Arie van de Bunt terug in waterpoloselectie
Print
Mail een vriendOOSTERHOUT - Arie van de Bunt is teruggekeerd in de waterpoloselectie. De doelman nam vorig jaar na het WK in Japan afscheid als international maar keerde daarop terug. De Amersfoorter gaat door tot en met het olympisch toernooi in Athene 2004.
Van de Bunt is opgenomen in de selectie voor het vijflandentoernooi dat donderdag in Oosterhout begint, bekend als Dutch Trophy. De mannenploeg neemt het op tegen Frankrijk, Canada, Slovenië en Slowakije. Bondscoach Johan Aantjes beschikt over zijn sterkste spelers met uitzondering van Jeroen Cavaljé die nog competitieverplichtingen heeft in Italië. Zian-speler Bach is de enige debutant in de ploeg.
De vrouwenploeg komt eveneens in actie en speelt tegen Spanje, Duitsland, Griekenland en de Verenigde Staten. Bondscoach Paul Metz beschikt over een uitgebreide selectie.
Selectie mannenploeg, doel: Van de Bunt (AZ&PC), Nolting (Robben), veld: Havenga, Uri, De Bruijn, Silvis (Olympique Nice), Van der Meer (Canottieri Napels), Scheffer (Polar Bears), Siewers (Robben), Kuilman (AZ&PC), Bach (Zian), Boot, Kramer, Björn Boom, Kjell Boom (AZC Alphen).
Vrouwenploeg, doel: Arts (PSV), Geurts (Polar Bears), veld: Van den Berg, De Bruijn (Athlon Palermo), Quint (Polar Bears), Bosman, Oostendorp, Van den Ham, Hartgers (Ravijn), Kappen, Middendorp (Gouwestaete), Koot, De Nooy, Rodenhuis, Verburg (Brandenburg), Van der Sloot, Wekdam (Heidelberg).
EK zwemmen van Doven te Amsterdam van start
In het Sloterparkbad in Amsterdam worden deze week de Europese Kampioenschappen van doven gehouden. Er zijn na twee zwemdagen inmiddels 9 nieuwe Europese records (2 bij de junioren en 7 bij de senioren) gevestigd.
Ganna Lytvynenko uit Oekraïne is er maandag als eerste Europese in geslaagd de barrière van de 1 minuut op de 100m vrije slag te doorbreken. Haar eindtijd van 0.59.67 scheelt maar een fractie van het wereldrecord (0.59.43). Het oude record van 1.00.15 was sinds de Deaflympics 2001 eveneens in handen van een zwemster uit Oekraïne.
John Kealy mag zich met 0.28.10 de allereerste Europese kampioen op de 50m rugslag noemen. Harriet Lerwill zwom bij de dames in de series op deze afstand een Europees record, maar raakte hem een paar uur later weer kwijt aan haar landgenote Sarah McCrea (0.34.07). Het juniorenrecord werd veroverd door de Belgische Ellen Verlinden (1988) die na 0.35.71 sec. aantikte.
Ilse van den Berg slaagde er helaas net niet in een medaille te veroveren. Op de Deaflympics 2001 in Rome won ze brons, bij de Europese Kampioenschappen in Amsterdam moest zij tijdens de finale van de 100m vlinderslag drie andere zwemsters voor zich dulden. Ilse was de enige Nederlandse die een finaleplaats bemachtigde. Ruud Edelman, Ilona Koller, Malgosia Bernat, Marjo van den Berg en de Amsterdamse Maaike Ferf Jentink (13 jaar) verbeterden de eerste wedstrijddag echter wel hun persoonlijke records.
Op de tweede dag van de EK zwemmen van doven probeerde Van de Berg het opnieuw. Maar ook op de 100 meter vrije slag bleef ze met een vierde plaats in een tijd van 1.04.40 net verwijderd van het podium. De Amsterdamse dertienjarige Maaike Ferf Jentink haalde in de serie van de 100m vrij maar liefst tien seconden van haar oude toptijd af. Ilona Koller zette eveneens een knappe tijd neer: ruim 2 seconden sneller dan ooit en Ruud Edelman haalde 1 volle seconde van zijn oude tijd af.
Fotograaf Danny Mekic' schoot de onderstaande twee foto’s. Burgemeester Job Cohen opent de EK op de linkse foto, op de rechtse foto zie je team dat Nederland vertegenwoordigt.
