TriVia estafette team in Guinness Book of Records
Print
Mail een vriend
De zwemmers van de "Arena-TriVia 24-uurs estafette" hebben gezamelijk in 24 uur 144.180 meter afgelegd. Dit was genoeg om een vermelding te krijgen in het Guinness Book of Records.
Van vrijdag 28 juni 17:00 uur tot zaterdag 29 juni 17:00 uur zwommen 20 TriVia-zwemmers, verdeeld in twee groepen, hun 50 meters. Terwijl de ene groep van 10 personen 2 uur achter elkaar zwom, kon de andere groep rusten.
Om even een idee te krijgen van de afstand: 144.180 meter in 24 uur betekent een gemiddelde 50-meter-tijd van 29,96!
De zwemmers van TriVia uit Groningen die deze prestatie leverden waren: Gerben Jorna, Ferdie Witvoet, Erwin Buist, Patrick van Rijn, Teun Marsman, Jade Oudhoff, Monique Stant, Aranka Jorink, Marijn Mennes, Rudy Ted de Haan, Wouter Blokland, Erik Schröder, Jorinde van der Laan, Koen Willems, Tom Voorneveld, Chjanoy Kromowidjojo, Marleen Mennes, Patrick Dieteren, Vincent Tilman & Rory Bob de Haan.
Winst voor Inge de Bruijn in Santa Clara
Bij haar eerste grote wedstrijd sinds de EK korte baan in Antwerpen eind december vorig jaar, heeft Inge de Bruijn de 100 meter vlinderslag gewonnen in 58.87. Zij moest een stevig duel aangaan met Natalie Couglin, die als tweede finishte in 58.97. Halverwege had Inky - onder die naam was zij ingeschreven - nog een voorsprong van 0,77 seconde (27.62 om 28.39).
De Amerikaanse won eerder op de avond de 100 meter vrije slag in 54.93 (26.60). Op deze afstand zwom De Bruijn in de series 57.36, waarna zij de finale liet schieten. Onder welke omstandigheden in Sanata Clara gezwommen werd, is niet bekend. Inge de Bruijn vreesde vooral de stevige wind.
Weer overwinningen voor poloteams in Oosterhout
De nationale waterpoloteams hebben het vijflandentoernooi om de Dutch Trophy in Oosterhout voortgezet met overwinningen. De vrouwen versloegen vrijdag Duitsland door vier doelpunten van midvoor Carla Quint met 13-8 (5-4 2-0 2-3 4-1). De mannen sloegen tegen Canada in het derde kwart genadeloos toe, 10-5 (1-1 3-3 5-0 1-1). Het zevental opende tegen de fysiek sterke Canadezen passief. Het bleef twee periodes langszij door de overtalsituaties goed uit te buiten, vier op zes. In het derde kwart kwam Oranje echt los. Met soms wervelende aanvallen werden de Canadezen bij vlagen overzwommen. Eelco Uri en Harry van der Meer, de internationals in buitenlandse dienst, drukten het overwicht in de score uit. Uri, die met Olympique Nice de Franse titel greep, werd topscorer met vier treffers. Van der Meer van Cannottieri Napoli scoorde drie maal. De Canadezen hadden een heilig ontzag voor de schotkracht van de Nederlandse Italiaan. De voormalige Veenendaler kreeg geen centimeter ruimte. Twee van zijn drie doelpunten kwamen bij een numerieke meerderheid.
Keepersprobleem
De vrouwenploeg leek tegen Duitsland op 8-4 in het begin van de derde periode het duel comfortabel te kunnen uitzwemmen. Oranje kampt evenwel met een gigantisch keepersprobleem. Zowel Mascha Geurts (Polar Bears) als Marleen Ars (PSV), die beiden twee periodes in het doel lagen, maakten een buitengewoon nerveuze indruk en bleven internationaal flink onder de maat. Door zwak werk van de doelvrouwen slaagde Duitsland erin terug te komen tot 8-7. Op dat moment trok Carla Quint haar ploeg over de streep. De politievrouw scoorde drie keer op rij en bracht de rust terug in de jonge ploeg. Quint, een van de drie speelsters uit de olympische ploeg die in Sydney teleurstellend vierde werd, kreeg bijval van Hanneke Kappen (Gouwestaete) met drie treffers.
