Cees Vervoorn blijft onverbeterlijke optimist
Print
Mail een vriendAls een rode draad lopen de Olympische Spelen door het leven van Cees Vervoorn. Montreal 1976, Moskou 1980 en Los Angeles 1984 maakte hij mee als vrije slag- en vlinderspecialist. In LA coachte hij bovendien Jolanda de Rover naar het goud op de 200 rug. Tijdens Seoel 1988 en Barcelona 1992 was hij assistent-bondscoach. Gedurende zowel Atlanta 1996 als Sydney 2000 fungeerde hij als Chef de Mission van de paralympische ploeg.
In Athene zal hij er, voor het eerst in 28 jaar, niet in een officiële functie bij zijn. Hij kan zijn ideeën over topsport echter prima kwijt bij de stichting Top Zwemmen Amsterdam, waar hij als voorzitter de scepter zwaait.
Vanaf vandaag (Dordrecht) kunnen zijn zwemmers zich de komende drie weken tijdens de Nederlandse Grand-Prixcyclus, waarvan hij in Amsterdam de tweede wedstrijd voor zijn rekening neemt, plaatsen voor de WK in Barcelona. Het laatste station op weg naar Athene.
Een uitgebreid interview in Telesport.
Cees Vervoorn doet geen concessies, want ieder compromis kost een olympiër.
Door Luuk Blijboom
Conclusie 1: “Johan Kenkhuis is géén David Beckham.” Conclusie 2: “Stichting Top Zwemmen Amsterdam is géén Ajax.” Maar om nou maar als derde punt te concluderen dat het Nederlandse zwemmen slechts bestaansrecht heeft bij de gratie van twee wereldtoppers, nee, dat gaat Cees Vervoorn te ver. Niet voor niets benoemde hij zich bij zelfproclamatie tot Chef de Ambition van TZA. “Die club uit de Amsterdam ArenA is niet de maat waarop in Nederland topsport bedreven moet worden” (conclusie 4).
Kom dan ook niet bij hem aan met teksten als zou ons land geen topsportcultuur hebben, zoals Pieter van den Hoogenbands ploeggenoot Joris Keizer onlangs opperde. “We hebben een Nederlandse topsportcultuur, dat wel. Dus vergelijk het in ’s hemelsnaam niet met Australië of Amerika. Maar als je ziet hoe het er vijf of tien jaar geleden aan toe ging, is het een wereld van verschil. Waarom het nog lang niet optimaal is? Ach, wat is optimaal. Het is helemaal niet erg om te moeten zwemmen in een klotsbak. Topsportcultuur is niet alleen slapen in een vijfsterrenhotel, of baantjes trekken in het mooiste zwembad van Nederland. Als je kijkt naar de bak waar Inge de Bruijn traint in Amerika, bij de vermaarde trainer Paul Bergen, da’s niet veel beter, hoor. Tussen het publiek hebben ze daar de beschikking drie banen in een 25-meterbad, terwijl ze zich voorbereiden op het langebaan-seizoen. Blijkbaar kun je zo óók presteren.”
“Het voetbal wordt als standaardnorm gehanteerd. Maar er zitten nu eenmaal niet wekelijks 60.000 mensen in een zwembad om te kijken naar een wedstrijd. Als topvoetballer is het makkelijker miljonair te worden dan als topzwemmer. In sommige sporten is twee uur training per dag blijkbaar voldoende om binnen te komen en in andere acht uur trainen niet. Maar dat mag de discussie niet vertroebelen.”
“Je moet kijken naar wat er gerealiseerd is, naar de waardering die er vandaag de dag voor topsporters is. Het feit dat Nederlandse zwemmers over de hele wereld kan reizen om zijn sport te bedrijven. Dat de KLM bereid is drie jaar te wachten op Erben Wennemars voor hij een opleiding tot piloot begint en dat hij vervolgens gewoon kan zeggen dat hij liever topsporter blijft, geeft aan dat er een cultuuromslag is. De laatste slag die we daarin alleen nog moeten maken is de positieverbetering van de trainer.”
Onverbeterlijke optimist. Zelfs het nieuws dat de vaderlandse topsport het 510 dagen voor de Olympische Spelen van Athene met 6,8 miljoen euro minder moet stellen, verontrust hem niet. “Wanneer je met een stofkam of een goede bril door de programma’s gaat, zie je dat je middelen kunt winnen zonder dat het ten koste gaat van de kwaliteit.” Diende hij als chef de mission van de Paralympics in Sydney immers niet met een zelfde bijltje te hakken? “Als wij op Papendal voorzieningen hebben die gelijk zijn aan de faciliteiten die jij opzoekt tijdens een drie keer zo duur trainingskamp in Spanje, kun je dan niet hier omstandigheden creëren waaronder je net zo goed kunt werken? Niet dat je zoiets jaren moet laten duren, want de lat wordt steeds hoger gelegd. Maar je kunt op dit moment met deze middelen nog wel een kwaliteit bereiken die goed is voor het niveau van het behalen van medailles in Athene. Wil je, aan de andere kant, je positie als achtste land ter wereld vasthouden, dan moet je de komende vier jaar wel proberen dat geld binnen te krijgen.”
