meter. Valli begon er echt aan te trekken en sloeg een klein gaatje, waardoor de kopgroep werd gereduceerd tot zes.
Hoewel Edith het nog zwaar te verduren kreeg en gepasseerd werd door de Duitse Maurer, kon zij de anderen van zich afhouden en superblij zijn met het brons.
Etta van der Weijden miste de slag op bij de tempoversnelling van Valli en kwam anderhalve minuut na de winnares binnen als zevende.
Bij de mannen leindigde Maarten van der Weijden als veertiende nadat hij halverwege nog in de voorste gelederen meedeed. Het verschil met de winnaar Diattchyne uit Rusland bedroeg ongeveer een halve minuut.
Uitslag vrouwen: 1. Viola Valli, ITA 1:59:49.9 2. Angela Maurer, GER 1:59:51.1 3. Edith van Dijk, NED 1:59.53.0 4. Elaterina Seliverstova, RUS 1:59.55.9 5. Britta Kamrau, GER 1:59:58.4 6. Trudee Hutchinson, AUS 2:00.03.7 7. Etta van der Weijden, NED 2:01:23.7 8. Paula Wood, GBR 2:01:51.6. (Van de 29 deelneemsters, staakte een vijftal de strijd voortijdig).
Uitslag mannen: 1. Vladimir Diattchine, RUS 1:50:58.8 2. Christian Hein, GER 1:51:06.5 3. David meca, ESP 1:51:08.4 4. Evgueny Bezruchenko, RUS 1:51:08.5 5. Petar Stoichev, BUL 1:51:12.5 6. Mark Saliba, AUS 1:51:12.8 7. Gilles Rondy, FRA 1:51:13.0 8. Damian Blaum, ARG 1:51:13.8.....14. Maarten van der Weijden, NED 1:51:29.9 (twee van de 32 deelnemers finishten niet).
Foto: V.l.n.r Edith van Dijk (brons), Viola Valli (goud) en Angela Maurer (zilver).
Irakese zwemmers in de schijnwerpers in Barcelona
De Irakese zwemdelegatie is ongekend populair in Barcelona, werden ze bij de opening met een langdurig applaus begroet, woensdagmiddag was er een heuse persconferentie voor het drietal bestaande uit Sarmad Mohamed, Said Saeed en Mohammed Abbas, belegd.
Barcelona kende een aantal maanden geleden een grote anti-oorlog demonstratie, nog steeds zijn er her en der leuzen in de stad te lezen. Het Iraakse team haalde na de openingsceremonie dan ook de voorpagina’s van El Mondo en El Pais, twee van de grootste Spaanse dagbladen.
Ook in de voorbereiding naar de WK haalden de zwemmers regelmatig de kranten, door de oorlog raakten ze hun zwembad kwijt aan het Amerikaanse leger en werden flink tegengewerkt in hun voorbereiding, zo hebben ze de laatste drie maanden voor de WK niet in een zwembad kunnen trainen.
Met hun deelname aan deze kampioenschappen willen ze vooral de aandacht vestigen op de situatie in hun land, deze is volgens de zwemmers nog steeds erbarmelijk. "We willen vooral dat het Amerikaanse leger nu eens rekening houdt met de behoeften van de burgers", aldus Sarmad Mohammed. "Met de Amerikaanse zwemploeg hebben we geen enkele probleem, er kwam gister zelfs een Amerikaanse zwemmer naar ons toe die met ons op de foto wilde."
Twee van de drie zwemmers hebben al WK ervaring, alleen Mohammed Abbas is nog niet eerder voor zijn land op mondiaal niveau uitgekomen.
Lisette Planken levert uitstekende prestatie
Schoonspringster Lisette Planken is bij de WK dan wel uitgeschakeld voor de finale, in de halve eindstrijd leverde zij met een totaal van 272,04 haar beste prestatie op een wereldtoernooi. In haar halve finale werd zij vijfde, maar qua puntentotaal was zij in de algemene rangschikking achtste.
De Nederlandse kwalificeerde zich eerder op de dag als elfde van twaalf dames, die in de halve verder mochten. Planken kreeg 243,18 punten.
In de halve finale moest Lisette Planken het opnemen tegen Irina Lashko (Rusland), Conny Schmallfuss (Duitsland), Nora Barta (Hongarije), Heike Fischer (Duitsland) en Natalia Umyskova (Rusland). Bondscoach Edwin Jongejans reageerde verheugd bij het vernemen van het nieuws. "Voor het eerst sinds Daphne en ik gestopt zijn, heeft weer iemand de halve finale bereikt op een wereldtoernooi. Grote klasse! Jongejans veroverde twaalf jaar geleden de wereldtitel op de 1 meter bij de mannen.
