NK jeugd: extra spanning door EJK-limieten
Print
Mail een vriend
De drie EJK-zwemsters namen het leeuwendeel van de jeugdtitel in beslag, waarbij Manon van Vulpen (foto) verrassend de 50 vrij voor zich opeiste en bij afwezigheid van Femke Heemskerk de 100 meter won in pr van 58.58 en ruim binnen de EJK-limiet bleef. Het was jammer dat Ingrid Bank en Annelotte Hendriksen geen kans zagen de minuutgrens te doorbreken anders had er een estafetteploeg ingezeten voor Glasgow. Lona Kroese zwom in de Dolfijnestafette aan het slot 57.99 (!!!!), maar kon persoonlijk die prestatie niet omzetten in een tijd van 59 seconden. Ontzettend jammer dus.
Drie maal goud was er voor Femke Heemskerk, waarvan twee op de rugslag. De derde EJK-deelneemster, Moniek Nijhuis was van apart klasse op de schoolslag en op de 100 meter boekte zij met 1.12.89 alweer progressie. Veel prijzen gingen er naar meisjes uit de jaargang 1988 en wellicht kunnen enkele van hen volgend jaar de sprong maken naar het EJK-niveau. Dan zullen zij zich nu al in moeten stellen op de NK in december, die in het Olympisch voorbereidingstraject gehouden worden in een bad van 50 meter lengte.
Jongste winnares was Elinore de Jong (de Otters/het Gooi). Zij is van het geboortejaar 1989, want junioren 1 mogen bij NK alleen meedoen aan de 800 vrij en de 50 meternummers.
De uitslagen spreken verder duidelijke taal.
Meisjes
50 meter vrije slag
1 Manon van Vulpen PSV 0.26.98
2 Femke Heemskerk De Zijl/LGB 0.27.03
3 Annelotte Hendriksen Columbiaan 0.27.85
100 meter vrije slag
1 Manon van Vulpen PSV 0.58.58
2 Ingrid Bank Rapido '82 1.00.14
3 Annelotte Hendriksen Columbiaan 1.00.29
200 meter vrije slag
1 Femke Heemskerk De Zijl/LGB 2.09.44
2 Anita Scheper Hoogeveen 2.09.90
3 Wendy van der Zanden PSV 2.10.78
400 meter vrije slag
1 Wendy van der Zanden PSV 4.34.43
2 Anita Scheper Hoogeveen 4.36.33
3 Lona Kroese De Dolfijn Spax 4.37.57
800 meter vrije slag
1 Wendy van der Zanden PSV 9.23.09
2 Anita Scheper Hoogeveen 9.41.77
3 Wilma Scheepers PSV 9.42.27
1500 meter vrije slag
1 Marinka Bil De Stormvogel 18.41.54
2 Carmen de Ridder Koewacht 19.03.58
3 Petra de Groot Van Vliet Barracuda 19.11.23
50 meter rugslag
1 Toesja Klein LZ 1886 0.31.69
2 Chantal Kuipers NDD 0.31.71
3 Femke Heemskerk De Zijl/LGB 0.31.73
100 meter rugslag
1 Femke Heemskerk De Zijl/LGB 1.07.08
2 Toesja Klein LZ 1886 1.08.40
3 Ellen de Goeij Aquarijn 1.08.95
200 meter rugslag
1 Femke Heemskerk Zijl/LGB 2.26.43
2 Wendy van der Zanden PSV 2.27.14
3 Wilma Scheepers PSV 2.32.06
50 meter schoolslag
1 Moniek Nijhuis OZ&PC 0.32.96
2 Marcia Gaspersz HHC (SG) 0.35.41
3 Lia Dekker HZ&PC Heerenveen 0.35.59
100 meter schoolslag
1 Moniek Nijhuis OZ&PC 1.12.89
2 Carine Vos TriVia 1.18.13
3 Lia Dekker HZ&PC Heerenveen 1.18.87
200 meter schoolslag
1 Moniek Nijhuis OZ&PC 2.43.55
2 Loes Zanderink Arke De Dinkel 2.49.36
3 Carine Vos TriVia 2.49.90
50 meter vlinderslag
1 Elinore de Jong De Otters het Gooi 0.29.93
2 Annelies Pol Zignea 0.30.35
3 Toesja Klein LZ 1886 0.30.42
100 meter vlinderslag
1 Toesja Klein LZ 1886 1.08.47
2 Caroline Stuut Stadskanaal 1.08.59
3 Annelotte Hendriksen De Columbiaan 1.09.33
200 meter vlinderslag
1 Anita Scheper Hoogeveen 2.28.45
2 Sascha de Bruijn De Kempvis 2.30.35
3 Toesja Klein LZ 1886 2.30.60
200 meter wisselslag
1 Caroline Stuut Stadskanaal 2.28.63
2 Ellen de Goeij Aquarijn 2.31.14
3 Marieke Hanter OZ&PC 2.31.20
400 meter wisselslag
1 Caroline Stuut Stadskanaal 5.14.63
2 Marieke Hanter OZ&PC 5.24.52
3 Madelon de Jong WVZ 5.25.33
Jongens
Ook bij de jongens stond het NK 2003 voor een groot deel in het teken van de EJK-mogelijkheden. De al jaren bestaande landelijke trend, dat vooral de kortere nummers extra in de belangstelling staan, bleef in Amsterdam gehandhaafd. Er was echter ook kwaliteit zoals al eerder tot uiting kwam bij wedstrijden in januari. Hoewel niet iedere EJK-ganger ongeschonden uit de hoogtestage in Font Romeu (eind februari/begin maart) was gekomen, hield iedereen van de geselecteerden zich staande. Lennart Stekelenburg kwam qua medailles het beste te voorschijn met vier maal goud op de respectieve 50, 100 en 200 school en de 200 wissel. Mede door zijn inbreng mocht ook een estafetteteam voor de 4x100 vrij zich opmaken voor Glasgow. Robert Lijesen.jpg" align=left> Robert Lijesen (foto), winnaar op de 50, 100 en 200 vrij en Bas van Velthoven, medaillewinnaar op deze onderdelen maken uiteraard deel uit van dat kwartet. Op de laatste NK-dag sloten ook Stanley Vleerlaag (knap teruggekomen na een periode van blessureleed) en de sterk naar voren komende Michael van der Linden zich aan bij het gezelschap.
Dat ook een wisselslagploeg sneller was dan de kwalificatie-eisen kwam eendeels door de snelle schoolslag van Stekelenburg en de 100 vrij van Robert Lijesen in januari in Luxemburg, anderdeels waren Joost Sprakel (58.54 op de 100 vlinder) en Merijn Ellenkamp (met 27.75 een persoonlijke rugslaglimiet op de 50 meter) en sterk genoeg op de 100 meter (1.00.54) er verantwoordelijk voor dat die ploeg EJK-waarde heeft.