Zeventien maanden na de oprichting van de stichting Top Zwemmen Amsterdam (TZA) stáát zijn organisatie naar eigen zeggen niet alleen, de mogelijkheden voor uitbreiding zijn zelfs legio. Het was een moeilijk startjaar, niet in de laatste plaats vanwege het feit dat hij zelf publiekelijk zijn vraagtekens stelde bij de eerzucht van zijn zwemmers. Vervoorn (42) miste de blinde passie. “Bestuur, technische staf en zwemmers hebben een tijdje gezocht naar de juiste onderlinge betrekkingen en hun verhouding tot de ambities. We hebben de doelstellingen helder geformuleerd en de kompassen afgestemd. Als we deze lijn kunnen doortrekken, wordt het een werkelijk ideale voorbereiding op Athene.”
Nee, hij overdrijft niet. “We worden echt élke dag gebeld door mensen die volgend jaar bij ons willen komen zwemmen.” Deze week heeft hij TZA zelfs nog drie kandidaten bekeken. “En dan heb ik het dus over atleten die allemaal olympische finales kunnen behalen. Daarmee creëer je echter weer een probleem, want als je tegen iedereen ja zou zeggen, krijg je een situatie waarin te veel zwemmers op één coach zijn en word je gedwongen om concessies te doen. En dáár willen we nou juist van af. Kiezen voor topsport is kiezen voor consequenties. We zijn nu op een punt aanbeland waarop je je afvraagt: gaan we deze formule vergroten en nog een full-time trainer aanstellen, of blijven we met deze ploeg plus, vlak voor de Nederlandse kampioenschappen, Inge de Bruijn werken?”
“Je moet ook reëel blijven. Budgetten zoals die van schaatsploegen of sponsors die vijf ton in een project stoppen kom je in het zwemmen niet tegen. En in de bijdragen van de gemeente Amsterdam, NOC*NSF en de KNZB zit al evenmin rek. Als ik kijk naar de problemen die NOC*NSF momenteel heeft om plannen te kunnen financieren, maak ik me niet al te veel illusies. Het lijkt er op dat we, nu er meer op ons af komt, waarschijnlijk een pas op de plaats moeten maken. Want tot een compromis komen en half werk afleveren moet je anderhalf jaar voor de Spelen niet doen. Dat heeft geen enkele zin.”
Zijn credo: “Ieder compromis kost een olympiër.”
“Het gebeurt nog te vaak in de Nederlandse sportwereld dat er concessies gedaan worden, zeker wanneer ik het aan onze filosofie afmeet. Aan de andere kant: als er één sport bekend is met improviseren en weet dat je met 150 % betrokkenheid óók veel kunt bereiken, is het het zwemmen wel. In die omstandigheden hebben we mensen olympisch kampioen gemaakt en medailles laten winnen. Het is geen wet van Meden en Perzen dat zo’n uitgangssituatie per definitie slecht is. Ik denk zelfs dat in Nederland absoluut het vermogen bestaat tegen de stroom in toch nog tot hele goede prestaties te komen. Alleen zijn dat wel incidentele gevallen. Het is geen regel.”
Waarom, zo vraagt de directeur van de Amsterdamse Academie voor Lichamelijke Opvoeding zich af, wordt in andere sporten het voorbeeld van TZA niet gevolgd? “Een clubonafhankelijke stichting die een groep individuele sporters met olympische ambities in staat stelt om in afstemming met het programma van de eigen vereniging, de bond en NOC*NSF een optimaal pad te bewandelen is een formule die zijn vruchten afwerkt. Als ik kijk naar atletiek, of andere individuele sporten, zou dit soort stichtingen een toegevoegde waarde kunnen betekenen. Wij van TZA zijn te allen tijde bereid onze kennis daarover te delen. Omdat je een steeds groter gat ziet ontstaan tussen wat op clubniveau wordt aangeboden en op olympisch niveau noodzakelijk is moeten in die lagune organisatievormen ontstaan. Gebeurt dat niet, dan verlies je op termijn de aansluiting met de wereldtop.”
“Topsport is een vak geworden, de professionalisering gaat vele malen sneller dan zelfs een insider als ik had verwacht. Als ik zie hoe snel de ontwikkeling binnen TZA plaats vindt en hoe snel het gewoon wordt in de top mee te draaien, denk ik dat je als georganiseerde sport die trend moet volgen. Professionalisering moet op álle niveaus worden ingevoerd, om te beginnen bij de trainers. Full-time coaches aanstellen, dat is de eerste inhaalslag die we moeten maken. Mensen die 24 uur per dag, zeven dagen in de week, de ruimte krijgen bezig te zijn. Voor zes van de tien trainers in Nederland is dat niet het geval. In sporten als tennis en hockey hebben de bonden het zelf opgelost. Maar voor tal van andere takken waar Nederland goed in is - roeien, zwemmen, atletiek - gaat dat nog lang niet op. Dat is een concessie die ons uiteindelijk olympische medailles gaat kosten. Ook in ons land zou het vak van coach een volwaardig beroep moeten worden. De positie van de trainer wordt de komende jaren de achilleshiel van de Nederlandse sport.”
“In het verlengde daarvan geldt hetzelfde voor de begeleiding van een olympische ploeg. Kan dat de komende jaren nog op basis van detachering of vrijwilligheid? Of zul je moeten nadenken over professionaliseren van een aantal functies op het niveau van de olympische ploeg? Je kunt je positie in de internationale sportwereld alleen handhaven wanneer je periodiek je eigen organisatievorm onder de loep neemt, iets wat een vast onderdeel is van de organisatie bij TZA.”