Het programma in het Sloterparkbad zie je hieronder, je bent van harte welkom als toeschouwer. Voor uitslagen en achtergrond informatie over deze EK kun je terecht op de internetpagina van de organisatie.
maandag 24, dinsdag 25, donderdag 27 en vrijdag 28 juni 2002:
10.00-12.00 uur: series diverse zwemdisciplines en afstanden
16-00-18.00 uur: finales van de ochtendwedstrijden
zaterdag 29 juni 2002:
Van 10.00-11.00 uur zijn de finales van de 800m (dames) en 1500m (heren) vrije slag. Aansluitend worden de medaillewinnaars van deze twee afstanden gehuldigd en tot slot volgt de sluitingsceremonie.
Tien winnaars, maar Dekker steelt de show
Het NK Sprint telt twee keer vijf disciplines en elk van de afstanden had een unieke kampioen. Dat kwam nooit eerder voor. De ambiance in Nieuwegein, waar Aquarijn tekende voor een puike organisatie, was ondanks de drukte en de traditionele warmte, uitstekend. Er waren grote teams toeschouwers, die zich lieten horen tijdens en na de races en als evenement was de negende editie van de nationale kampioenschappen sprint dus een voltreffer.
Het blijft echter de vraag of dit juiste tijdstip is als gekeken wordt naar de kwaliteit die er in Nederland is. Alles wat er momenteel gebeurt in het ‘topzwemmen’ is totaal ondergeschikt gemaakt aan de belangen tijdens de grote toernooien. Een NK is telkens gedevalueerd. Op termijn moet je je afvragen of dit de ideale weg is. Het aantal toppers slinkt en wat te doen als er over enkele jaren geen EJK-, EK-, WK-, OS-kandidaten meer zijn? Heeft dan de nieuw op te richten Stichting Topzwemmen KNZB wel zin? Of moet er eerst weer een tradtioneel dal komen voor de nieuwe top bereikt wordt? Of ben ik te pessimistisch?
Een pluspunt van het NK Sprint was in ieder geval, dat andere namen naar voren kwamen. Dankzij de aanwezigheid van Studio Sport kwamen deze meer ‘in the picture’ dan eerder het geval was.
Slechts twee EK-gangers gebruikten het sprinttoernooi in het fraaie sportcomplex Merwestein als testmoment tussen de zware trainingen door. Suze Valen zwom voor de zevende maal naar het goud op de 50 meter rugslag. De onlangs cum laude geslaagde studente Geneeskunde legde net als Bastiaan Tamminga, die voor de vierde maal won bij de mannen, het accent op de starttechniek en de eerste vijftien meter onder water. Opvallend bij de vrouwen was de winst van enkele doorbijters. Annabel Kosten, gepasseerd voor de EK-ploeg, zwom voor het eerst naar een nationale titel en deed dat op de 50 meter vrije slag en Miranda Bosma was met 32.40 sneller dan ooit op de 50 meter schoolslag. Melanie ten Brink klom juichend het water uit na haar geslaagde greep naar de macht op de 100 wissel. Goeie reclame voor het particuliere Rutac Swim Team.
Scherp was de strijd op de 50 vlinder bij de man, waarop Tjarco Koppenaal 49 meter lang de beste papieren had. De laatste slag van Nick van der Zandt was echter goud waard: 24.99 om 25.01. Bij de dames klopte Inge Dekker haar rivale Annabel Kosten.
De meeste aandacht echter kreeg Ron Dekker. Aanstaande zaterdag wordt Mister Schoolslag zesendertig jaar, maar nog steeds kan hij maar niet genoeg krijgen van wedstrijdzwemmen. Hij onderstreepte dat zondagmiddag met winst op de 50 meter schoolslag tijdens de NK sprint in Nieuwegein. Daarmee behaalde hij bovendien zijn 62-ste nationale titel, een absoluut record én een unicum in de zwemwereld.
Wat hem bezielt om steeds maar weer in het bassin te springen en de strijd aan te gaan? “Vooral het plezier dat ik nog steeds in het zwemmen heb en natuurlijk het feit dat ik nog steeds kan winnen.” Dat laatste is waarschijnlijk de belangrijkste drijfveer voor de zweminstructeur uit Schalkhaar, die drie jaar geleden emotioneel afscheid nam in Dordrecht en toen voorspelde het zwemmen echt voor gezien te houden.
