Stokoud NR 100 school uit de boeken
Print
Mail een vriendDat Madelon Baans goed in haar vel zit, bewees zij met het verbeteren van een van de oudste Nederlandse records op een Olympische afstand. Zelden was iemand zo blij met deze prestatie, zelden ook deed het missen van een medaille iemand zo weinig. Haar reactie werd opgetekend door Spits.
Een decennium lang ploetert ze nu al bijna op het hoogste niveau door het water. En uitgerekend in de herfst van haar carrière dook zwemster Madelon Baans niet alleen op de 100 meter schoolslag onder de 1.10, maar verbeterde ze gisteren ook nog eens het Nederlands record op deze afstand.
Met 1.09,67 zwom de 24-jarige schoolslagspecialiste de snelste nationale tijd van 1.09,88 uit de boeken. Die stond al achttien jaar lang op naam van Petra van Staveren en werd gezwommen bij de Olympische Spelen in 1984, waar zij de gouden medaille behaalde.
De tijd van de pupil van trainer Dick Bergsma was verder goed voor een vijfde plaats op de EK. Slechts veertienhonderdste van een seconde was ze verwijderd van een podiumplaats.
,,Ongelooflijk'', zegt Baans, die vergeleken met voorgaande jaren minder traint dan gebruikelijk. ,,Ik sla hier drie vliegen in een klap: ik scherp het nationaal record aan, ik behoud mijn A-status bij het NOC*NSF en ik zwem de WK-limiet voor volgend jaar! Ik weet gewoon dat ik al een lange tijd hiertoe in staat ben, maar het kwam er niet uit. De reden dat het nu wel lukt, is een optelsom. Ik zit lekker in mijn vel, de vorm is er, mijn techniek loopt als een trein. Ik ga nu toch nog maar even door. Vormbehoud tonen voor de WK volgend jaar moet lukken.''
Eeuwige ranglijst 100 meter schoolslag
1.09.67 Madelon Baans, de Kempvis (2002)
1.09.88 Petra van Staveren, de Steur (1984)
1.10.67 Ilse Kikkert, DSZ/Hoogwerf (1999)
1.10.79 Kira Bulten, de Steur (1990)
1.10.85 Linda Moes, Eemsrobben (1987)
1.11.16 Petra Hillenius, HPC (1986)
1.12.28 Mary Peters, PSV (1991)
1.12.38 Miranda Bosma, PSV (2002)
1.12.38 Martine Janssen, TZC/ Vahalis (1992)
1.12.55 Hester Broekhuizen, DWK (1999)
'VdH' vindt missen wereldrecord bijkomstigheid
Pieter van den Hoogenband staat volop in de belangstelling van de media in Nederland. Iedere verslaggever heeft zo zijn eigen kijk op het presteren van de Europese Kampioen. In De Telegraaf zoekt Luuk Blijboom de humor rond het het missen van het wereldrecord.
'VdH' vindt missen wereldrecord onbenullige bijkomstigheid
BERLIJN - Brabantse humor aan de rand van een Berlijns zwembad. Pupil loopt het wereldrecord op de 100 meter vrije slag op tweehonderdste seconde mis, pakt als aardige bijkomstigheid de Europese titel en loopt na afloop zijn coach tegen het lijf. Lekkere jongen ben jij, zegt Jacco Verhaeren tegen pupil Pieter van den Hoogenband. "Alle andere Nederlandse trainers hadden vandaag een pupil in het water liggen die een nationaal record zwom, maar ik sta weer eens met lege handen." Beteuterd gezicht bij de aangesprokene. "Nou, ík loop anders zo'n mooi diploma van de kring Brabant mis."
De prestaties op de derde dag van de EK langebaan in Berlijn rechtvaardigden de jolige stemming in het Oranje-kamp. Van den Hoogenband, die het dozijn Europese titels vol maakte, Sebastiaan Tamminga die op de 50 rug zijn eigen Nederlands record met ééntiende terug bracht tot 26,30 en Madelon Baans die op de 100 school de achttien jaar oude nationale toptijd van Petra van Staveren (1.09,88, tijdens de Spelen van 1984 in Los Angeles goed voor goud) uit de boeken schrapte: 1.09,67. Prima, verzuchtte Van den Hoogenband. "Want ik had onderhand beetje genoeg gekregen van alle verhalen over de thuisblijvers."