“Het karakteristieke in de sport is alleen dat vaak niet de meest voor de hand liggende keuzes gemaakt worden. Dit heeft te maken met de bijzondere rol die sport in neemt. Sport maakt emoties los en drijft oip grote betrokkenheid van vrijwilligers. Ik probeer, niet alleen met TZA maar ook met mijn andere werkzaamheden, dat aspect weg te laten. Want het gaat om dat jochie of dat meisje dat bereid is vier jaar lang vier tot zes uur acht uur per dag in een zwembad te liggen om alles te doen wat de trainer zegt. Daar moet je proberen zoveel mogelijk recht aan te doen. Bovendien heb ik de laatste jaren ervaren dat er bijzonder veel kennis in de Nederlandse sport aanwezig is. Daarnaast is er grote bereidheid van elkaar te leren en met elkaar te zoeken naar oplossingen. Ook dat inzicht draagt bij aan het gevoel dat er straks een goede ploeg zal zijn in Athene en dat de weg naar Peking weer een heel bijzondere zal worden. Dat idee ligt er ten grondslag aan dat ik denk dat er andere wegen bewandeld kunnen worden. Mógen worden. Verkend móeten worden. Want stilstand is per definitie achteruitgang. En eigenlijk is er op dit moment sprake van stilstand.”
Luisterrijk huwelijksfeest van echtpaar Edith en Hans
Zij leerden elkaar kennen tijdens de pré-mondiale in Terracina in 1993, Italië en sindsdien zijn Edith van Dijk en Hans van Goor onafscheidelijk. Gisteren, 20 maart, werden zij in Oudewater in de echt verbonden door Erica Terpstra
, deze keer in haar rol als ambtenaar van de burgerlijke stand.
Velen waren getuige van de huwelijksvoltrekking in het prachtige raadhuis van dit Zuid-Hollandse stadje en de welbespraakte Erica Terpstra maakte er een bijzondere plechtigheid van. Het thema was natuurlijk ‘water’, maar Erica liet het daar niet bij. Haar inleiding op de voltrekking van het huwelijk ging om meer. Twee mensen, die elkaar ontmoeten, leren kennen en lief hebben. Hun levensdoelen, hun liefhebberijen, de dingen die hen buiten de sport bezig houden. Hans, de workaholic, Edith, professioneel bezig met haar sport. De VVD-politica met een Olympische zwemachtergrond (estafettebrons en zilver bij de OS in Tokio 1964 en Europees kampioene 4x100 vrij in Leipzig 1962) doorspekte haar toespraak met humor en dichtregels.
Het paar arriveerde in een echte Rolls Royce en daar constateerden de kenners dat de bruid er schitterend uitzag in haar strapless creatie, vervaardigd door een modehuis in Hoorn. Ondanks de kou straalde de bruid, die wel wat gewend is aan barre weers- en wateromstandigheden. Bruidegom Hans (bekend om zijn ‘big smile’) genoot zichtbaar van zijn stralende gade.
Na een lunch met vele bruiloftsgasten in Haastrechts troffen de feestgangers elkaar wederom voor de kerkelijke bevestiging van het huwelijk in de rooms-katholieke Sint-Barnabaskerk in Haastrecht. Kees van Dijk, de vader van de bruid, en Singjos verrasten als gedreven koorzangers het bruidspaar met eenspeciaal duet.
Op de drukbezochte receptie in de Kloosterhoeve in Harmelen was het een komen en gaan van familieleden, vrienden en vele bekenden uit de Nederlandse zwemwereld. Uiteraard was er veel belangstelling uit het circuit van het langebaanzwemmen, want de echtelieden hebben juist in het open water hun sporen verdiend. Allebei behoren ze tot de categorie doorzetters, die door noeste arbeid zowel Edith van Dijk (meervoudig wereldkampioene) als Hans van Goor (tweevoudig EK-medaillewinnaar en bedwinger van Het Kanaal). Ook diverse leden van de nationale baanzwemploeg zoals Martijn Zuijdweg en Stefan Aartsen waren aanwezig bij de burgerlijke en kerkelijke plechtigheden.
Na het diner in familiekring barstte er tot besluit een spetterend feest los. Gasten van velerlei pluimage dansten op de muziek van een topband en vermaakten zich tot in de kleine uurtjes. Zoals bekend heeft Hans van Goor een prachtige baan bij het financieringsbedrijf Frisia, waar de heer Scheringa (bekend van eredivisionist, voetbalclub AZ) de scepter zwaait. Medewerkers uit het bedrijf, dat ook schaatsers onder zijn hoede heeft (DSV-ploeg) behoorden tot de gasten net als bijvoorbeeld marathoncrack Erik Hulzebos, die de boel op zijn unieke wijze wist te vermaken.
Zo werd het huwelijk van Edith van Dijk en Hans van Goor een dag om nooit te vergeten.
Cor de Bruin, o.a. speaker bij de Ijsselmeermarathon en binnenkort samen met Swimjos presentator bij de NK in Amsterdam maakte enkele foto’s van de grandizoe bruiloftsdag. Nog meer foto’s van de dag van Hans en Edith zijn te vinden op de site van NOWW.
Negende finale Speedo Club Meet in Eindhoven
Bij de eerste editie van de Speedo Club Meet, die werd gehouden in het zwembad 'de Wel' in Uden ging de zege naar het Leidse LZ 1886. Tweede en derde waren destijds De Whee uit Goor en VZC Veenendaal. Sinds Uden 1995 is de Speedo Club Meet niet meer weg te denken uit het programma voor 12-jarigen en jonger en elk keer wordt de finalewedstrijd weer een spektakel van de eerste orde.