Mark Drenth slechts 3 minuten boven EK-norm
In Straussberg vlakbij Berlijn stond gisteren tijdens de Open Duitse kampioenschappen lange afstand zwemmen de 25 kilometer op het programma. Na Angela Maurer (5 uur 28 minuten en 25 seconden) en Britta Kamrau (5.32.10) legde Etta van der Weijden beslag op de derde plaats. De MNC-zwemster had voor de afstand in het water van 21 graden 5 uur 36 minuten en 46 seconden nodig. Bij heren eindigde Mark Drenth (LZ 1886) op een knappe vierde plaats. Met 5.27.37 bleef hij drie minuten verwijderd van de EK-norm, die door de KNZB is gesteld. Wellicht dat de zwemmer uit Lisse toch het voordeel van de twijfel krijgt. Het open water zwemmen bij de mannen heeft echt een nieuwe impuls nodig.
Overigens was het in het als ‘gründlich’ bekend staande Duitsland opvallend, dat de zwemmers bij de 25 kilometer niet konden beschikken over begeleidersboten. Er waren slechts drie verzorgingsposten.
Edith van Dijk is Nederlandse mannen de baas
Met verbluffend snelle tijden op de 2 en 3 kilometer bewees Edith van Dijk dat zij in Nederland met afstand de beste lange afstandzwemster is. In Breukelen legde zij afgelopen zondag de 2 kilometer af in 22 minuten en 14,4 seconden en een dag eerder was zij in Vriezenveen op de 3 kilometer goed voor 35 minuten en 4,6 seconden. Nooit eerder zwom een Nederlandse vrouw zo snel, al zet Edith van Dijk wel vraagtekens achter de exacte lengte van de baan in Breukelen. “Het is beslist korter dan 5 kilometer, maar dat maakt allemaal niet zo veel uit.”
“Wil je internationaal mee kunnen op de 5,10 en 25 kilometer dan moet je wel zulke tijden zwemmen op de kortere afstanden”, zegt Edith van Dijk aan de vooravond van de 5 kilometer in Scheerwolde. “Het waren tijden , die we in ons hoofd hadden, al had ik niet verwacht dat het direct na de hoogtestage van drie weken in de Sierra Nevada al zo hard zou gaan.”
Ëdith van Dijk richt zich dit jaar op twee evenementen. De eerste is het EK in Potsdam, waar zij haar zinnen heeft gezet op het behalen van de Europese titel op de 25 kilometer, de openingsafstand. “Ik ben nog nooit Europees kampioen geweest en op deze afstand heb ik de meeste kans. De 5 en 10 kilometer zijn op 27 en 28 juli en dat ligt wat moeilijker. De vraag is altijd hoe snel je herstelt van een 25 kilometer.”
De seizoensplanning is dit jaar duidelijk anders dan in de voorgaande seizoenen. “Ik richt me op het EK en daarna op het WK in Sharm el Sheik. Dat wordt gehouden van 23 tot en met 28 september in Egypte. Het ligt ergens aan de rand van de Sinaiwoestijn vlak bij de Rode Zee. Het schijnt daar een luxe-duikersparadijs te zijn. Daarom doe ik niet mee met het wereldbekercircuit, want dan moeten we te veel reizen.” In augustus is de tweevoudige winnares van de Wereldbeker wel present bij de Open Nederlandse kampioenschappen in Oosterhout.
Edith legt dit jaar vooral het accent op trainen, meestal in het 25 meterbassin van haar woonplaats Wognum, soms in het buitenwater en onlangs in Spanje. “Die hoogtetraining was weer erg leuk en goed en vooral ook leerzaam. Toen wij er waren (wij: zijn Edith en trainer Jaap van Goor) waren er ook ploegen uit Portugal, Noorwegen, Finland, Estland en Spanje en ook leden van de Duitse nationale selectie. Ik heb lekker kunnen trainen met twee Noors 1500 meterjongens, die zich voorbereiden op de EJK. Zij wilden zich bewijzen en ik kon me optrekken. In Nederland moet ik het, uitgezonderd de centrale trainigen, toch vooral op m’n eentje doen”.