Van dat besluit kwam hij snel terug, nadat hij terecht kwam in het circuit van de veteranen (in de zwemwereld de masters) en daar als dertiger zeer succesvol was. “Ik vond echter dat ik wel wat erg zwaar werd en probeerde wat kilootjes kwijt te raken. Pas toen ik de frisdrank liet staan, merkte ik dat dat echt effect had. Dit jaar ben ik ruim zeven kilo afgevallen en mijn tijden werden meteen een stuk sneller”.
De man, die eigenlijk zijn hoogtijdagen vierde in de jaren tachtig en begin jaren negentig, durfde zelfs in te schrijven voor de NK langebaan in Amersfoort en moest daar op de 50 meter schoolslag alleen Guido Jansen voor zich dulden.
Die had nu geen schijn van kans in de directe confrontatie op de korte baan, waar Dekker zoveel voordeel heeft van zijn nog steeds vlekkeloze start- en keerpunttechniek. Hij zegevierde in 28.45 en is daarmee eerste op de nationale ranglijst en kandidaat voor de afvaardiging op de 4x50 meter wisselslag bij het EK korte baan in het Duitse Riesa, half december. Of hij daadwerkelijk voor dit kampioenschap (zijn zesde) wil gaan is nog maar de vraag, omdat Dekker in september vier weken naar Australië afreist. “Als ik dan daar af en toe kan trainen, dan lukt dat misschien”, sprak de nestor onder de schoolslagzwemmers.
Het NK Sprint was overigens een beetje mosterd na de maaltijd en niet belangrijk genoeg voor andere Nederlandse toppers. Alleen de lang geblesseerde Mark Veens gebruikte ‘Nieuwegein’ om zich te kwalificeren voor het korte baanevenement in december. Met 22.30 voldeed de Limburger in de halve finale op de 50 meter vrije slag exact aan de deelname-eis. Schouderperikelen hielden hem lang uit het water en uit de 4x100 vrij-ploeg voor het EK lange baan, dat over vier weken in Berlijn begint.
De massaal bezette estafettes waren bij de dames een prooi voor AZ&PC, dat op een totaal van negen inmiddels acht titels op beide onderdelen heeft veroverd. Bij de mannen was er de terugkeer van PSV. Geïnspireerd door een ontketende Marcel Wouda was het goud zaterdag en zondag voor de jubilerende (60 jaar) Eindhovense vereniging. De andere drie waren: Nick van der Zandt, Stefan Oosting en Tjarco Koppenaal.
Drie records vormen sluitstuk van NK Sprint
Het slot van het NK Sprint in Nieuwegein klonk als een klok met drie fraaie records. Eerst zwom Lennart Stekelenburg in de halve finale 50 meter schoolslag het bestofte juniorenrecord van Marko van Brummelen (29.94 in 1989) aan diggelen met 29.40. Daarna was hij in de finale nog sneller met 29.21.
De slotestafette bij de dames resulteerde in het aanscherpen van het record op de 4x50 meter vrije slag door AZ&PC. Annabel Kosten (26.00), Nienke Valen (25.84), Suze Valen (25.19) en Mariëlle Janssen (26.01) noteerden 1.43.04 en dat was 0,45 seconde sneller dan een AZ&PC-kwartet (Sara Kuijer, Annabel Kosten, Mariëlle Janssen en Suze Valen) tijdens de NK Sprint vorig jaar op 11 februari in Emmen.
Twee juniorenrecords voor HZ&PC Heerenveen
De jongensjunioren van HZ&PC Heerenveen hebben hun trainster Ellis van der Meulen een leuk afscheidscadeautje bezorgd door twee Nederlandse estafetterecords te zwemmen. Wouter Keizer, Mark van Pijkeren, Arjen van der Meulen en Marc Queré kwamen zaterdag op de 4x50 wissel tot 1.52.39 en zondag op de 4x50 vrij na een bloedstollend duel met MNC tot 1.42.27. De records waren in handen van respectievelijk DWK (1.44.55) en PSV (1.43.53).