Zaterdag 22 maart organiseert PSV in het 25 meterbassin van 'de Tongelreep'de negende finale.
De finalisten zijn: De Columbiaan (titelverdediger), Voorhout; Arke de Dinkel, Denekamp; VZC, Veenendaal;Zeester Uden; De Kempvis, Spijkenisse; Alliance, Zaanstad; WVZ, Zoetermeer; De Schelde, Terneuzen; NDD, Doetinchem; De Otters/ het Gooi, Bussum; Stadskanaal; ZPC Hoogeveen; SG Noord Limburg; HZ&PC Heerenveen; De Aa/ ZPA, Almelo; De Whee, Goor; OZ&PC Oldenzaal; PSV Eindhoven.
Het historische overzicht van de winnaars sinds 1995:
1995 Uden 1. LZ 1886 2. De Whee 3. VZC Veenendaal
1996 Uden 1. DWK 2. De Devel 3. VZC Veenendaal
1997 Groningen 1. VZC Veenendaal 2. De Devel 3. Arke de Dinkel
1998 's-Gravenzande 1. Merwede 2. VZC Veenendaal 3. Aqua Novio '94
1999 Dordrecht 1. Merwede 2. SG Deltasteur 3. SG Hellas/Glana/KZ
2000 Terneuzen 1. De Schelde 2. SG Hellas/Glana/KZ 3. Aqua Novio '94
2001 Zuidbroek 1. SG Hellas/Glana/KZ 2. 't Tolhekke 3. TriVia
2002 Zaandam 1. De Columbiaan 2. Zeester-Meerval 3. WVZ
Trainingsaanpak heeft resultaat bij Rieneke Schinkel
Tijdens een competitiewedstrijd afgelopen zondag in Borculo (Ov.) legde Rieneke Schinkel de 200 meter rugslag af in 2.14.41. Daarmee verbeterde zij haar persoonlijk record met enkele honderdsten en verwees tevens het Overijssels record van Iris Westrik uit 1992 naar de geschiedenisboeken. “Is dat nou zo bijzonder”, zal menigeen denken, “een kringrecord vestigen?”. Natuurlijk het is geen wereldschokkende gebeurtenis, maar toch een feit om eens navraag te doen bij de zwemster uit Goor.
“We hebben de laatste tijd bij De Whee heel hard getraind en ik voelde me lekker. Bovendien is de verdeling anders dan ik vroeger gewend was. Meestal deed ik de eerste honderd meter rustig om genoeg over te hebben in de tweede helft. Negative split dus. Maar eigenlijk maakte ik helemaal geen vorderingen meer. Nu probeer ik zo hard mogelijk te beginnen, in dit geval in 1.05 en kon dat tempo goed volhouden.”
Rieneke Schinkel zwemt al meer dan tien jaar bij De Whee en in 2000 stond de 1,83 lange en 57 kilo lichte zwemster, bij de NK korte baan verrassend op het hoogste podium na de 200 meter rugslag. Met 2.14.92 was zij in Nieuwegein een klasse apart. Een verklaring? “Ik was nooit zo fanatiek. Tijdens de training stond ik vaak langs de kant. Erg veel vooruitgang zat er niet in. Mijn trainer Hennie Alink wist natuurlijk hoe dat kwam. Ik deed veel te weinig. In de zomer van 2000 heb ik toen besloten een tijdje heel hard te trainen. Als dat geen resultaat had, zou ik stoppen.”
De titel in Nieuwegein betekende dus een ommekeer, alleen zat er daarna weinig schot in de progressie. “Dat had te maken met een trainingsstage in Font Romeu, een paar maanden later. Ik voelde me daar niet goed in m’n vel, het eten was niet lekker. Kortom ik raakte eigenlijk helemaal van slag. Gelukkig heeft mijn trainer me goed opgevangen, maar je begrijpt: ik ga nooit meer naar Font Romeu!!!”
Na die kwakkelperiode ging het weer bergopwaarts en in 2002 behaalde zij in Amersfoort bij de NK nu ook goud op de 50 meterbaan in een persoonlijk record van 2.19.38.
Bij de NK korte baan in Eindhoven volgde op de 200 meter eindelijk weer een pr (2.14.48), al was haar ex-clubgenote Hinkelien Schreuder haar te snel af in 2.11.28.
De progressie was er tenminste weer en ook bij wedstrijden in Galway half februari ‘stond’ zij er met winst op de 100 meter en een tweede plaats op de dubbele afstand.
De vernieuwde aanpak op de 200 meter, welke zij met eindeloos ‘geduld’ trainde door onder meer setjes van 100 meter in één zes en dan vijftig meter volhouden in dezelfde slagfrequentie, heeft resultaat en dat heeft het plezier in het zwemleven van Rieneke Schinkel alleen maar verhoogd. Zij wordt 13 april twintig, maar voelt zich bij haar cluppie met heel veel jongere zwemmers en zwemsters nog steeds als een vis in het water.
“Dat leeftijdsverschil maakt niks uit”, benadrukt ze nog maar eens. Haar motivatie om door te gaan is echter niet alleen afhankelijk van de gezelligheid. “Ik geniet van de trainingsprikkels en de doelen die gesteld worden. Nu zijn er de Grand Prix-wedstrijden en straks in april de NK. Daar kijk ik naar uit.”