Ouderwets lekker, zo omschreef hij zijn race. Als een dictator van een Zuid-Amerikaanse bananenrepubliek legde hij zijn wil op aan zijn volgelingen, die weinig meer restte dan zich willoos naar de pijnbank te laten leiden. Zelfs Alexander Popov, die het koningsnummer jarenlang dicteerde en in Berlijn als tweede finishte, moest meer dan een seconde toegeven op de winnende 47,86, de tweede tijd ooit. "Ik straalde macht uit, had de kracht het scenario volledig te bepalen. Dat jíj bepaalt wat er gebeurt, een zálig gevoel is dat. Op deze manier kun je zelfs genieten van een finale." Dat hij een met het blote oog niet waarneembaar stukje tekort kwam voor evenaring of verbetering van de tijd die hij tijdens halve finale van de Olympische Spelen in Sydney neerzette, deed aan het gelukzalige gevoel niets af. "Ik laat mijn stemming niet verpesten door iets onbenulligs als een eindtijd."
"Het gaat me om het gevoel dat ik aan deze wedstrijd overhoud. Voor de race had ik eigenlijk maar één tegenstander die ik vreesde en dat was ik zelf. Ik had mezelf de druk opgelegd hier een ideale race te zwemmen en het was de vraag of ik de rust kon bewaren en alles onder controle kon houden. Het is bijzonder prettig te constateren dat je dat blijkbaar, pats, zo even doet. Deze keer kwam ik bij het aantikken gewoon niet goed uit, ik raakte met mijn verkeerde arm de plaat. Jammer, dan. We krijgen later in het programma ook nog een 200 vrij." Voor die afstand neemt hij, bescheiden als hij is, niet het wereldrecord (1.44,06, in handen van de Australiër Ian Thorpe), maar zijn eigen Europese toptijd (1.45,35) als doel. "Dat zou wel eens kunnen sneuvelen."
Ook Verhaeren twijfelt daar niet aan. "Na de WK van vorig jaar in Fukuoka (waar hij door een te korte voorbereiding genoegen moest nemen met vier zilveren medailles achter Thorpe, red.) had hij echt het gevoel iets te hebben laten liggen. Hij vroeg zich af of hij het nog wel kon. Met deze twee 47'ers heeft hij voor het eerst sinds de Spelen van Sydney weer een barrière geslecht en met dat goede gevoel gaan we nu de 200 vrij in. Hij moet hier makkelijk een tijd van 1.44 kunnen zwemmen."
Het werk van de Philips-trainer wordt er door Van den Hoogenband niet eenvoudiger op gemaakt. "We streven naar perfectie, maar met races als deze wordt het steeds moeilijker dat te vinden. Dit was een voorbeeld van hoe je een 100 vrij moet zwemmen. Deze race was veel evenwichtiger dan die van Sydney." Verhaeren doelde daarmee met name op Van den Hoogenbands slagfrequentie. "Hij zwom hier de volledige races met een frequentie van 54 slagen per minuut, waar hij tijdens de Spelen de laatste 25 meter overschakelde op 59 slagen, waardoor je uiteindelijk snelheid inlevert. De winst die hij kan maken ligt, naast de perfectionering van het starten en keren, op dat vlak. Dat is waar we de komende tijd aan gaan werken. Ach, zo blijf je van de straat."
Ook geen wereldrecord Ian Thorpe
De Australiër Ian Thorpe heeft gisteravond zijn derde medaille in de Commonwealth Games gewonnen.
Maar evenals rivaal Pieter van den Hoogenband, die op de EK in Berlijn de 100 meter zwom, bleef hij boven zijn eigen wereldrecord. Hij was met 1.44,71 op de 200 meter vrije slag 65-100ste van een seconde langzamer dan die toptijd. Bij de drie keerpunten lag hij onder het wereldrecord.