Over de mannen gesproken. In Breukelen was Edith van Dijk de mannen op de 2 kilometer veruit de baas. Thomas Felten (23.04.96), Stephan Schoon (23.06.37), Sander Ganzevles (23.10.70), Mark Drenth (23.19.92), Louis van Schaarenburg (23.21.46) en Maarten van der Weijden (23.21.56) hadden geen antwoord op de 22.14.42 van de Noord-Hollandse zwemster.
Na Scheerwolde neemt Edith van Dijk tussen de trainingen door een weekendje vrijaf, waarna zij nog wel meedoet in Culemborg om daar vooral nog op snelheid en ritme te werken tijdens een race. Op 18 juli vertrekt zij voor de laatste voorbereiding naar Potsdam. Wie haar belangrijkste tegenstanders zullen zijn op de 25 kilometer? “Allereerst natuurlijk Britta Kamrau en Angela Maurer, die in eigen land de eer hoog willen houden, en zeker ook de Russinnen. Die hebben bewezen steeds beter te worden. Peggy Büchse is definitief gestopt en Vialli uit Italië zwemt de langste afstand niet.
Het parcours is nog onbekend voor Edith van Dijk. “Ik weet alleen dat de uitgezette baan 5 kilometer lang is met veel bochten, zodat het totaal anders is dan bijvoorbeeld bij de wereldkampioenschappen. Het water schijnt vrij fris te zijn”.
Ook EK Open Water Zwemmen voor Junioren in 2003
De Europese zwembond LEN (Ligue Européenne de Natation) heeft besloten in 2003 een Europees Junioren Kampioenschap Open Water Zwemmen te organiseren. De te zwemmen afstanden en de plaats van het evenement worden later bekend gemaakt, dat zelfde geldt voor de Nederlandse limieten van de KNZB.
EK korte baan 2003 in Dublin (Ierland)
De Europese zwembond LEN (Ligue Européenne de Natation) heeft de Europese Kampioenschappen Zwemmen (korte baan) in 2003 toegewezen aan Dublin (Ierland). De wedstrijden zullen gehouden worden in een nieuw te bouwen zwembad, dat zal voldoen aan de eisen van een Olympisch bad.
Poloploegen starten Dutch Trophy met winst
De Nederlandse waterpoloploegen hebben de vijflandentoernooien om de Dutch Trophy geopend met afgetekende overwinningen. Het mannenzevental had donderdagavond in Oosterhout geen kind aan Frankrijk, 17-5 (3-1 5-1 5-1 4-2). De vrouwen waren tegen Spanje vooral de laatste twee periodes op dreef, 13-8 (4-4 2-3 3-1 4-0).
De vrouwenploeg verspeelde tegen Spanje de voorsprong van 4-1 en keek in het begin van de derde periode tegen een achterstand van 6-8 aan. Dat was het teken voor de drie routiniers De Bruijn, Van den Berg en Quint, die na Sydney geen afscheid namen, de wedstrijd op slot te doen. In de verdediging werd strakker op de tegenstander gespeeld en aanvallend werd het tempo opgeschroefd.
De Spaanse ploeg schoot conditioneel tekort en werd door snelle tegenaanvallen overrompeld. De Bruijn en Van den Berg werden topscorer met elk vier treffers. Quint en Oostendorp tekenden beide voor twee doelpunten. De dertiende kwam op naam van Peerenboom.
Demonstratie
De mannenploeg gaf een demonstratie tegen Frankrijk. Harry van de Meer maakte vijf treffers, de een nog fraaier dan de ander. Het zevental van bondscoach Aantjes was gemotiveerd omdat Joop Alberda en Peter Murphy namens NOC*NSF toekeken.
De twee zijn bereid de poloploeg financieel tegemoet te komen door de selectie voor een overbruggingsperiode de B-status te verlenen. De waterpoloërs misten vorig jaar op het WK in Japan de A-status door in de wedstrijd om de achtste plaats tegen Canada een 4-1 voorsprong in de laatste minuten prijs te geven en als negende te eindigen.