Dat de nieuwe Overijsselse recordhoudster nu gelegenheid heeft om hard te trainen komt ook omdat zij haar studie Maatschappelijk werk en Dienstverlening heeft afgebroken. “Dat was het toch niet helemaal en nu stort ik me even helemaal op het zwemmen en ik werk nog een paar uurtjes. In september ga ik in Enschede een nieuwe studie volgen, een HBO-opleiding verpleegkunde. Dat is ook heel goed te combineren met zwemmen.
Van een overstap naar een club of een stichtingsploeg in het westen des lands wil Rieneke Schinkel niets weten. “Dan zou ik helemaal opnieuw moeten beginnen. Ver van huis, een nieuwe studie, een andere trainer. Nee, dat zou bij mij averechts werken. Ik voel me hier in Goor, Borculo of Borne, waar we ook trainen, thuis. En hoef voorlopig nergens anders naar toe! En ik heb in Hennie veel vertrouwen en dat is het belangrijkste!”
Op de vraag of zij ook meer wil dan alleen in Nederland aan de top te staan, geeft Rieneke Schinkel een weloverwogen antwoord. “Als je voor het eerst aan Overijsselse kampioenschappen meedoet, wil je daarna naar de NK. Je moet jezelf hogere doelen stellen. Daarom hoop ik diep in mijn hart nog eens de Europese kampioenschappen te halen.” En die gedachte is zo gek nog niet. Hinkelien Schreuder (nu de Philipsploeg) of Marleen Veldhuis (straks TZA) zijn ‘groot’ geworden in wat zo graag laatdunkend ‘de provincie’ wordt genoemd. Bij De Whee dus, met als trainer de kampioenenkweker Hennie Alink.
SG Midden Nederland zet Utrecht weer op de kaart
In september 2001 gingen de zwemverenigingen De Fuut uit Maarssen en Zwemlust Den Hommel uit Utrecht een startgemeenschap aan onder de naam SG Midden Nederland. Initiatiefnemers waren de verantwoordelijke hoofdtrainers, Herman v.d. Berg en Henk Hekkers. Gezamenlijk zetten zij de lijnen uit waarmee ook de assistenttrainers de jeugd begeleiden.
Met de startgemeenschap werden de kwaliteiten van trainers en zwemmers (De Fuut is vooral sterk in de jeugd terwijl bij Zwemlust Den Hommel de oudere jaargangen goed bezet zijn) bij elkaar gevoegd, en dat had positieve gevolgen voor het prestatieniveau. Door de samenwerking kon ook weer een volledige ploeg ingeschreven worden voor de verenigingscompetitie van de KNZB, hetgeen in het eerste jaar meteen leidde tot een promotie vanuit de hoogste districtsafdeling naar de landelijke C-afdeling. "Thans in het tweede seizoen van het bestaan kunnen wij reeds de tweede PROMOTIE vieren", zo meldde een verheugde voorzitter Rutger Sturkenboom.
Afgelopen weekeinde vond de vierde en laatste competitieronde plaats en daarin steeg de ploeg van de SG Midden Nederland in de einduitslag van de zesde naar de vierde plaats van de zestig deelnemende verenigingen. Aangezien de eerste vijf plaatsen recht geven op promotie zal SG Midden Nederland komend seizoen uit mogen komen in de landelijke B-afdeling, de op één na hoogste afdeling van Nederland. SG Midden Nederland behoort daarmee meteen tot de vijfenveertig beste zwemverenigingen van Nederland. De promotie zal zaterdag 22 maart a.s. vanaf 17.00 uur worden gevierd in het Bisonsport zwembad te Maarssen.
De doelstellingen van de startgemeenschap zijn dus meer dan waargemaakt. Met de promotie is Midden Nederland met afstand de sterkste wedstrijdzwemploeg van de stad Utrecht. Tevens zal met een aantal zwemmers deelgenomen worden aan de Nederlandse kampioenschappen. Tot de selectie van de SG Midden Nederland behoren nu al meerdere deelnemers en medaillewinnaars op de Nederlandse Kampioenschappen, waaronder de Nederlands kampioen vlinderslag bij de junioren, EJK-zwemmers, en twee Paralympisch medaillewinnaars. De hoop is gericht op het geleidelijk opbouwen van een toonaangevende zwemselectie in Midden Nederland. (Zwemlust den Hommel was in de jaren zeventig en beginjaren tachtig van de vorige eeuw zeer toonaangevend in de Nederlandse zwemmerij. Dat zegt de historie van kampioenschappen, records en deelname aan internationale toernooien, JVK).
De besturen, trainers en zwemmers kijken reikhalzend uit naar competitie van volgend seizoen. Voor de bekostiging van goede voorbereiding op wedstrijden en het mogelijk maken van een uniforme teamkleding is de SG Midden Nederland overigens nog op zoek naar sponsors.
"Duel in the pool" (USA-AUS) mogelijk uitgesteld
Sydney 18 maart. De lang verwachte wedstrijd tussen Australische en Amerikaanse zwemmers onder de naam "Duel in the Pool, gepland op 6 april in Indianapolis (VS) wordt wellicht uitgesteld of afgeblazen indien de oorlog met Irak uitbreekt, aldus Australisch high performance director Greg Hodge.
Hodge bevestigde desgevraagd dat er op korte termijn overleg zal plaatsvinden met de veiligheidsadviseurs van het Australisch Olympisch comité om de gevolgen van een mogelijke oorlog zal hebben.