Sinds de Olympische finale in 2000 heeft Thorpe niet meer verloren op de 200 meter. Toen werd hij verslagen door `VdH'. De Aussie wil in Manchester zeven keer goud winnen op de Spelen voor de Britse Gemenebest-landen.
Pieter vingertop van record verwijderd
Als de armen van Pieter van den Hoogenband een centimeter langer waren geweest, was een nieuw wereldrecord op de 100 meter vrije slag een feit geweest.
Nu miste VdH zijn eigen record (47,84) dat hij op de Olympische Spelen in Sydney zwom, op slechts tweehonderdste van een seconde. Maar teleurstelling over die kleine marge kende hij niet.
Integendeel, Van den Hoogenband was dolgelukkig. Hij had genoten van de finale, van begin tot eind. De aankondiging voor de race (`Uitkomend voor Nederland, de Olympisch kampioen en wereldrecordhouder...') had zijn goede gevoel versterkt. En dat was al zo goed. ,,Lekker ouderwets knallen'', noemde hij het met een brede lach. (Het goud is binnen, maar Pieter van den Hoogenband kwam tweehonderdste van een seconde tekort om zijn eigen wereldrecord te verbeteren. Foto Robert Vos/ANP)
,,Deze medaille is heel erg goud. Dat mag ook wel, want ik train niet voor niks een jaar kei- en keihard. Dat wilde ik laten zien. Het was heerlijk om zo báf deze tijd neer te zetten. Het was net als in Sydney een nagenoeg perfecte race. Na het keerpunt heb ik de gaskraan vol open gezet. Ik kwam alleen rot uit bij het aantikken, dat was het verschil van tweehonderdste. Maar wat is dat nou?''
De smet van de wereldkampioenschappen, waarop hij de eer aan de Amerikaan Anthony Earvin moest gunnen, kon VdH achter zich laten. Dat die race een fout was geweest, maakte hij in Berlijn duidelijk. De kans dat iemand anders dan hijzelf in de nabije toekomst aan het wereldrecord komt, is niet groot. Behalve hij zwom niemand ooit onder de 48 seconden, Van den Hoogenband deed het gisteren voor de derde keer.
Alexander Popov, de andermaal verslagen tsaar van de sprint, hoefde niet lang te zoeken naar woorden. ,,Verliezen van Pieter van den Hoogenband in deze vorm, is slechts een genot. Het moet prachtig zijn om iemand zo door het water te zien gaan. Ik moet de beelden echt zien. Ik ben gelukkig met wat ik allemaal heb gepresteerd, maar Pieter is de baas in het bad voor de komende jaren. Op de 100 meter is hij ongenaakbaar. Hier komt niemand aan.''
Niemand vormde een bedreiging voor Van den Hoogenband, in geen enkele van de drie 100 meter-races. In de series had hij dinsdag al een tijd (48,64) neergezet waar in de halve finale en in de eindstrijd niemand onder kwam. Alleen Popov kwam in de buurt (48,70 in de halve finale, 48,94 in de finale). In de halve finale kwam Van den Hoogenband onder de 48 seconden (47,97).
In de finale van gisteren wilde hij per se nog harder. Daarin slaagde hij met glans (47,86), al was het net niet het wereldrecord waarop hij had gehoopt. ,,Maar dat wereldrecord staat nog steeds op mijn naam, dus dat zit wel snor. En als het gaat, gaat er ook meteen een grote hap af. Wanneer? Mwoh, misschien nog dit jaar, misschien volgend jaar. Ik heb geen haast.''
Van den Hoogenband had ondanks zijn topvorm alleen zichzelf te vrezen. De rust en de controle behouden, de regie over zijn lichaam en geest - dat was het moeilijkste. ,,Ik heb toch de neiging nog harder te willen, hoewel ik meer bereik als ik me aan het afgesproken schema houd. Het heeft geen zin om loeihard te vertrekken, want dat moet je op de terugweg bekopen. Kijk maar naar Nystrand (de Zweed die Van den Hoogenband op de EK kortebaan in Antwerpen te snel af was, red). Die clown gaat weg op 22,5 en haalt vervolgens niet eens de finale. Ik zie ook wel dat Popov een betere start heeft dan ik, maar daardoor moet ik me niet gek laten maken. Ik laat me het hoofd ook niet op hol brengen door de tijden die Ian Thorpe in Manchester zwemt. Prima, het inspireert en motiveert, maar ik ben bezig met mijn eigen races.''