Andere kampioenen moesten het alleen met een medaille doen. Vorig jaar leek David Groenendaal op de midden- en lange afstanden uitzicht te hebben op starts bij de beste Europese junioren. De Brabander kon echter de opgaande lijn niet doortrekken.
Foto: Merijn Ellenkamp (l) en zijn clubgenoot van NDD, Roland Boon, in gesprek met burgemeester Horselenberg van Doetinchem. Het tweetal werd afgelopen maandag gehuldigd vanwege hun sportprestaties in 2002.
50 meter vrije slag
1 Robert Lijesen Van Vliet Barracuda 0.23.93
2 Bas van Velthoven De Zijl/LGB 0.24.56
3 Dirk Oude Ophuis Arke De Dinkel 0.24.76
100 meter vrije slag
1 Robert Lijesen Van Vliet Barracuda 0.52.19
2 Lennart Stekelenburg MNC Dordrecht 0.53.28
3 Bas van Velthoven De Zijl/LGB 0.53.39
200 meter vrije slag
1 Robert Lijesen Van Vliet Barracuda 1.55.96
2 Stanley Vleerlaag WZ&PC 1.56.31
3 Bas van Velthoven De Zijl/LGB 1.57.21
400 meter vrije slag
1 David Groenendaal PSV 4.13.10
2 Raymond van de Merwe DES 4.13.90
800 meter vrije slag
1 David Groenendaal PSV 8.48.69
2 Koen Florijn MNC Dordrecht 8.55.65
3 Sebastiaan Reijnen Het Y-mere 8.56.61
1500 meter vrije slag
1 David Groenendaal PSV 16.47.42
2 Raymond vd Merwe DES 16.53.50
3 Bram Janssen De Waalstroom 17.10.36
50 meter rugslag
1 Merijn Ellenkamp NDD 0.27.75
2 Nick Driebergen LZ 1886 0.28.39
Jeffrey Tameling LZ 1886 0.28.39
100 meter rugslag
1 Merijn Ellenkamp NDD 1.00.54
2 Rick Hagelstein VZC Veenendaal 1.01.54
3 Jeffrey Tameling LZ 1886 1.01.99
200 meter rugslag
1 Rick Hagelstein VZC Veenendaal 2.13.70
2 Merijn Ellenkamp NDD 2.14.39
3 Raymond vd Merwe DES 2.14.78
50 meter schoolslag
1 Lennart Stekelenburg MNC Dordrecht 0.29.82
2 Sjaak Oude Ophuis Arke De Dinkel 0.31.48
3 Brian Morssinkhof De Whee 0.32.15
100 meter schoolslag
1 Lennart Stekelenburg MNC Dordrecht 1.04.49
2 Brian Morssinkhof De Whee 1.09.16
3 Mans Broekgaarden DWK-XCESS 1.09.77
200 meter schoolslag
1 Lennert Stekelenburg MNC Dordrecht 2.25.85
2 Nick Heister PSV 2.30.32
3 Brian Morssinkhof De Whee 2.32.73
50 meter vlinderslag
1 Sander Verlinden RZ 0.26.57
2 Merijn Ellenkamp NDD 0.26.63
3 Joost Sprakel Hoogeveen 0.26.65
100 meter vlinderslag
1 Joost Sprakel Hoogeveen 0.58.54
2 Joran Barends DWK-XCESS 0.59.29
3 Niels Hagelstein VZC Veenendaal 0.59.50
200 meter vlinderslag
1 Joost Sprakel Hoogeveen 2.14.53
2 Niels Hagelstein VZC Veenendaal 2.14.83
3 Sander Bouts MOSA Regio 2.14.86
200 meter wisselslag
1 Lennart Stekelenburg MNC Dordrecht 2.08.82
2 Stanley Vleerlaag WZ&PC 2.11.18
3 Sander Karssen DWK-XCESS 2.13.18
400 meter wisselslag
1 Sander Karssen DWK-XCESS 4.44.43
2 Bram Janssen De Waalstroom 4.50.67
3 Sander Bouts MOSA Regio 4.51.24
Estafettegoud voor DWK(3), De Whee(2) en Kempvis
De estafettes bij de kampioenschappen zijn nog steeds een afspiegeling van de huidige verenigingskracht, maar door de topsportbelangen koemn ze wel een beetje in het gedrang. Niettemin was het elke dag weer vechten om de eer, de persoonlijke, de club- of kringrecords.
Dames
4x100 m.vrije slag
Vier van de zestien ploegen finishten binnen de vier minuten en toen Marleen Veldhuis voor De Whee in het water kwam was het lot van de anderen bezegeld. Haar slotaccoord van 55.81 bracht de winst naar Overijssel en samen met Rieneke Schinkel (59.19), Marja Boensma (1.01.03) en Ilse Kevelham (58.50) mocht zij het goud na 3.54.53 in ontvangst nemen. Een Overijssels record kwam er nog niet op de klokken, dat blijft met 3.52.73 in handen van Dedemsvaart AC en stamt uit 1987. DWK-XCESS met Tamar Bakker, Celina Lemmen, Rieneke Terink en Leonie Sinnige kreeg het zilver. Met hun tijd van 3.55.86 waren de dames eindelijk sneller dan het Gelderse record, dat al acht jaar op naam staat van een voormalig DWK-kwartet, bestaande uit Karin Brienesse, Mariska van Harn, Suzanne Labots en Minouche Smit. AZ&PC, in de samenstelling Marieke Stuiver, Joyce van Keulen, Claudia Belderbos en Marina Scheepbouwer mocht het brons in ontvangst nemen na 3.57.28. Bij het als vierde eindigende DZ&PC noteerde Inge Dekker een slotsprint van 55.88.
4x200 m.vrije slag
Er waren twee series nodig omdat er negen ploegen NK-waardig waren. DWK-XCESS had met Celina Lemmen, Rieneke Terink, Tamar Bakker en Leonie Sinnige het snelste kwartet in het water liggen. Met 8.34.14 kwam er tevens een Gelders record tot stand. Met de dames Claudia Belderbos, Joyce van Keulen, Marieke Stuiver en Marina Scheepbouwer was het zilver in 8.39.19 voor AZ&PC. De Dolfijn SPAX met Lona Kroese, Jolijn van Valkengoed Marjolijn Strijbis en Chrisje Moes was toen nog onderweg, maar na 8.54.90 op de dames te wachten.