De wedstrijd tussen de twee top-zwemlanden in de wereld is al maandenlang uitverkocht en mag zich in een enorme belangstelling van de (inter)nationale media verheugen.
"We volgen de ontwikkelingen zeer aandachtig en krijgen het best mogelijke advies vanuit beide kanten van de pacific zodat we zeker weten dat alles veilig is als we vertrekken" aldus Hodge.
(Gelezen op de site van TZA)
De Otters Het Gooi kampioen in C-competitie
Door Mario Klardie
De Otters Het Gooi, zwemvereniging uit Bussum, is afgelopen zondag, d.d. 16 maart, tijdens de vierde en tevens laatste beslissende competitiewedstrijd, kampioen geworden in de nationale C-competitie.
Nadat vorig jaar degradatie uit de B-competitie niet meer ontlopen kon worden, zijn de wedstrijdzwemmers van De Otters Het Gooi nu weer terug in de, op één na hoogste, nationale competitie. Het was een boeiende en rumoerige wedstrijd in zwembad de Slag in Zaandam. Supporters uit Zaandam, Aalsmeer en Bussum waren met toeters, ratels en spandoeken afgereisd naar het zwembad. Na het bekend worden van het voorlopig eindresultaat, werden de trainers van De Otters Het Gooi getrakteerd op een nat pak. Ook werden er bloemen uitgereikt door een van de tegenstanders.
De Columbiaan, zwemvereniging uit Voorhout, had tot vóór deze beslissende wedstrijd, 44 seconden achterstand op De Otters Het Gooi.
Uiteindelijk bleef er een verschil over van 27 seconden in het voordeel van laatstgenoemde. Daar de eerste vijf geklasseerde verenigingen promoveren, zal zij ook volgend jaar de strijd opnieuw moeten aangaan met De Columbiaan.
Hoofdtrainer Loet Geutjes geeft aan dat de snelle terugkeer naar de B-competitie te danken is aan een aantal factoren. Ten eerste is daar de goed gekwalificeerde trainersstaf. Deze heeft veel goed werk verricht. Daarnaast heeft het bestuur veel werk verzet om de organisatie goed op poten te zetten en kan de vereniging een beroep doen op een groot arsenaal van vrijwilligers.
Hoofdtrainer Geutjes: “ De hele organisatie van de vereniging steekt goed in elkaar: vanaf het elementair zwemmen tot en met het wedstrijdzwemmen. In de jongere leeftijdsklasse van de wedstrijdzwemmers is er veel aanwas. In de breedte is die tak dus goed vertegenwoordigd. Daarentegen is het aantal oudere wedstrijdzwemmers gering. Een reden daarvoor is dat deze groep veelal behoefte heeft aan een trainingsaanvang ná 18.00 uur. Hoewel door diverse partijen naar een oplossing gezocht wordt, is er tot op heden op dat gewenste tijdstip, voor deze wedstrijdzwemmers, geen badwater beschikbaar. Voor de oudere wedstrijdzwemmers is het daardoor lastig om werk en/of studie te combineren met het trainen.
Mede doordat het afgelopen seizoen een aantal succesvolle wedstrijdzwemmers uit deze laatste groep is teruggekeerd op het oude 'Otter'-nest kon zwemvereniging De Otters Het Gooi meer (competitie)winst boeken.”
LZ 1886 voor het eerst landskampioen
"Er is er maar een de beste van Nederland" riep de trotse Leidse wethouder Alex Pechtold tijdens het kampioensfeestje en natuurlijk kopten alle zwemmers die voorzet telkens in met een luidkeels gebruld "LZ" . Hij nodigde de kersverse landskampioenen daarom uit om dinsdag na de raadsvergadering op het stadhuis te komen voor een officiele huldiging. De Dolfijn SPAX en de SG Hellas/Glana/KZ eindigden als tweede en derde. In de laatste van de vier rondes domineerde LZ nog veel meer dan eerder dit seizoen; DWK-XCESS behaalde deze keer de tweede plaats.
Inderdaad was LZ de allerbeste van Nederland in de zwemcompetitie 2002/2003. Tijdens de vierde ronde, georganiseerd door De Kempvis in Spijkenisse werd dat dubbel en dwars waar gemaakt. En daarmee schaarde de formatie van de hoofdtrainers Gerard Meurs en Ton Beaufort zich in de illustere rij kampioenen van de laatste 20 jaar: HPC (4x), De Dolfijn (6x), AZ&PC, PSV, DWK (7x) en SG Dordrecht/ MNC (2x).
De opmars van het huidige LZ begon zo'n zes jaar geleden met de komst van Gerard Meurs. De inwoner van Rijswijk, die inmiddels zijn sporen als trainer had verdiend, kwam in een vereniging terecht waar veel jeugd te vinden was en die na de hoogtijdagen onder de bezielende leiding van Nel Barnhoorn in de eerste helft der jaren negentig een pas op de plaats had moeten maken en inmiddels anoniem mee zwom in de B-afdeling.
Tot veler verrassing was er in het seizoen 1999/2000 een derde plaats en dat betekende een hernieuwd optreden in de hoogste klasse.
Gelouterd door het verleden en met wederom een sterke onderbouw ging LZ echter vanaf dat moment een rol van betekenis spelen. Een vierde plaats achter de grote drie (DWK, Dordrecht en AZ&PC) in 2001 en vorig jaar zelfs een derde plaats.