Gevonden op de DZ&PC site, met als bron de Leeuwarder Courant, nog het volgende stukje:
HZ&PC trainster Ellis van der Meulen heeft op een waardige wijze afscheid genomen van het zwemmen. De in Leeuwarden wonende zwemcoach beleefde met haar ploeg een uitstekend Nederlands kampioenschap sprint in Nieuwegein. "Iedereen was zo fanatiek, zo doelgericht. Dit is een fantastisch afscheid".
De grootste stunt kwam van de jongens estafetteploeg. Het HZ&PC-viertal vestigde twee nieuwe Nederlandse juniorenrecords. Mark van Pijkeren, Wouter Keizer, Arjen van der Meulen en Mark Quere zwommen zaterdag het oude record op de 4x50 meter wisselslag uit 1999 van DWK aan flarden en finishten in 1.52.39, ruim twee seconden onder de oude tijd.
Gisterochtend volgde het tweede nationale record op de 4x50 meter vrije slag. Het Heerenveense kwartet finishte in 1.42.27. Dat was ruim een seconde sneller dan PSV, die het oude record bezat.
"We wisten dat de jongens een medaille wilden halen en dat was ook een reeel doel, maar op een Nederlands record had ik helemaal niet gerekend. Laat staan op twee. Het laat in ieder geval zien dat HZ&PC ook in de breedte heel veel mogelijkheden heeft en dat het niet aIleen Inge Dekker is die buitengewoon presteert", aldus de HZ&PC trainster.
Ze moest wel even slikken toen haar vier pupillen op het podium stonden. "De speaker zei dat ze een Nederlands record hadden, maar ook zonder trainer zaten. 'Wie wil ze hebben', zei hij. Toen had ik wel een een gevoel dat ik ze in de steek liet."
NK Sprint Nieuwegein zondagavond op tv
Vandaag stonden er in Nieuwegein 7 nummers op het programma. In de NOS Studio Sport uitzending van vanavond een verslag van al deze afstanden. Dit weekend met commentaar van onze eigen hoofdredacteur Jos van Kuijeren. Bij afwezigheid van Jeroen Grueter, die zich momenteel met voetbal in Japan bezig houdt, zal Jos dit weekend het zwemmen in Nieuwegein van commentaar voorzien. Vanavond om 19.00 allemaal kijken op Nederland 2!
Uitslagen en nieuwtjes van deze eerste NK dag in Nieuwegein vind je in onze NK special.
Drie juniorenrecords in Nieuwegein
Op de eerste sessie van de NK Sprint zijn drie nationale juniorenrecords verbeterd. Moniek Nijhuis zwom 33.38 op de 50 meter schoolslag en was daarmee sneller dan de startlimiet van 34.09. Lennart Stekelenburg zwom met 59,53 op de 100 wissel het record van Thomas Dol (59.62) uit de boeken. Op de 4x50 wissel kwam het PSV-viertal Wendy van der Zanden (28.55), Joelle Vos (27.83), Fabienne Verver (28.40) en Wilma Scheepers (29.60) tot 1.54.38. Dat was 0,42 seconde sneller dan de 1.54.80 van PSV, eerder dit jaar.
Startlijsten NK Sprint Nieuwegein 2002 (herzien)
In het weekend van 22 en 23 juni 2002 vinden in Nieuwegein de Nationale Kampioenschappen Sprint 2002 plaats. Door de KNZB zijn de startlijsten voor deze wedstrijden vrijgegeven. Je kunt ze hieronder downloaden.
* Startlijsten van zaterdag 22 juni (135 kb)
* Startlijsten van zondag 23 juni (135 kb)
Update: deze startlijsten zijn herzien op 20 juni om 12:47 uur
AZC-Masters klopt AZ&PC op Kristalbad Dutch Open
Zinderend slot 11e Kristalbad Dutch Open: AZC-MASTERS klopt AZ&PC
Bijna 400 deelnemers uit Nederland, België, Duitsland, Engeland, Frankrijk, Litouwen en Luxemburg kwamen afgelopen weekend in actie op de 11e editie van de Kristalbad Dutch Open. Dat leverde een recordaantal van 1.698 starts. Veel verenigingen maakten gebruik van de gelegenheid om senioren (18-24) jaar in Apeldoorn te laten kennismaken met de Masters. Een mooie gelegenheid. Want de wedstrijd staat bekend om zijn gezellige ongedwongen sfeer waarin de BBQ op zaterdagavond op dat gebied een hoogtepunt is. Ook het feit dat ongeveer 1 op de 3 deelnemers uit het buitenland komt geeft de wedstrijd wat extra’s. De organisatie verloopt soepel, jarenlange ervaring en een hoop enthousiasme bij de vrijwilligers staan daar garant voor.