4x100 m.wisselslag
Bij de 40-ste editie sinds de instelling van deze estafette in 1954 zegevierde De Whee voor de eerste keer. Rieneke Schinkel, Ilse Kevelham, Marleen Veldhuis en Marja Boensma tikten aan na 4.21.05 en losten daarmee Marianne en Mildred Muis, Danielle Veenhuizen en Illse Oegema af als snelste Overijsselse verenigingsploeg in de historie. Dit Dedemsvaart AC-viertal zwom zestien jaar geleden in Amersfoort een tijd van 4.22.66.
DZ&PC haalde het zilver af, verdiend door Esmé Sluiman, Margriet Zwanenburg, Inge Dekker (1.00.55 op de vlinder) en Linda Ronda in 4.26.56. Lona Kroese leek De Dolfijn SPAX in eigen bad naar het brons te leiden via een ongelooflijke 57.99, maar DWK was net nog 0,1 sneller. Daarvoor verantwoordelijk waren Celina Lemmen (1.06.52), Nathalie van Velsen, Tamar Bakker en Rieneke Terink. Er kwamen 17 ploegen aan de start.
Heren
4x100 m.vrije slag
De titel ging naar DWK-XCESS met de gebroeders Ewoud en Bastiaan Tamminga, Stephan van Rooden en Joran Barends. Met 3.34.22 was de winst onbedreigd. Op het podium stonden verder Arke de Dinkel met Dirk Oude Ophuis, Thomas Wessel en de oudgedienden Willie Hansen en Tjakko Ruinemans. Het viertal had aan 3.37.55 voor de zilveren medaille. De Dolfijn SPAX bezette de derde plaats. Kai Pardieck, Jeroen Zelsmann, Sjoerd Post en Remko de Jong kwamen uit op 3.38.12. Ook Van Vliet Barracuda kwam met 3.38.12 binnen de 3.40. Zestien ploegen schreven in.
4x200 m.vrije slag heren
Hoogtepunt in deze estafette was natuurlijk de winst voor de DWK-vier Joran Barends, John Keetman en Ewoud en Bastiaan Tamminga. Als enigen kwamen de vier waterkippen met 7.56.54 binnen de acht minuten. MNC Dordrecht zette een compleet ander viertal in dan vorig jaar om de titel te prolongeren, maar voor Koen Florijn, Niels van der Hoek, Lennart Stekelenburg en Maarten van der Weijden was dat net even te veel gevraagd. Maar met zilver waren de Dordtenaren ook best tevreden. Dat gold ook voor de vier WVZ-zwemmers met hun voor de club historische estafettemedaille in brons. Wouter en Martijn Smeets, Vincent van der Ven, Alex Schelvis waren goed voor 8.12.92.
Bijzonder was ook de te haastige overname van Dinkelzwemmer Tjakko Ruinemans. Al zijn inspanningen om een medaille te bemachtigen waren tevergeefs na zijn voortijdige wissel van 0,05 seconde.
4x100 m.wisselslag
Nooit eerder in de NK-historie behaalde een ploeg van De Kempvis bij de heren goud op een estafette. Aan het slot van de vierde dag golden er geen individuele belangen meer, dus kwam de als vierde geplaatste formatie van trainer Dick Bergsma in de sterkst mogelijke bezetting op de startblokken. Arnold van Bavel opende met een pr van 58.25 op de rugslag, waarna Egbert Stolk de moeilijke taak had deze voorsprong te consolideren. Hij werd alleen voorbij gezwommen door DWK met David uit den Bogaard, maar toen kwam Stefan Aartsen (54.08) orde op zaken stellen. Dat resulteerde in een prachtige inhaalrace, waarin Bastiaan Tamminga voor Barneveld nog een piepkleine voorsprong kon behouden. Ewoud Tamminga was daarna echter geen partij voor Martijn Zuijdweg en diens 50.24. De winnende tijd was 3.52.90, de zilveren score van titelverdediger DWK-XCESS 3.55.15. MNC Dordrecht met Jasper de Jong, Niels van der Hoek (schoolslagsplit van 1.04.79), Gijs Damen (55.82 op de vlinder) en Lennart Stekelenburg sloot het NK af met brons in 3.56.40. De drie podiumploegen waren een klasse apart in het veld van 23 teams.
Ralf Mertens was bij Omroep Brabant Radio
In het Robbertje Bartol bij Omroep Brabant radio kwamen Ralf Mertens en PSV-trainer Eric Landa aan het woord. Mertens vertelde dat hij samen met een andere PSV-er, Stefan Oosting, is uitgenodigd voor een trainingskamp in het Franse Epinal en wedstrijden in Barcelona en Monaco. Ook John Keetman (DWK-XCESS) van het Olympic talent team en Rieneke Schinkel (De Whee) maken deel uit van de extra-vier die mee mogen naar het trainingskamp van de WK- en Mare Nostrumafvaardiging in de Vogezen. De stage begint op maandag 5 mei.
NK: toernooi met wereldklasse bij de mannen
Sinds 1995 zijn de nationale kampioenschappen bij de mannen van een steeds hoger niveau en hebben enkele kampioenen het predikaat ‘wereldklasse’. De editie van Amsterdam 2003 vormde daarop geen uitzondering. Toch zijn er nog steeds onderdelen, die zorgen baren, zoals de 800 en 1500 meter en de 400 meter wisselslag.
De kampioenen van 2003 in vogelvlucht vanaf de 50 vrij tot en met de 400 wissel.
Johan Kenkhuis: 50 en 100 vrij
Zwemmers, die op de 50 meter vrije slag dicht in de buurt van de 22 seconden komen, behoren tot een elitegroep. Nu is het zaak voor Johan Kenkhuis om die status te bevestigen bij de wereldkampioenschappen. Zijn 22.14 betekende een kampioenschapsrecord. Op de 100 meter was de inhoud nog onvoldoende om de WK-limiet te passeren. Maar Kenkhuis is terug op zijn oude niveau en kan een hoofdrol vervullen in de korte estafettes bij WK en OS.
Thomas Felten: 200 vrij
Thomas Felten.jpg"align=right> Wie Thomas Felten vier jaar geleden zag zwemmen bij de NK junioren in Nijmegen, zal niet gedacht hebben dat daar een toekomstige kampioen van Nederland in het water lag. Toch is het de werkelijkheid. Felten was op de korte baan al twee keer de beste op de 400 meter, maar miste in een groot bad nog de kwaliteit om door te stoten. Na zijn prachtige 400 meter in 3.55.93 werd hij op de 200 meter de opvolger van de niet ingeschreven Pieter van den Hoogenband in 1.51.48 en klopte met een sterke eindsprint Martijn Zuijdweg. Allerwegen was er bewondering voor Felten – vorig jaar langebaankoning in het open water van Nederland – en zijn trainer Eekhoff over de wijze waarop het tweetal in de schaduw van de tegenwoordige Stichtingsploegen de NK-voorbereiding had aangepakt.