Hoewel De Dolfijn in de eerste ronde van afgelopen competitie voorop lag en de SG Hellas/Glana/KZ zich leek te ontpoppen als een gevaarlijke outsider, wisten insiders dat LZ de grote kanshebber voor de titel was. Zij kregen gelijk in de tweede ronde en dat gelijk werd bevestigd na de derde ontmoeting. "Achteraf was de eindstand van de eerste ronde misschien wel een heel goede prikkel op weg naar dit kampioenschap", concludeerde Ton Beaufort zondag tijdens de feestelijke slotbijeenkomst van de nieuwe landskampioenen in Leiden.
De huidige selectie van tussen de dertig en veertig zwemmers vormt een hechte groep, waarin dat ondefinieerbare 'sfeertje' heerst. Waar komt het nog voor dat een bad van zes banen 's morgens om kwart voor zes vol ligt met 35 zwemmers? "Daarnaast gaan trainers, leden van de zwemcommissie en ouders respectvol met elkaar om", benadrukt de voorzitter van de zwemcommissie Paul Chaudron nog maar eens. Deze LZ-er in hart en nieren genoot als geen ander van het succes.
LZ 1886 is een van de oudste zwemverenigingen in Nederland. Opgericht als LZC in 1886 volgde er in de jaren zestig van de vorige eeuw een fusie met De Sleutelstad. Dat leidde tot de naam LZ 1886.
Vooral bij de jongens is er een breed potentieel en de club heeft aantrekkingskracht op de omgeving. Lenneke van Schaik was twee maal EJK-deelnemer (finaliste) en behaalde nationale titels op de rugslag. Samen met Toesja Klein grossierde zij in nationale jaargangstitels. Datzelfde doet Nick Driebergen bij de jongens. De ploeg telt vele jonkies, al voelen jongens 19-jarigen als lange-ademzwemmer Mark Drenth of de veelzijdige Louis van Schaarenburg zich uitstekend thuis in de groep.
Beginjaren negentig maakte Fleur Bakker deel uit van de EJK-ploeg in Leeds 1992. Antoine van Weerde behoorde in die tijd tot de nationale top op de schoolslag. LZ won twee maal de Speedo Club Meet
De huidige selectie staat o.l.v. hoofdtrainer Gerard Meurs, die de eindverantwoording heeft. Zijn rechterhand is Hagenaar Ton Beaufort, terwijl zij de onmisbare steun hebben van 'talentontwikkelaar' Jan Correljé, Anita van der Wal (trainster van de Speedojeugd) en Krijn Fieret, aankomend assistent.
B-afdeling
Orca en TriVia zijn waardige nieuwkomers in de hoogste afdeling.
TriVia is na Stadskanaal de tweede Groningse selectie, die het zover heeft geschopt. De club komt voort uit de Startgemeenschap Groningen (SGG), die vele jaren de wedstrijdzwemmers van drie clubs (ZCG, GZ&PC en Jonas) in zich verenigde. SGG opereerde met wisselend succes in de B- en C-afdeling. Na enkele magere jaren was er in 1997 promotie van de C naar de B, waar de Groningers weinig uitschieters hadden. Na de officele oprichting van TriVia ging het o.l.v. trainer Ad Reinstra c.s.bergopwaarts en de kroon op het werk volgde nu dus.
De oudgedienden bij Orca kennen het A-niveau, omdat de Leeuwarder club in de jaren tachtig in de ZK-afdeling meedeed. Na degradatie in 1990 en hernieuwde promotie in 1991 volgde een jaar later weer de terugkeer naar de B-afdeling. Hoewel het niet altijd rozengeur en maneschijn was in de Friese hoofdstad - er volgde zelfs degradatie naar de C, volgde het herstel in 1996 met hernieuwde terugkeer naar de B. Voor de derde maal in de historie gaat Orca het proberen in de hoogste divisie. Ook WVZ, de nummer drie, kent de hoogste klasse.
TriVia en Orca vierden hun promotie in Stadskanaal, waar de jeugdige Erik Hagting (1991) met 1.10.43 een prachtige tijd neerzette op de 100 meter rugslag en Caroline Stuut op de 100 school en 200 wissel wederom beloftevolle tijden noteerde met 1.14.32 en 2.23.15.
Goede tijden in Drachten
Zaterdag besloten DZ&PC, Hoogeveen, HZ&PC, VZC Veenendaal en OZ&PC de competitie in Drachten en daar kwamen een paar leuke tijden op de klokken. Op de 100 meter schoolslag kwam Moniek Nijhuis (1988) tot 1.12.54 en haar clubgenote van OZ&PC Sharon Teunissen (1989) tot 1.14.90. Bij de mannen tikte Hanno van Binsbergen (VZC) aan in 1.04.96.
Drie jongens van de jaargang 1986 vochten een verwoede strijd uit op de 100 vlinder. Dit was het resultaat: Niels Hagelstein, VZC 59.32, Joost Sprakel, Hoogeveen 59.36 en Wouter Keizer, HZ&PC 59.39!
Ook Rick Hagelstein imponeerde met 2.10.58 op de 200 wissel, 2.09.06 op de 200 rug en 2.30.72 op de 200 school. Op het laatste onderdeel tikte hij gelijk aan met Giel Wijlens (87) van OZ&PC. Anita Scheper (1988) die tegenwoordig uitkomt voor Hoogeveen finishte op de 200 vrij in 2.07.16 en onderstreepte daarmee haar EJK-kandidatuur.