De prestaties bleven ook niet uit : tachtig baanrecords en acht nationale records werden verbroken. Estafetterecords blijken dan extra bijzonder. AZ&PC wist dit jaar ook een herenteam op de been te brengen. Met Edwin van Norden, Willem beyleveld, Henk Koelewijn en Henk Dijkkamp wisten ze op de 4 x 50 wissel 160+ het record te verbreken. Voor Edwin een mooie rentree na er door de gevolgen van een auto-ongeluk lang uit te zijn geweest. Op de 4 x 50 vrij zette AZC Masters twee teams in bij de categorie 240+ om een poging te doen het record te verbreken, met succes want het kwartet Han Roos, Henk Wisselo, Ati Derkse en Leny Kamp verbeterde niet alleen het nationale record van 2.49,14 tot 2.43,32, ook de tweede ploeg met Bep van Riessen, Broer Lamers, Nell Griek en Jan van der Horst leverde met 2.49,59, een fractie boven het oude nationale record, een formidabele prestatie.
Tijdens de Dutch Open wordt ook altijd een puntenklassement bijgehouden. De strijd om de eerste plaats gaat de laatste drie jaar tussen de organiserende AZC-Masters met veel deelnemers in de verschillende leeftijdsgroepen en AZ&PC, met een kleinere groep maar kwalitatief sterk. In 2000 was het AZC- Masters, in 2001 AZ&PC en tot zondagmorgen leek het weer AZC-Masters te worden. AZ&PC kwam echter sterk terug en bouwden zelfs een voorsprong op van 20 punten. De laatste estafette zou de doorslag geven: AZ&PC kon door een blessure maar een ploeg inzetten, AZC Masters twee. Een mooie finale na drie dagen zwemmen De Apeldoorners haalden net genoeg punten om de eindzege voor zich op te eisen met 719 tegen 713 punten voor AZ&PC. De tap kon dicht blijven, want een allesbeslissende bierestafette bij gelijk eindigen bleek niet nodig.
Net als het afgelopen jaar streden de ploegen BSC Delphin en de SSV Ostring om de derde en vierde plaats en ook hier was het verschil gering met 522 tegen 498 punten. De vijfde bokaal ging met 426 punten naar Ten Boer.
Zo spannend als het ging tussen de eerste en tweede plaats, minstens zo spannend was de strijd om de 6e tot en met 8e plaats tussen HZ&PC Heerenveen (321), de SV Weixdorf uit Dresden (317) en DWK-Xcess (312). Hun opvallende strijdvaardigheid werd met een bos bloemen beloond.
Nederlandse records
800 meter vrije slag dames 45+: Atie Pijtak Radersma (AZ&PC) 11.11,36;
200 meter schoolslag heren 55+: Donald Uijtenbogaart (de Dolfijn) 3.01,12;
200 meter vlinderslag dames 40+: Margriet Grove (Oceanus) 2.53,68;
100 meter schoolslag dames 25+: Lianneke Hutteman (de IJsel) 1.22,71;
200 meter vrije slag dames 80+: Gré Schönberger (ZPB) 4.21,57;
200 meter rugslag heren 25+: Fabian Willemsen (DWK-Xcess) 2.18,64.
Estafettes
4 x 50 wisselslag heren 160+: AZ&PC (Edwin van Norden, Willem Beyleveld, Henk Koelewijn, Henk Dijkman) 2.13,80
4x 50 vrij mixed240+: AZC-Masters (Han Roos, Henk Wisselo, Ati Derkse en Leny Kamp) 2.43,32
Duitse records
1.500 meter vrije slag dames 35+: Elke Hagedorn (1. FC Quadrath) 19.26,69.
Kijk voor uitgebreide uitslagen op www.azcmasters.com.
'Nut van Europese hoogtestages betwijfeld'
Zo nu en dan verschijnen er interessante onderzoeken van wetenschappers. Onderstaand artikel stond op de internetpagina van De Telegraaf. Inspanningsfysioloog Gerard Rietjens van de Universiteit Maastricht onderzocht de gevolgen van hoogtestages en komt in zijn proefschrift tot opmerkelijke conclusies.