Van den Hoogenband maakte zich gisteren zo snel mogelijk uit de voeten, om zich goed te laten masseren, op tijd te eten en op tijd naar bed te gaan. De verzorging van het lichaam is belangrijk, omdat vandaag de series en de halve finale van de 200 meter vrije slag op het programma staan. Vanmiddag houdt hij zich nog een beetje in, verklapte hij. ,,Maar morgen in de finale gaat mijn Europees record (1.45,35) eraan - en vet ook.''
Goud en Nederlandse records in Berlijn
De dag van de finale van de 100 meter vrije slag; waar alle Nederlanders op gehoopt hadden, moest nu gebeuren. Tijdens de halve finale was Pieter van den Hoogenband dichtbij zijn eigen wereldrecord gekomen, nu in de finale moest het echt gebeuren. De eens onverslaanbare Alexander Popov kon nu alleen op de eerste 50 meter het tempo van VdH bijhouden. Van den Hoogenband werkte die af in 23,24 één honderdste langzamer dan gisteren in de halve finale, ook zijn opening in Sydney was met 23,16 toen iets sneller.
De tweede vijftig meter ging hij goed door maar het was net niet genoeg, hij bleef steken op 47,86; twéé honderdsten boven zijn wereldrecord. Kwaliteit, dat wel, maar géén wereldrecord. Oh, ja, natuurlijk wel het eerste zwemgoud voor Nederland. Na afloop verklaarde hij: “Het was geen perfecte race, ik kan sneller. Maar dan zal ik toch wat meer krachttraining moeten doen. Wel was ik blij dat ik het niveau van Sydney weer gehaald heb, al was ik wel verbaasd dat de anderen niet sneller waren. Maar omdat Thorpe gisteren een wereldrecord neergezet heeft, wilde ik dat ook. Dan moet ik mijn kans maar pakken op de 200 meter vrije slag.”
Pieter van den Hoogenband (midden) met de gouden medaille. Links Alexandere Popov, die tweede werd en Duje Dragania die brons behaalde. Foto EPA)
De andere vrije slag finale toonde tot 75 meter een gelijk opgaande race, onder luide aanmoedigingen van het Duitse publiek was het Franziska van Almsick die een paar centimetertjes voor de rest van het veld uit kroop, zij ging er in 54,39 met de titel vandoor. Franzi is back! Nooit eerder na haar succesvolle periode in de jaren negentig (1993 tot en met 1995) was de Duitse zo blij na een titel. Heel Duitsland sloot haar in de armen!
Thijs van Valkengoed deed het erg goed in de halve finale van de 200 meter schoolslag, met een prachtige techniek, hoog uit het water naar voren duikend, zwom hij via 30.98 naar een honderd meter tussentijd van 1:05,17. Op de derde 50 meter ging hij in datzelfde tempo door, 1:39,54 was daar zijn split. De laatste 50 ging het wat moeizamer, vooral de laatste meters leek hij wat aan kracht te verliezen, maar zijn eindtijd van 2:15,16 mag er zijn, een verbetering van zijn persoonlijk record gezwommen op de EJK op Malta vorig jaar met een seconde. Met een vijfde serietijd en een tiende tijd in totaal, zat er voor hem helaas geen finale in. Ook de limiet voor de WK bleef nog even onbereikbaar.