Opvallend manifesteerde zich ook Mariet Koster. Zij legde de 200 meter rugslag af in een knappe 2.15.93. Rieneke Schinkel van De Whee had er ook zin in op deze afstand. Zij vestigde tijdens de competitie een persoonlijk record met 2.14.41.
Igelström doet het weer, 2e WR in 2 dagen
Voor de tweede keer in twee dagen heeft Emma Igelström het wereldrecord op de 100 meter schoolslag korte baan verbeterd. Zaterdag kwam ze in de halve finale van de Zweedse Kortebaan Kampioenschappen al tot 1:05,29, vandaag zette ze in de finale een tijd neer van 1:05,11.
Halverwege zwom ze naar een tussentijd van 30,48, amper een jaar geleden zwom Igelström nog een nieuw wereldrecord op die kortste afstand met een tijd van 30,56! Wat een progressie bij het vrouwen schoolslagzwemmen.
Weekeinde van de beslissingen in de competitie
Dit weekend vindt de slotronde in de drie landelijke afdelingen van de Nederlandse zwemcompetitie plaats. Net als altijd probeert Zwemkroniek online jullie van een actuele tussenstand te voorzien in alle afdelingen.
In de A-competitie is LZ 1886 hard op weg voor het eerst in de historie de titel te behalen. De brede Leidse selectie heeft bijna 2 minuten voorsprong op De Dolfijn SPAX en dus kan het kampioensfeest zondagavond na terugkomst uit Spijkenisse alvast georganiseerd worden. In de laagste regionen is het degradatielot van HZ&PC Heerenveen en Rapido’82 bezegeld, terwijl na een zeer lange periode een eind gaat komen aan de onafgebroken aanwezigheid van het eens zo gerenommeerde AZ&PC in de hoogste nationale zwemdivisie. Het verschil met nummer twaalf Aquarijn bedraagt maar liefst 128,84 seconden. Het zou een unicum zijn als zo’n achterstand zou worden goed gemaakt.
TriVia heeft na drie ronden een solide uitgangspositie als het gaat om de titel en de bijbehorende promotie in de B-afdeling. Ook Orca lijkt weinig te kunnen gebeuren. WVZ en RZ zijn nog steeds in de slag om de derde positie, die tevens recht geeft op promotie. De onderlinge marge bedraagt 23 seconden in het voordeel van WVZ, dat na de derde ontmoeting zeven seconden toevoegde aan het verschil.
De stand aan de kop:
1. Trivia 15021.09
2. Orca 15105.84
3. WVZ 15124.46
4. RZ 15147.80
Er gaan vijf ploegen degraderen en de situatie onderaan is:
24. De Stormvogel 15940.71
25. De Spatters 16007.42
26. De Devel 16040.67
27. Aqua-Novio'94 16266.92
28. Torpedo 16452.72
29. ZV Vlaardingen 16636.40
30. ZON/S&S 17125.79
De vervanging vanuit de C-afdeling is wat betreft drie plaatsen geregeld. De Otters/ het Gooi , De Columbiaan en Zeester-Meerval staan zo sterk dat alleen in geval van calamiteiten promotie niet door gaat. Voor de twee resterende plaatsen zijn drie kandidaten: EZC, Oceanus en de SG Midden Nederland.
De tussenstand na drie ronden is:
1 De Otters Het Gooi 15317.74
2 De Columbiaan 15361.44
3 Zeester-Meerval 15377.93
4 EZC 15509.68
5 Oceanus 15527.70
6 SG Midden Nederland 15528.55
De kampioenenhistorie van de hoogste afdeling in de nationale competitie staat online. Klik hier om het document te openen (Adobe Acrobat 8Kb).
Zwemkroniek online rekent zoals altijd weer op de steun van zwemmend Nederland om de uitslagen en standen van de vierde ronde– ook al zijn ze officieus – zo snel mogelijk te kunnen publiceren. Zondagavond kan dan ook de stand van de A-afdeling op Teletekst komen.
Hieronder staat weer de wegwijzer om de standen zelf in te gaan voeren. Onder "competitiestanden" hiernaast in het menu vind je rechtsboven een link naar de updatepagina van de competitiestand ("toevoegen standen"). Wanneer je in deze updatepagina op een vereniging klikt dan kun je het aantal punten in gaan voeren. Let er op dat je een punt gebruikt als scheidingsteken tussen de cijfers en s.v.p. géén komma. Komt je vereniging uit in de districtscompetitie, en staat deze nog niet in de lijst, volg dan de link "vereniging toevoegen" rechtsboven. Je moet je gebruikersnaam en wachtwoord van het discussiebord gebruiken om een wijziging of een toevoeging door te geven.
Bij deze roepen wij iedereen op om het puntentotaal van je vereniging ( en van andere verenigingen mag natuurlijk ook ) zo spoedig mogelijk na afloop van de wedstrijd in te voeren. Let er wel op dat je juiste informatie post. Als je er niet zeker van bent laat het dan aan anderen over! Alleen met jullie hulp kan hiervan een succes gemaakt worden! Mochten er nog vragen zijn dan kun je uiteraard mailen naar Jos van Kuijeren.
Uitslagen van de wedstrijden kun je eveneens naar bovenstaand emailadres sturen. Zoals altijd alleen opgemaakt en als *.txt aanleveren. Ook voor bijzonderheden is bij de redactie aandacht.
Rest mij nog namens het hele Zwemkroniek Online team iedereen veel succes te wensen en ook direct te bedanken voor de hulp!
Jos van Kuijeren