Pieter van den Hoogenband: 100 vlinder en 400 vrij
Het leek er een beetje op of Pieter van den Hoogenband er niet echt met zijn hoofd bij was op zijn dertiende NK. Dat nam niet weg dat hij met overmacht het goud binnenhaalde op de 100 meter vlinderslag en dat ondanks slecht finishen deed in een pr van 53.51. Diezelfde overmacht was er op de 400 meter, waarop hij samen met Felten en Van Aggele geen enkele moeite had met de in Nederland zo lastig te nemen hindernis van 4 minuten.
Maarten van der Weijden: 800 en 1500 vrij
Hoewel Maarten van der Weijden geen topvorm had, was hij met gemak de sterkste op de twee langste afstanden. Hoewel in Nederland veel zwemmers tijdens de zomer in sloot en plas duiken en daar 2 of 3 kilometers afleggen is de belangstelling voor de 800 en 1500 meter nog steeds matig. Van der Weijden vormt gelukkig een uitzondering en hij gaat in juni proberen WK-uitverkiezing op de 5 en/of 10 kilometer af te dwingen tijdens drie LEN Cupwedstrijden in Italië. Voordat hij door een ernstige ziekte van het toneel verdween was Maarten al eens WK-deelnemer in Hawaii 2000. Daar zwom hij de 10 kilometer.
Sander Ganzevles: 50 en 100 rug
Het NK was voor Sander Ganzevles de laatste kans om zijn carrière te redden. Met dank aan Klaas Erik Zwering, die zijn start volledig verprutste, greep Ganzevles die mogelijkheid met handen aan door de 100 meter rugslag te winnen in 56.48. Vooral de tijd was belangrijk, want die gaf recht op WK-uitverkiezing als startzwemmer in de wisselslag estafette. Ganzevles, die in maart o.a.trainde bij Paulus Wildeboer in Sabadell, was het toernooi donderdag begonnen met een zwak optreden op de 200 meter rugslag en uitzicht op Barcelona leek geheel vertroebeld. Twee dagen later scheen de zon opnieuw voor de TZA-zwemmer na zijn titel op de 50 meter in 26.49.
Hij besloot ‘Amsterdam’ met een mooie tweede plaats op de 200 meter wisselslag in 2.05.36 (pr).
Klaas Erik Zwering: 200 rug
Hoofdschuddend volgde coach Jacco Verhaeren de verrichtingen van Klaas Erik Zwering in de series 200 meter rugslag. Vechtend met de baanlijnen voldeed zijn pupil met 2.00.39 ternauwernood aan de WK-limiet van 2.00.40. De Philipstrainer verbaasde zich vervolgens over de wijze waarop Zwering een dag later zijn start verprutste op de 100 meter verprutste en zich liet verrassen door Ganzevles. Verbazingwekkend goed was de 22-jarige Eindhovenaar echter op de borstcrawl. Hij eindigde op de 100 meter als tweede in 50.26 en hielp in de series 200 meter de estafetteploeg richting Barcelona met zijn 1.52.41.
Thijs van Valkengoed: 50, 100 en 200 school
Als er in Nederland gewerkt werd met eretitels als ‘Zwemmer van het toernooi’ dan zou deze dit keer gaan naar Thijs van Valkengoed. Hij behaalde als enige drie maal goud (een unieke prestatie in de NK-schoolslaghistorie) en vestigde als enige ook nog eens twee nationale records. Bovendien had hij totaal geen moeite met de WK-limieten op de 100 en 200 meter. Met 1.01.80 schrapte hij op de 100 meter de naam van Marcel Wouda (1.01.94 bij de OS in Sydney) uit de actuele boeken. Nog opzienbarender was zijn 2.13.43 op de 200 meter in de namiddag van 25 april. Pas op de laatste baan moest hij het uitzicht op een eventuele superstunt, een Europees record, los laten. Halverwege immers was hij met 1.03.55 sneller dan de tussentijd van Fioravanti tijdens diens recordrace in Sydney bij de Olympische Spelen. Het record van Benno Kuipers, 2.14.83 tijdens de EK Sevilla in 1997, was echter definitief verleden tijd. Van Valkengoed was na zijn prima aanloop in Saint-Etienne - ondanks de wat merkwaardig zwakke 200 meter daar (2.22.00) - in topvorm, zoals ook nog tot uiting kwam op de 200 meter wisselslag in een pr van 2.06.90.
Ewout Holst: 50 vlinder
Terwijl men zich binnen de Philipsploeg verbaasde over de nederlaag van Joris Keizer op de 50 vlinder, heerste in TZA-kringen de opluchting. Ewout Holst immers was er niet in geslaagd zijn WK-limiet te om te zetten in vormbehoud en dat zorgde voor stress. Hij greep echter met een messcherpe sprint de laatste strohalm en versloeg met een verschil van slechts 0,03 seconde zijn rivaal Keizer: 24.00 om 24.03. Dat Holst daarmee een belangrijke hindernis had genomen bewees hij met derde tijd op de 100 meter. Zijn 50.55 was naast een pr ook de noodzakelijke tijd om de 4x100 vrij in Barcelona officieel te laten starten.
Holst scoorde in het Sloterparkbad bovendien gedeelde derde plaatsen op de 50 vrij en 100 vlinder.
Stefan Aartsen: 200 vlinder
Na zijn onverwachte Europese jeugdkampioenschap op de 200 vrij in 1992 schakelde Stefan Aartsen halverwege de jaren negentig van de vorige eeuw over op de vlinderslag, waarop hij vele malen uitverkiezing voor een groot toernooi afdwong. Voor de WK in Barcelona kwam de 28-jarige Rotterdammer deze keer te kort, maar op zijn domein, de 200 vlinder liet hij zich in eigen land de kaas niet van het brood eten. Het PSV-talent Ralf Mertens mocht de race maken, maar die ‘stortte’ 25 meter voor de finish. Voor Aartsen was het zijn zesde titel op dit onderdeel.
Robin van Aggele: 200 en 400 wissel
Sinds zijn intrede bij TZA heeft Robin van Aggele op vele nummers enorme progressie geboekt en is hij van alle markten thuis. In het bad, dat hij door de vele kilometers als geen ander kent, maakte hij vooral op de 200 wissel (2.03.57) veel indruk net als op de 400 vrij (3.58.99). Juist op de 200 vrij, waarop hij Barcelona had kunnen verdienen via de estafette, haperde de machine echter. Gelukkig krijgt het meest veelbelovende jeugdtalent van de laatste jaren tijdens de Mare Nostrumreeks een tweede kans. Dat hij in Amsterdam met een straatlengte voorsprong de 400 wissel won, kwam niet onverwacht.