Madelon Baans kwam uit in de finale van de 100 meter schoolslag. Vanaf de start nam Emma Igelström zoals verwacht een kleine voorsprong, maar de rest van het veld lag dicht bij elkaar. Ook Baans kon goed meekomen, ze keerde als derde met een split van 32,54. Haar hoge tempo kon ze op de tweede 50 meter minder goed volhouden, de slagen werden iets korter, maar ze maakte het zeer goed af. Haar eindtijd van 1:09,67 betekende voor haar een nieuw Nederlands record! Vanochtend kwam ze al zeer dicht bij de tijd van Petra van Staveren (1:09,88, OS 1984), maar vanmiddag was het toch echt raak. "Ik zwem al 6 jaar rond de 1.10, maar nu ik dit jaar iets minder ben gaan trainen en een studie Communicatie doe, kom ik toch aan dat Nederlands record." Een vijfde tijd was er in totaal voor haar weggelegd, Igelström won als verwacht, met een tijd van 1:07,87.
De 22-jarige Zweedse bleef na een succesvolle juniorentijd steeds rond de 1.10, maar pas dit jaar trok zij haar sterke zwemmen op de korte baan door naar het 50 meterbassin en boekte in 'n jaar tijd een progressie van ruim twee seconden!
Op de 50 meter rugslag ging Bastiaan Tamminga voor een Nederlands record; vanuit baan één in de eerste halve finale, wist hij dat dat nodig was om een finaleplaats te bemachtigen. Na een prachtige start van Tamminga, was het een gelijk opgaande race. Tien meter voor het einde moest hij toch toegeven op de rest van het veld, misschien komt hij toch in een 25-meterbad met daarin een keerpunt beter tot zijn recht met zijn sterke onder water techniek. Een prachtige tijd van 26,30, een verbetering van zijn Nederlands record met 0,1 seconde, bracht hem tot een 15de tijd in totaal. Rupprath zwom in de andere halve finale naar exact 25 seconden, slechts één honderdste boven het wereldrecord van de Amerikaan Lenny Krayzelburg. Een verbetering van zijn ER van vanochtend was er wel voor hem. Misschien kan hij morgen in de finale ook de laatste paar meters hard doortrekken om ónder die 25 seconden uit te komen.
De gouden medaille op de 200 meter wisselslag was een prooi voor de Fin Jani Sievinen; hij wist met 1:59,30 de rest van het veld voor te blijven. Een fantastische prestatie voor een man die na zijn glorieperiode (zeven jaar geleden) afgeschreven leek te zijn. Een bewijs ook dat je in de sport niet bij de pakken neer moet zitten. Franck Esposito liet zien dat hij morgen in de finale van de 200 meter vlinderslag voor een wereldrecord gaat, vandaag zat hij 150 meter lang op dat schema. De laatste baan deed hij het rustig aan, en wachtte op de rest van het veld om nog net als eerste in die halve finale aan te tikken in 1:57,19. Esposito is inmiddels 31 jaar!
Chantal Groot maakt de juiste keuzes
Spitsverslaggeefster Priscilla Godschalk keek met Chantal Groot terug op haar bronzen 50 meter vlinderslag. Stiekum had ze op zilver gehoopt, maar met een grote progressie naar een bronzen plak is ook fantastisch.
BERLIJN - Het was een moeilijke keuze voor zwemster Chantal Groot om de halve finale van de 100 meter vrije slag op de EK in Berlijn te laten schieten ten faveure van de finale van de 50 meter vlinder. Maar geleerd van de fout die TZA-ploeggenoot Ewout Holst de avond daarvoor had gemaakt - eerst de 50 vlinder en daarna de estafette die vervolgens in een deceptie eindigde - startte de sprintster alleen op het kortste nummer. Een verstandige keuze bleek achteraf, want binnen een tijd van 0.26,91 verzekerde ze zich van een bronzen plak, die bovendien gepaard ging met het aanscherpen van haar persoonlijk record (was 0.27,24). Overigens had ze in de series van de 100 meter vrij ook al een pr gezwommen, 55,91.