Score Nederland:
Harry van der Meer 5x, Kjell Boom 4x, Gerben Silvis 3x, Matthijs de Bruijn 1x, Arno Havenga 1x, Marco Scheffers 1x, Marc Siewers 1x, Eelco Uri 1x
Opvallendste man bij Oranje was Arie van de Bunt. De 33-jarige doelman lag voor de 334e keer in het water bij de nationale ploeg maar had eigenlijk na Japan afscheid genomen. "Het kriebelde weer", aldus Van de Bunt die tot de topvijf van de wereld behoort. "Dit jaar zijn er niet zo veel toernooien, zodat ik het wel met mijn werkgever kon regelen."
In principe ligt Van de Bunt volgend jaar ook nog in het doel. "Dat is afhankelijk van de gesprekken tussen NOC*NSF en mijn baas. Volgend seizoen wordt erg druk met kwalificatie EK, EK en WK, plus voorbereidingstoernooien. Zoveel vakantiedagen heb ik niet. Ik verwacht dat NOC*NSF er wel uitkomt."
Geen waterpoloër zal trouwens raar opkijken als Van de Bunt in Athene 2004 bij zijn vierde Spelen nog in het Nederlandse doel spartelt.
Lol op startblok houdt Ron Dekker overeind
Na zijn prestaties op het NK Sprint werd het tijd Ron Dekker eens aan de tand te voelen over zijn toekomstplannen. Wilko ten Dam schreef voor het Deventer Dagblad het onderstaande artikel.
DEVENTER - 26 JUNI 2002 - Bijna naakt, lappie stof. Een zwemmer kan nauwelijks iets verhullen. De kaalheid van de eenvoud, een welhaast gedwongen openheid. Zwemmers hebben meestal ook geen behoefte zichzelf of hun gevoel af te schermen. Ron Dekker, komende zondag 36 jaar, verschuilt zich ook nooit. De schoolslagvetreraan, die afgelopen weekeinde voor de 62e keer een nationale titel won, weegt zijn woorden niet. 'Ik mag natuurlijk nooit Nederlands kampioen worden op mijn leeftijd. Dat is droevig. Waar is het zwemtalent?'
Dekker was de eerste zwemmer ter wereld die vijf onderdelen (schoolslag, vlinderslag, wisselslag, vrije slag en rugslag) op de 25 meterbaan binnen de minuut afwerkte. Toch werd hij nooit de verwachte wereldtopper, al werd hij Europees kampioen op de kortebaan. 'De Olympische Spelen in Seoul had mijn top moeten worden, maar het werd een teleurstelling.' Dekker moest tijdens die zomerspelen in 1988 met de onbekende Tamas Debnar uit Hongarije een barrage zwemmen voor de finale. Dekker tikte éénhonderdste later dan Debnar aan. Een frustratie was geboren, de Deventenaar zou nooit meer tot die hoogte reiken.
'Toen was het verschrikkelijk, maar achteraf werd me veel duidelijk. Ik heb voor die Spelen veel te hard getraind. Het moest haast wel fout gaan, een jaar later kwam het er pas uit. Natuurlijk was dat te laat, maar wat kon ik anders dan me er bij neer leggen.' Een herkansing kwam er niet. Voor Barcelona '92 kwalificeerde hij zich niet en de Olympische Spelen van Atlanta 1996 moest hij laten schieten omdat hij een half jaar ervoor betrokken was bij een busongeluk.
Toch staat hij geen moment stil bij de mislukkingen. 'Ik heb een prachtige carrière gehad. Al heb ik misschien stiekem wel eens gehoopt dat ik toen de mogelijkheden had, die de zwemmers van nu hebben. Dan had ik waarschijnlijk de stap naar de absolute top kunnen maken, had ik me financieel misschien wel nooit meer zorgen hoeven maken.' Het is geen jaloezie in de richting van Inge de Bruijn of Pieter van den Hoogenband. Hij noemt het slechts een constatering. 'Natuurlijk denk ik er wel eens over na, maar daar blijft het bij. De generatie voor mij is zal met een schuin oog hebben gekeken naar de mogelijkheden die ik kreeg. Je moet altijd tevreden zijn met wat je krijgt.'