NK: toernooi van tegenstellingen bij de dames
De 75-ste Nederlandse Kampioenschappen zullen de annalen ingaan als een toernooi van enorme tegenstellingen. Prestaties van wereldklasse, maar tegelijkertijd van enorme zwakte aan de top en in de breedte. Lange afstanden of nummers als de 400 wissel en 200 vlinder worden gemeden. Vijftigmeternummers of de 100 vrij zijn en blijven in trek bij de steeds smallere top van het dameszwemmen. Hoe komt het toch dat het algemene niveau zo daalt? Over vijf jaar is de internationale rol van Nederlandse zwemsters uitgespeeld, gezien de achterstand en belangstelling bij de meisjes jeugd en junioren. Wie daar anders over denkt, mag het zeggen.
Voor het heden een overzicht en karakteristiek van de winnaressen van 2003. De volgorde is willekeurig.
Hedwig Kikkert: 200 vlinder
Al bij de Speedofinales in 1997 werd Hedwig Kikkert beschouwd als een zwemstertje met veel mogelijkheden. De ontwikkeling van de Haagse verliep echter niet in EJK-tempo, waardoor zij een andere weg moest bewandelen. Eind december stond zij voor het eerst op het podium bij de NK korte baan en zij koesterde die bronzen medaille met extra vreugde.
Een vechtster, deze zwemster van de SG Haaglanden/Hoogwerf Combinatie. Onvervaard pakte zij de 200 meter vlinderslag aan door halverwege binnen het record van Conny van Bentum te blijven. Deze onbezonnenheid werd afgestraft, maar wel behaalde zij de nationale titel op dit zware nummer. Eerder zwom zij pr’s op de 50 en 100 meter en het goud smaakt ongetwijfeld naar meer!.
Etta van der Weijden: 400 en 800 vrij
Dankzij een grote regelmaat slaagde Etta van der Weijden erin op de 800 meter vrije slag voor het eerst de magische grens van negen minuten te passeren. Zij won in 8.58.35 en dat beloofde veel goeds op de 400 en vooral de 1500 meter. Die afstanden leverden goud en zilver op, maar over de gezwommen tijden kon de open waterspecialiste niet echt juichen.
Edith van Dijk: 1500 vrij
Net terug van de huwelijksreis in Lapland en de daaropvolgende hoogtestage in de sneeuw en de mist van de Sierra Nevada in Spanje probeerde Edith van Dijk het bijna 26 jaar oude NR van Annelies Maas op de 1500 meter vrije slag te attaqueren. De snelle opening beloofde veel goeds, maar dat tempo kon zij niet volhouden. Van Dijk was niettemin een kampioene van klasse en de tweede zwemster in Nederland, die met succes de 17 minutengrens passeerde.
Suze Valen: 50 rug
De TV-beelden van Studio Sport registreerden zaterdagavond de diepe teleurstelling van Suze Valen nadat zij op de 50 meter rugslag slechts 0,06 seconde verwijderd bleef van de WK-limiet. Titel en persoonlijk record (29.31) waren daardoor ogenblikkelijk minder waard voor de studente geneeskunde, die zwemmen probeert te combineren met haar co-schappen.
Marleen Veldhuis: 100 en 200 vrij
Het kwam niet tot een confrontatie met Inge de Bruijn, maar wel moest Marleen Veldhuis flink diep gaan om voor het eerst in haar loopbaan de titel binnen te halen op de 100 meter vrije slag. In een race waarin Chantal Groot een poging deed om de WK-limiet te halen, had Veldhuis echter de beste slotmeters. De winnende 55.48 betekende een pr en was opnieuw sneller dan de limiet voor Barcelona. Op de 200 meter moest de pupil van Hennie Alink de tol betalen voor een veel te snelle opening (57.9 halverwege). Wel was er in 2.01.71 weer een persoonlijk record. Dat was ook het geval op de 50 vrij met 25.38 (zilver achter Inge de Bruijn) en de 100 vlinder met 1.00.76 (brons).
Hinkelien Schreuder: 100 rug
Voor Hinkelien Schreuder verliep het NK niet zoals zij gehoopt had. Na de vele starts bij de Open Franse Kampioenschappen miste zij in Amsterdam het gevoel om alles en iedereen aan te kunnen. De titel op de 100 meter rugslag was geen probleem, maar de opzet om ruim binnen de 1.03 te zwemmen en het NR van Jolanda de Rover (1.02.70 uit 1984) te verbeteren slaagde ook deze keer niet. Op de 50 meter rugslag werd de Nederlandse recordhoudster en WK-finaliste in Fukuoka geklopt door Suze Valen. Aan het zwemmen op de 100 vrij of de 200 wissel kwam de eerstejaar Philipsprof niet toe, omdat de griep op zondag toesloeg.
Rieneke Schinkel: 200 rug
Bij de Amsterdam Swimcup verbeterde Rieneke Schinkel al haar persoonlijke records op de rugslag, nu bleek zij vooral op de 200 meter meer inhoud te hebben. Daarop versloeg zij onder andere Mariët Koster (2.19.53) en was daarbij sneller dan ooit met 2.16.93. Met zilver de 100 meter kwam er wederom een topprestatie op haar naam. De prestaties van Rieneke waren genoeg reden voor bondscoach André Cats om haar uit te nodigen voor twee wedstrijden in de Mare Nostrumreeks in juni. Rieneke Schinkel maakt furore bij De Whee, waar zij wordt getraind door Hennie Alink.
Madelon Baans: 50 en 100 school
Geen zwemster in Nederland heeft ooit op één discipline zoveel nationale titels behaald als Madelon Baans. In het Sloterparkbad voegde zij door de winst op de 50 en 100 meter er twee toe aan de teller, die sinds het begin in 1992 nu staat op 41!!! Goud op de 200 wissel, waarop zij al eens kampioene was in 1997 zat er net niet in door toedoen van Melanie ten Brink. Toppers anno 2003 besteden een groot deel van hun leven aan zwemmen op hoog niveau. Madelon baans is daarop geen uitzondering. Zij debuteerde bij de EJK 1991 in Antwerpen en kwalificeerde zich sindsdien na vijf EK’s en twee keer Olympische Spelen voor de derde maal voor de wereldkampioenschappen.
Melanie ten Brink: 200 school, 200 en 400 wissel
Sinds de NK sprint in juni vorig jaar is Melanie ten Brink bij kampioenschappen op de persoonlijk wisselslag ongeslagen in Nederland. De zwemster van Xlence was nu ook op de 50 meterbaan niet te kloppen en vestigde met 2.21.23 en 5.02.63 haar beste tijden in Amsterdam. De schoolslag is de basis voor wisselslagsuccessen en op de 200 meter triomfeerde zij voor de eerste keer en versloeg daarbij tweevoudig titelhoudster Miranda Bosma op de laatste meters.