Nog enigszins vol van de bronzen plak die ze maandagavond met de estafetteploeg op de 4 x 100 meter vrij had gehaald, had Groot gisterochtend vol goede moed de video van maandag terug gekeken om te zien waar zij foutjes had gemaakt in de serie en in de halve finale van de 50 vlinder. De kansen om het estafettesucces een vervolg te geven, waren aanwezig. ,,De tijden van de zwemsters lagen heel dicht bij elkaar. De finale was een kwestie van wie het slimste zwemt, pakt een medaille. Ik had stiekem zelf op zilver gehoopt, maar brons is ook fantastisch.''
Voor Groot is het overigens een bekende kleur. Drie jaar geleden, op de EK zwemmen in Istanboel, haalde ze dezelfde medaille op dezelfde afstand. Het verschil tussen toen en nu is bijna een halve seconde, een verbetering die wat lang op zich liet wachten maar zeer welkom is. ,,Chantal heeft een moeilijke periode achter de rug. Ze heeft bijna twee jaar stilgestaan, maar de progressie zit er nu aan te komen'', verklaarde haar trainer Fedor Hes.
Drie jaar geleden maakte Groot als groot en veelbelovend jeugdtalent de overstap naar de senioren. Als 16-jarig meisje debuteerde zij toen op de WK korte baan in Hongkong. Alles zag er rooskleurig uit, maar de laatste twee jaar bleef ze stil staan in haar ontwikkeling. Vorig jaar verliet Groot haar vereniging in Amersfoort om bij TZA in Amsterdam aan de slag te gaan. ,,Bij AZ&PC kreeg ze niet zoveel aandacht als bij ons'', vertelt Hes. ,,Ad van de Ven heeft daar twintig zwemmers onder zich en ik maar zeven. Niets ten nadele van Ad, maar voor mij is het simpelweg veel gemakkelijker om de tijd voor haar te nemen. We hebben getraind en veel gesprekken gevoerd. Een stukje mentale begeleiding. Na wat moeilijke jaren is dit nu een mooie opsteker voor haar. En de rek is er voorlopig niet uit. Ze kan zoveel meer en zoveel harder. Als ze zelf wil tenminste.''
,,Onze speerpunten liggen over twee jaar op de Olympische Spelen in Athene en in 2008 in Beijing'' vervolgt Hes. "Daar moeten zeven, acht zwemmers staan die meedoen om de medailles.'' Voor de Spelen wil Groot zich vooral gaan richten op de 100 meter vlinderslag. Een afstand waarop Inge de Bruijn wereldrecordhoudster is met 0.56,61.
Bijna alles klopt bij supersnelle VdH
Natuurlijk ging alle aandacht in de kranten gister uit naar de prestatie van Pieter van den Hoogenband. Telegraaf verslaggever Luuk Blijboom voelde hem gister aan de tand na zijn fabuleuze 47,84.
Bijna alles klopt bij supersnelle Van den Hoogenband
EK nu al geslaagd
BERLIJN - Een wereldrecord en een calorieënbom. Pieter van den Hoogenband droomde gisteren in het Europabad van Berlijn hardop van een verbetering van zijn 47,84 op de 100 meter vrije slag en een "vieze, vette Bratwurst met saus en een grote pils" als beloning. Dat hem in werkelijkheid achtereenvolgens een tijd van 47,97 en een gezonde, koolhydraatrijke sportmaaltijd wachtte, liet onverlet dat hij na twee dagen en - vooralsnog - nul medailles al sprak van een meer dan geslaagd Europees kampioenschap zwemmen.
Pieter van den Hoogenband is in de halve finale van de 100 meter vrij maar net boven zijn eigen wereldrecord gebleven. (Foto: ANP)
De eerste mens die op het koningsnummer de magische barrière van 48 seconden brak herhaalde dat huzarenstukje gisteravond met ogenschijnlijk speels gemak en bereikte daarmee het resultaat dat hij zich voorafgaande aan het seizoen ten doel had gesteld. "Dit was een toprace", sprak hij overbodig. "Nu morgen (vandaag) nog even de 'final touch' goed verzorgen en dan kan dat wereldrecord er écht aan."