En daarom snapt hij niets van de huidige generatie schoolslagzwemmers. Alle mogelijkheden, fantastische faciliteiten. 'Ik had het er pas geleden met Marcel Wouda (de onlangs gestopte olympisch medaillewinnaar, red.) over. Hij stond ook versteld van het ongelooflijk lage niveau van de rest. Als ik hoor dat jongens als Guido Janssen twintig uur per week trainen en op dit niveau presteren, zet ik daar vraagtekens bij. Dat ik iedereen er nog zo gemakkelijk uit zwem is niet normaal natuurlijk.'
Voor Dekker was Frank Drost Nederlands vaandeldrager, na de Deventenaar kwam Wouda. En nu? 'Ik heb geen flauw idee, maar maak me er ook niet echt druk om.' Dus de komende jaren wordt Dekker nog rijkelijk met goud behangen? 'Daar ben ik helemaal niet mee bezig, ik heb geen doel. Ik pak alles lekker mee, zolang ik maar baantjes kan trekken.'
Het plezier houdt hem in het het water, zegt Dekker. Lol op het startblok, daar gaat het om. 'Wat moet ik me nog wensen? Als ik zin heb om te zwemmen, dan doe ik dat. Verder niets.' Toch wel, bekent hij even later. 'Ik wil graag naar het EK, in december. En als ik er heen mag, wil ik het Nederlands record ook nog wel verbeteren. In augustus hoor ik ''ja'' of ''nee'', dan ga ik op vakantie en heb daarna nog twee maanden om me helemaal voor te bereiden. Wat kilo's eraf, trainingsuren erbij. Ben ik denk ik net op tijd in vorm.'
Het gaat nog zo gemakkelijk. Is een tweede kans op de Olympische Spelen - 2004 - dan zo irreëel? 'Tsjee, niet echt over nagedacht. Ik ben dan 38, dan zou het eigenlijk niet meer mogen. Zo ver wil ik niet vooruit kijken, maar het zou wel fantastisch zijn.' Misschien is 't het overwegen waard. Zijn talent brengt hem nog steeds goede tijden en medailles. 'Over talent wil ik het niet hebben, daar moeten anderen over oordelen. Maar het gaat wel gemakkelijk, ja. En als het zo blijft kan het alle kanten op. Maar de Olympische Spelen over twee jaar? Ik kan er nu alleen maar om lachen?'
Goud voor Ilse van den Berg op EK van doven
Op de derde dag van de EK van doven is het er dan toch van gekomen. Ilse van den Berg zwom op haar favoriete 50 meter vlinderslag in een Europees record naar het goud. In de series scherpte ze de tijd al aan tot 31.47, in de finale deed ze dat nog eens dunnetjes over met 30.92! Een prachtig afscheid voor het paradepaardje van het Nederlandse topzwemmen van doven, Van den Berg neemt na dit toernooi afscheid van de zwemsport. Eenmaal eerder wist Van den Berg goud te halen op een internationaal kampioenschap. Vier jaar geleden op het EK in Vilnius werd ze Europees Kampioen op de 200 meter wisselslag.
Ook Maaike Ferf Jentink, Malgosia Bernat en Ilona Koller hebben een geweldige dag achter de rug. Maaike verbeterde op de 200m wisselslag haar eigen toptijd met maar liefst 26,75 seconden!! Malgosia deed hetzelfde met 10 seconden op de 100m rugslag en Ruud Edelman zwom bijna 2,5 seconden sneller dan voorheen op deze afstand. Ilona haalde alles uit de kast en verbeterde in de serie van de 50m vlinderslag haar persoonlijke record met ruim 20 seconden, terwijl zij als eerste zwemster namens Nederland tijdens de finale op de 4x 100m vrije slag, haar eindtijd met ruim 3 seconden scherper stelde.
In totaal zijn op de derde dag 3 Europese senioren- en 3 juniorenrecords in de boeken bijgeschreven.
Voor uitslagen en achtergrond informatie over deze EK kun je terecht op de internetpagina van de organisatie.