Inge de Bruijn: 50 vrij en 50 vlinder
Met schijnbaar gemak, maar tot in de teennagels geladen, voldeed Inge de Bruijn aan de normen op twee vijftigmeternummers. Met maar twee keer ademhalen kwam zij tot 25.89 op de vlinderslag en klopte haar directe tegenstander Inge Dekker met anderhalve seconde. Net als op de 50 vrij gold dat dit seizoen nog niemand in de wereld sneller was dan zij. Op deze Olympische sprint bleef marleen Veldhuis met 25.38 het dichtst bij haar in de buurt.
Chantal Groot: 100 vlinder
Met de wereldrecordhoudster Inge de Bruijn op de kant was de kroonprinses op de 100 meter vlinderslag, Chantal Groot, deze keer net als vorig jaar de kampioene. Gegangmaakt door o.a. Inge Dekker en Marleen Veldhuis lukte het echter niet de magische minuut te doorbreken. Hoewel zij de ‘buik vol’ had van de limieten, deed zij op de laatste NK-dag toch weer een poging de richttijd op de 100 meter vrije slag te attaqueren. Zij bleef steken op 0,08 seconde.
Toch mag Chantal Groot (20), al internationaal actief sinds de Europese Olympische dagen van 1995 in het Engelse Bath, in Barcelona in iedergeval persoonlijk starten. Vorig jaar won zij EK-brons op de 50 vlinder en zwom in berlijn de WK-limiet, die zij in Saint-Etienne bevestigde.
Wouda: coachen leuker dan zelf zwemmen
Marcel Wouda heeft een nieuwe passie: zwemtalenten trainen. ,,Maar ik ben niet op zoek naar mezelf in hen. Ik geloof ook niet dat Nederland zit te wachten op een tweede Marcel Wouda.''
AD-verslaggeefster Natascha Kayser ontmoette de voormalige wereldkampioen tijens het NK en dat was aanleiding voor een mooie reportage in de krant van 1 mei.
(-),,Hup Manóóóón!!'' Marcel Wouda brult boven alles en iedereen uit in het Sloterparkbad in Amsterdam. De bondscoach bij de jeugd moedigt zijn pupil Manon van Vulpen luidkeels aan. Hij fluit zo mogelijk nog harder op zijn vingers dan zijn vroegere coach Jacco Verhaeren.
Het kale hoofd - sinds hij voor de Olympische Spelen in Sydney de tondeuse op zijn hoofd zette, gaat hij met coupe biljartbal door het leven - stoot bijna tegen de betonnen rand van de tribune als Wouda een staande ovatie geeft aan Thijs van Valkengoed. De schoolslagzwemmer heeft dan net Wouda's nationale record op de 100 meter uit de boeken geschrapt.
,,Daar geef ik helemaal niks om. Integendeel, ik vind het fantastisch als zo'n gozer een record zwemt. Het zou niet goed zijn voor de Nederlandse zwemsport als mijn nationale records jarenlang zouden blijven staan. Dit getuigt van vooruitgang. Ik kan hier alleen maar blij mee zijn.''
De oud-wereldkampioen (200 meter wisselslag in 1998) heeft het uitstekend naar zijn zin aan de rand van het zwembad. Gewapend met schema's en lijstjes en de onvermijdelijke stopwatch volgt hij met bijzondere belangstelling de jonge zwemmers die in het water liggen. Met tien van hen gaat hij eind juli naar de Europese jeugdkampioenschappen in Glasgow. Het wordt de eerste grote klus van de coach Wouda (31).
,,Dit is een droombaan. Nog leuker dan zwemmen zelf'', zegt hij. Dat is een opmerkelijke uitspraak voor iemand die verslaafd was aan trainen. Een dag zonder water was een dag niet geleefd. Maar de coach van nu is niet meer de zwemmer van toen. ,,Ik lig nog wel vaak in het water hoor. Op trainingsstages bijvoorbeeld doe ik veel voor. Ik wil dat ze dingen begrijpen.
,,Ik mis het nog elke dag, maar mijn tijd is geweest. Ik heb zo lang gezwommen dat de sjeu er ook wel een beetje vanaf was. Er zat geen verbetering of vernieuwing meer in. Dit - coachen - is helemaal nieuw. De ontwikkeling van een veelbelovende zwemmer begeleiden, geeft mij veel voldoening. Op deze leeftijd, ze zijn 15 tot 17 jaar, gaat het nog met grote stappen. Dat heeft een behoorlijke impact op zulke zwemmers. Ik moest wel een poosje afstand nemen voordat ik als coach, met alle afstandelijkheid die daarbij nodig is, kon functioneren.''
Wouda heeft een gigantische hoeveelheid ervaring waarop hij kan terugvallen. Dat ziet hij als een groot voordeel, maar hij is er ook voorzichtig mee. Hij wil zijn groepje zwemmers vooral niet belasten met verhalen uit de oude doos. ,,Ik ben niet op zoek naar mezelf in hen. Ik geloof ook niet dat Nederland zit te wachten op een tweede Marcel Wouda. Ik herken veel, vooral het plezier en de gedrevenheid waarmee ze trainen. Ik weet hoe ze zich voelen en waarom sommige dingen moeilijk zijn. Wat dat betreft zit ik helemaal op mijn plaats. Maar de manier waarop ik het heb gedaan is zeker niet dé manier.
,,Mijn uitgangspunt is dat ik iedere zwemmer de juiste, passende begeleiding wil geven. Ik ben natuurlijk niet dagelijks met hen bezig en daarom praat ik veel met de clubcoaches. Ook dan put ik veel uit eigen ervaring. Ik heb veel geleerd van de verschillende trainers met wie ik heb gewerkt. Ieder had zijn eigen methoden. Van sommige dingen begrijp ik nu pas waarom ze goed of slecht waren.''
De Olympische Spelen in Sydney waren het eindpunt voor Wouda. Een afscheid in tranen van vreugde om de bronzen medaille die hij haalde met de estafetteploeg. Hij hoopt nog eens terug te komen op het Olympisch strijdtoneel, maar dan als coach. ,,Dat is het ultieme doel: sporters aan een Olympische medaille helpen.''