Het was zo'n dag dat je voelt dat alles goed zit, sprak Van den Hoogenband. "Lekker muziekje op de discman, goede massage en gáán." En toch. Fractie sneller starten, keerpunt beter afwerken, slagfrequentie vasthouden, lichaam de laatste 25 meter stiller in het water houden, uitkomen bij de aantikplaat. Moeiteloos somde Van den Hoogenband na zijn meer dan indrukwekkende race het rijtje tekortkomingen op dat een verbetering van zijn mondiale toptijd in de weg stond. Waar voor zijn tegenstanders in de finale van vandaag een tijd van 47 seconden vooralsnog weinig meer is dan een utopie, denkt 'VdH' al enkele stappen verder. Stiekem droomt hij van een onwaarschijnlijke 47,5, al weet ook Jacco Verhaeren niet of die tijd voorbij de grens van het menselijk kunnen ligt. "Maar zowel op de eerste als de tweede 50 meter kan het zeker nog ééntiende seconde sneller", rekende Van den Hoogenband zijn trainer voor.
Zowel coach als pupil twijfelt er eigenlijk nauwelijks aan dat in de Duitse hoofdstad vandaag het derde wereldrecord tijdens deze EK sneuvelt. "Hij heeft vandaag de bevestiging gekregen dat die 47,84 tijdens de Olympische Spelen van Sydney geen toevalstreffer is geweest", benadrukte eerstgenoemde. "Een race in bijvoorbeeld 48,01 was kwalitatief gezien waarschijnlijk even goed geweest, maar dit is gevoelsmatig gewoon veel beter. De volgend stap is om ook in de finale zo'n tijd te zwemmen. Alle randvoorwaarden zijn daarvoor aanwezig, dit toernooi kent met die teleurstelling op de estafette van maandag zo'n beetje hetzelfde scenario als de Olympische Spelen. Wat dat betreft werkt de Nederlandse ploeg goed mee. Het grote verschil met Sydney is alleen dat hij toen zijn wereldrecord in de halve finale zwom en dat het nu in de eindstrijd moet gebeuren. Dat hoeft geen enkel bezwaar te zijn, want de uitgangspunten van deze twee finales vallen in geen enkel opzicht met elkaar te vergelijken. In Sydney ging het er alleen om te winnen, hier moet hij gewoon zijn eigen race zwemmen. De jacht op de 47,7 is geopend, zou ik zeggen."
Als hij er maar in slaagt het koppie er bij te houden, sprak Van den Hoogenband over zichzelf. "Vorig jaar, tijdens de WK in Fukuoka, zwom ik op een soort oerinstinct. Lag ik een beetje wild te maaien, dat leek nergens op. Nu ik wèl goed in vorm ben, moet ik gewoon behoudend zwemmen. De eerste baan om de vier slagen ademhalen, de tweede baan om de slag met mijn hoofd uit het water en de laatste twee slagen onder water blijven." Ander, niet onbelangrijk facet: "Ik moet me niet gek laten maken door een tegenstander die opent in 22,5." Van den Hoogenband immers is een man die het van zijn tweede vijftig meter moet hebben, getuige de splittijden van zijn wereldrecord (23,16) en de tweede 100 vrij ooit gezwommen: 23,23. "Ik kan ook wel als zo'n idioot van start gaan, maar dan moet ik dat in het tweede gedeelte van de race bekopen. Laat ze maar lekker gaan, die kortebaanzwemmers."
Naast bewondering was er overigens ook (geveinsde) afgunst voor Van den Hoogenbands toptijd. Vooral Alexander Popov, de onttroonde Tsaar van de Sprint, wekte de Brabanders verbazing. "Hij riep de hele tijd maar van: 'Don't kick my ass!'. Sinds Sydney hoor ik al niets anders. Ach, hij is altijd al een vreemde snuiter geweest." Pas in de catacomben, buiten het gehoor van zijn opvolger, durfde de Rus zijn ware aard te tonen. "Wat ik van Van den Hoogenband vind? Wat valt daar nog aan toe te voegen? Ik wou dat ik het had gezien, maar daarvoor ging hij veel te snel. Misschien dat ik hem ooit nog een keer goed kan bekijken als ik met zwemmen ben gestopt."