MAASTRICHT - Het is twijfelachtig of topatleten in Nederland er verstandig aan doen om op hoogtestage te gaan in populaire Europese trainingsoorden als Font Romeu en Sankt Moritz. Deze lokaties liggen niet hoog genoeg om invloed te hebben op de bloedkwaliteit van de meeste atleten. Pas boven de 2000 meter is duidelijk effect te zien.
Dat stelt inspanningsfysioloog Gerard Rietjens van de Universiteit Maastricht in zijn proefschrift 'Preparing for the Olympic Games'. Rietjens volgde jarenlang de nationale olympische triatlonploeg en komt tot enkele opvallende conclusies die de topsportbegeleiding in Nederland aan het denken zal zetten.
Zo constateert Rietjens in het door sportkoepel NOCNSF gefinancierde onderzoek dat er geen directe relatie is tussen de hematocrietwaarde (het percentage rode bloedcellen in het bloed) en het prestatieniveau van toptriatleten. De onderzochte atleten vertoonden tijdens het wedstrijdseizoen sterk dalende hematocrietwaarden, maar dat was niet terug te zien in hun wedstrijdresultaten. Daarmee zou het nut van bijvoorbeeld EPO-gebruik en bloeddoping op losse schroeven komen te staan.
"Op hoogte vinden in het lichaam veel meer processen plaats dan alleen een stijging van de hematocrietwaarde", stelt Rietjens. "Een atleet maakt bij zuurstoftekort bijvoorbeeld meer gebruik van zijn ademhalingsspieren, wat uiteindelijk goed kan zijn voor zijn presteren. Ook op spierniveau vinden veranderingen plaats die bevorderlijk kunnen zijn voor de prestaties."
Hoewel 2000 meter hoogte zo'n beetje als algemene grens wordt beschouwd, blijven hoogtestages volgens Rietjens een heel persoonlijk verhaal. "Er zijn mensen die bijvoorbeeld zonder kunstmatige zuurstof de top van de Mount Everest bereiken. Veel andere mensen zouden bij die hoogte dood zijn."
Ook moeten sporters en hun begeleiders er rekening mee houden dat een grotere hoogte ten koste kan gaan van de kwaliteit van de trainingen en het herstel. Met minder zuurstof kun je minder hard trainen en zul je minder goed slapen.
'Training low, sleeping high', is een van de praktische consequenties van die bevindingen. De training wordt dan op zeeniveau uitgevoerd, maar 's nachts verhuist de sporter naar boven, waar minder zuurstof is en meer rode bloedcellen worden aangemaakt.
Andere topsporters kiezen er bijvoorbeeld voor om thuis in een hoogtetentje te slapen. Zo heeft nationaal kampioen triatlon Raymond Lotz zijn tentje afgesteld op een hoogte van meer dan 3000 meter, waarin hij zijn middagdutje doet. Daarmee dient hij zichzelf volgens Rietjens een korte, maar heel intensieve prikkel toe.
Rietjens wijst in zijn proefschrift op het grote belang van regelmatige bloedcontroles bij topsporters, om ervoor te zorgen dat belangrijke waardes als hematocriet, hemaglobine en ijzergehalte niet onder een minimumgrens komen Vooral voor vrouwelijke atleten is het heel zinvol om in periodes van zware trainingen extra ijzer te slikken.
De promovendus veegt de vloer aan met peperdure bepalingen van hormoonwaardes in het bloed, die - ook in Nederland - door sommige sportartsen worden uitgevoerd. "Het bepalen van de hormoonspiegel heeft geen meerwaarde voor de trainingssturing. Hormonen lopen altijd achter de feiten aan. Het is bijvoorbeeld veel belangrijker om de atleet te laten vertellen hoe hij zich voelt en hoe de training is gegaan."
Rietjens kan tenslotte topatleten die zich bij een blessure zorgen maken dat ze enkele dagen niet kunnen trainen, geruststellen. Uit zijn onderzoek blijkt dat het prestatieniveau van een goed getrainde sporter bij een sterk afnemende hoeveelheid training nog zeker drie weken op hetzelfde hoge niveau blijft.