Koninklijke onderscheiding voor Hennie Alink
De lintjesregen heeft ook de Overijsselse plaats Goor getroffen en het deed de ZK-redactie goed dat deze was neergedaald in de Wielewaalstraat, waar Hennie Alink woont. Hij is al bijna twintig jaar als zwemtrainer betrokken bij het wel en wee van de vereniging De Whee. Vandaag werd hij onder de bekende valse voorwendsels via via gelokt naar de Reggehof in zijn woonplaats om de onderscheiding Lid in de orde van Oranje Nassau in ontvangst te nemen. Volkomen verdiend vonden de voltallige familie en de vele zwemmers en zwemsters van De Whee.
Hans Scheepbouwer, de voorzitter van de vereniging uit Goor, stuurde bijgaande foto van de geridderde zwemtrainer, die vlak voor de uitreiking het gevoel had dat hij 'de sigaar was'.
TZA heeft nog het een en ander te leren
Nationaal kampioen worden is niet genoeg. De lat ligt hoger bij Top Zwemmen Amsterdam (TZA). Daar denken ze aan de wereldtop. Maar dan moeten de zwemmers zich wel plaatsen voor de wereldkampioenschappen. Vooral op de tweede dag grepen ze collectief de laatste strohalm. In het Parool van afgelopen zaterdag blikte Marije Randewijk (ooit ook als zwemster - jaargang 1973 - actief en deelneemster aan NK) terug en vooruit met Fedor Hes, de trainer van TZA.
(-)Zelfs op een glorieuze dag valt er wel iets aan te merken. Want zelfs als een sporter een topprestatie levert, kun je je afvragen waarom hij dat niet eerder heeft gedaan. En of hij dat niet eerder had móeten doen.
De zwemmers van TZA toonden aan onder grote druk te kunnen presteren, een eigenschap die de ware topsporter kenmerkt. En toch zei de coach dat je dat ook anders kon interpreteren en dat er nog altijd veel dingen voor verbetering vatbaar zijn.
Want een wereldtopper had de druk nooit zo groot laten worden. Die zou zichzelf nimmer in zo'n penibele situatie hebben gebracht. Liever had Hes gezien dat zijn pupillen niet de laatste kans zouden hebben afgewacht om hun kwaliteiten te tonen.
''Ik weet niet wat dat met zwemmers is. Ze wachten altijd hun laatste kans af, het is alsof ze pas wakker worden als het echt menens is. Ik wil daar vanaf.''
Jaloers had Hes de laatste dagen naar collega Jacco Verhaeren gekeken. Die hoefde zich nauwelijks druk te maken om de NK in het Amsterdamse Sloterparkbad; de belangrijkste zwemmers van de Philips-ploeg waren lang en breed geplaatst voor de WK.
Pieter van den Hoogenband kon daardoor volstaan met uitstapjes naar de 100 meter vlinderslag en 400 meter vrije slag. En de hele week werd er in Eindhoven flink doorgetraind.
Het is een situatie, vertelde Hes, waar hij ook naartoe wil. De NK mogen voor een zwemmer die pretendeert de wereldtop na te streven, nooit een belangrijk toernooi worden. ''Ik wil dat ze doorgroeien naar wereldniveau en niet dat ze blijven hangen in dit suffe Nederlandse geklungel.''
Maar op Chantal Groot (50 meter vlinderslag) na wist tot gisteren niemand zich verzekerd van een individuele start op de WK in de Catalaanse hoofdstad. Vorige week gingen alle goede bedoelingen de mist in op de Franse Open in Saint-Etienne. Daar zouden de zwemmers hun goede vorm etaleren en die belonen met een WK-ticket.
Achterhoofd
Die opzet slaagde niet omdat zijn zwemmers in het achterhoofd de ontsnappingsroute in Amsterdam hadden. ''Ze schuiven de verantwoordelijkheid voor zich uit. Ze moeten leren hard te zwemmen op de momenten dat dat wordt gevraagd. En het werd daar gevraagd.''
Ze denken nog te vaak dat wat vandaag niet is, morgen wel komt. Maar een wereldtopper moet op elk moment van de dag kunnen leveren wat er van hem wordt verlangd. Die moet zichzelf onder druk kunnen zetten, zodanig dat hij op grote toernooien er nooit aan zal bezwijken. Omdat het dan een gewoonte is geworden.
Het is voor de zwemmers van TZA de laatste stap naar volwassenheid. Hoe vaker je de pijngrens opzoekt, hoe gemakkelijker het wordt daar doorheen te gaan. Je kunt als professional niet verzaken omdat er volgende week weer een nieuwe kans komt.
In Frankrijk zag Hes Robin van Aggele een teleurstellende 4.40 op de klokken brengen op de 400 meter wisselslag. ''Maar daarvoor heb ik die reis naar Saint Etienne niet gemaakt, en daarvoor investeren wij niet in die jongens. Ik zit erop te wachten dat ze het zelf oppikken. Dat ze zelf snappen waar het als topsporter om draait.''
Donderdag sprak Hes lang met Ganzevles. Die leek na een mislukte 200 meter rugslag langzaam richting het einde van zijn carrière te glijden. ''Ik heb hem gezegd dat hij nu moest laten zien wat voor een sporter hij was. Hoe je het doet, doe je het, maar je moet de beste race van je leven zwemmen. En hij heeft het gedaan. Maar eigenlijk had ik hem dat niet hoeven te zeggen.''
Leerproces
Het is een leerproces, vindt Hes. Ze moeten onbegrensd gaan denken. Zijn zwemmers hebben in vergelijking met vorig jaar een enorme stap gemaakt, maar uitgeleerd zijn ze nog lang niet. Het ontbeert de meesten nog aan mentale hardheid. Daar valt volgens hem nog veel winst te boeken. Na de Nederlandse titelstrijd zal de trainer daartoe een plan indienen bij het bureau van de directie van TZA.
Een jaar geleden was er nog sprake van dat de zwemmers hulp zouden krijgen van een Australische sportpsycholoog die werkzaam is geweest op het vermaarde Australian Institute of Sports. Het budget bleek niet toereikend te zijn.
Hes: ''Maar het is hard nodig dat we een andere oplossing vinden. We kunnen nog een belangrijke stap maken. Want in deze dagen zie je weer hoe belangrijk het mentale proces is.''
Zwemdiva hervindt geluk en vertrouwen
Met een ouderwets snelle tijd luisterde Inge de Bruijn (29) gisteren haar rentree op bij de NK zwemmen. ,,Inge is en blijft van wereld- klasse.'' Het sportkatern van het NRC van zaterdag 26 april j.l. opende met de prozaische titel en een blikvangende kwaliteitsfoto van Rien Zilvold. 'Inge de Bruijn snijdt door het water', luidt het bijschrift.
Mark Hoogstad schreef de reportage.
AMSTERDAM, 26 APRIL. Stralend als in haar beste dagen huppelde Nederlands enige zwemdiva langs de badrand van wat inmiddels 'haar' Sloterparkbad is. Op de high-five van voormalig olympisch kampioene Ada Kok volgde niet veel later een verplichte, maar daarom niet minder plezierige rondgang langs de verzamelde pers. Gewillig en gewapend met een glimlach die niet van haar gezicht week, stond Inge de Bruijn een ieder te woord die meer wilde weten over haar veelbesproken rentree.
Haar eerste officiële wedstrijd in ruim een jaar luisterde de 29-jarige sprintster uit Barendrecht op de tweede dag van de Nederlandse kampioenschappen langebaan (50 meter) in Amsterdam op met een ouderwets snelle tijd. Na in de ochtenduren al met 25,12 te hebben voldaan aan de WK-limiet op de 50 meter vrije slag, dook De Bruijn in de finale van het explosieve sprintnummer ruim onder de 25 seconden: 24,80.
Met die tijd verwees de drievoudig olympisch kampioene het Australische tienertalent Lisbeth Lenton (24,92) naar de tweede plaats op de ranglijst van 's werelds beste seizoentijden. Opluchting maakte zich naderhand meester van De Bruijn, die donderdag uit voorzorg (,,Nog onvoldoende inhoud'') de 100 meter vlinderslag had laten schieten en gisteren bekende enigszins aan zichzelf te hebben getwijfeld. ,,Het is toch een turbulent jaar geweest.''
Maar het was niet zozeer haar tijd bijna zeventiende verwijderd van haar eigen wereldrecord (24,13) als wel haar opgeruimde gemoed dat veel vertelde over de herwonnen geestdrift van de sprintster die ongeslagen is sinds de Engelse Sue Rolph haar op 28 juli 1999 tijdens de EK in Istanbul aftroefde op de 100 vrij. ,,Ik ben vooral mentaal sterker geworden'', sprak De Bruijn gisteren niet voor niets na haar zevende nationale titel op de 50 vrij. ,,De echte power mis ik nog, maar op dit soort momenten komt het mentale aspect naar boven, dat ik bij coach Bergen heb geleerd. No matter what; ik sta op het blok, dit is mijn baan, mijn race, ik moet winnen.''
Maar dat was nu juist de vraag die velen de afgelopen weken bezighield: was De Bruijn nog in staat te excelleren nu de drievoudig wereldrecordhoudster vorige maand de samenwerking met haar Amerikaanse 'wondercoach' Paul Bergen verbrak? Zelf uitte de ex-paardentrainer uit Portland zijn twijfels na de terugkeer van zijn pupil naar Nederland, waar ze bij de Stichting Topzwemmen Amsterdam (TZA) liefdevol in de armen werd gesloten. Toewijding en overgave waren immers de sleutelbegrippen in de Spartaanse aanpak, die Bergen tot kunst heeft verheven en die De Bruijn de afgelopen jaren naar ongekende hoogten had gebracht.
Maar niemand die hoeft te twijfelen aan de onvoorwaardelijke inzet van De Bruijn, zo ondervond Benno Kuipers (28) toen hij vorige week zijn oud-collega begeleidde tijdens een inderhaast belegd trainingskamp in Monaco. ,,Inge weet wat ze kan, maar beseft tegelijkertijd dat ze momenteel nog niet de 'Sydney'-vorm heeft en dus moet investeren'', aldus de ex-schoolslagzwemmer. Dat deed De Bruijn dan ook aan de Côte d'Azur. Kuipers: ,,Als je na zo'n relatief korte voorbereiding (amper drie weken, red.) zo'n tijd neerzet, dan neem ik mijn petje af.''
Dat deed ook TZA-hoofdcoach Fedor Hes. Stellig: ,,Inge is en blijft van wereldklasse.'' Van harte welkom is De Bruijn dan ook in Amsterdam. Al was het maar omdat de meervoudig Europees- en wereldkampioene stilzwijgend de boodschap uitdraagt die Hes zichzelf ten doel heeft gesteld bij TZA: ,,Mijn zwemmers groter leren denken en doen.'' Alleen daarom al is De Bruijn een waardevolle uitbreiding. ,,Inge wil per se weer in een groep trainen. Ze wil haar kennis en ervaring delen. Als trainer kan ik daar natuurlijk alleen maar heel erg blij mee zijn.''
Een opbeurende middag was het toch al voor Hes en de zijnen, die donderdag nog zo'n treurige start hadden beleefd van het vierdaagse toernooi. Indrukwekkend was vooral de krachtsexplosie van de zwemmer die meer kan dan hij zelf beseft, Johan Kenkhuis. Op de 50 vrij scherpte de 22-jarige kopman van TZA zijn persoonlijk record aan met maar liefst drietiende van een seconde tot 22,14 eveneens 's werelds beste seizoentijd.
Daarmee was de ban gebroken. Na Kenkhuis schaarde ook tweevoudig Europees jeugdkampioen Thijs van Valkengoed zich bij de WK-ploeg door op de 200 meter schoolslag het Nederlands record van Kuipers (2.14,83) ruimschoots te verbeteren tot 2.13,43. Kort daarop volgde een opvallend agressieve race van rugslagspecialist Sander Ganzevles. Een dag na zijn ontluisterende optreden op de dubbele afstand slaagde hij op de 100 rug wel in zijn opdracht: met 56,48 verzekerde hij zich van een WK-startplaats in de wisselslagestafette.
Hoewel nog niets zeker is, lijkt Kuipers ondertussen de aangewezen man om De Bruijn te begeleiden tot de Olympische Spelen in Athene (2004), en niet Hes die zijn handen vol heeft aan zeven zwemmers. Hes: ,,Benno weet wat topsport is. Inge en hij kennen elkaar bovendien door en door, wat niet wil zeggen dat hij als een hondje achter haar aan loopt.'' Kuipers: ,,Ik ben dan wel een makkelijke, sociale jongen, maar als het moet dan sta ik op mijn strepen. Dat heeft Inge vorige week wel gemerkt. Als het al nodig was, gaf ik haar op d'r sodemieter.''
Tien jeugdzwemmers naar EJK Glasgow
De ploeg voor de Europese Jeugdkampioenschappen in Glasgow is als volgt samengesteld:
Meisjes
Femke Heemskerk, de Zijl/LGB
Manon van Vulpen, PSV
Moniek Nijhuis, OZ&PC
Jongens
Robert Lijesen, Van Vliet Barracuda
Bas van Velthoven, de Zijl/LGB
Lennart Stekelenburg, MNC Dordrecht
Merijn Ellenkamp, NDD
Joost Sprakel, Hoogeveen
Michael van der Linden, LZ 1886
Stanley Vleerlaag, WZ&PC