Van Valkengoed en Tamminga door naar halve finale
Tijdens de series van de derde zwemdag in Berlijn wisten Thijs van Valkengoed en Bastiaan Tamminga door te dringen tot de halve finales.
Van Valkengoed zwom op de 200 meter schoolslag na tussentijden van 31,10; 1:05,61 en 1:41,16 naar een prima 2:17,32, net iets boven zijn tijd van de NK in Amersfoort. Hiermee bereikte hij als negende de halve finales. Hierin zal hij rond zijn pr van 1:16,01 gezwommen tijdens het EJK in Malta, moeten zwemmen, om zichzelf te verzekeren van een finaleplaats morgen.
Bastiaan Tamminga liet zien dat hij geen eendagsvlieg is door als veertiende de halve eindstrijd van de 50 meter rugslag te halen in 26.45. Na een goede start kon hij vanuit baan twee de rest van het veld goed bijhouden. Het was wel allemaal krap omdat de Zweed Erik La Fleur als zeventiende aantikte in 26.49. Tamminga zwom in de serie met Thomas Rupprath, die met 25.20 het Europees van zijn landgenoot Stev Theloke verbeterde met 0,05 seconde.
Het lukte Stefan Aartsen niet om op zijn 200 vlinder de series te overleven. Zijn start was nog wel goed, met als eerste tussentijden 27,00 en 57,89, maar dat tempo kon hij niet volhouden. Met 1:29,68 kwam hij uiteindelijk op een zeventiende plaats terecht in 2:02,19, ruim twee seconden langzamer dan zijn beste seizoentijd tot nu toe. Wellicht dat hij meer van zich kan laten spreken op de 100 meter die vrijdag op het programma staat.
Staatssecretaris wil EK 2006 in Eindhoven
De nieuwe staatssecretaris Clémence Ross-van Dorp van VWS die de sportzaken onder haar hoede heeft, heeft tijdens haar bezoek aan het EK in Berlijn aangegeven dat ze een actief topsportbeleid wil voeren. Een EK zwemmen in Nederland zou daar deel van uitmaken. De CDA-bewindsvrouwe verklaarde dat Nederland een bod gaat doen om de EK in 2006 te organiseren.
Plaats van handeling zou het nog te bouwen topsportbad in Eindhoven moeten worden. Iedereen is het er inmiddels overeen dat het bad er moet komen, er is inmiddels een Europese aanbestedingsprocedure aan de gang. Toch zit er nog steeds een gat van zo’n 5 miljoen euro in de begroting van 21 miljoen. Dit ondanks de bijdrage van 10 miljoen gulden van het Rijk die de toenmalige staatssecretaris Vliegenthart toegezegd had.
"Voor het laatst hebben we zo'n evenement in 1966 mogen hebben, in zwembad Den Hommel in Utrecht. Dat is een paar generaties geleden. We hebben de toppers, het ledenaantal van de KNZB neemt toe. Volgens de LEN zou het in de rede liggen als Nederland een 'bid' doet. Daarvoor is een goede accommodatie nodig. Die moet er eind 2003 liggen. Ik heb gepolst bij gemeente, provincie en zwembond en een positieve indruk gekregen. Ze willen het echt. De neuzen wijzen één kant op. Ik denk dat er een oplossing komt'', aldus Ross, die zich vooral als verbindingsofficier wil opwerpen.
Staatssecretaris Clémence Ross-van Dorp van Sport heeft zelf niet een sportverleden zoals Erica Terpstra dat wel had. Wel is ze een fanatiek supporter en zal zeker vanaf de VIP tribune vanmiddag de Nederlandse zwemmers aanmoedigen, in het bijzonder Van den Hoogenband die voor een wereldrecord gaat.
Zoe Baker zwemt nu ook WR 50 school lange baan
MANCHESTER - De Engelse zwemster Zoe Baker heeft in de halve finale van de 50 meter schoolslag op de Gemenebest Spelen in Manchester het wereldrecord verbeterd. Met 30,57 zwom ze onder de toptijd die sinds 1999 in handen van de Zuid-Afrikaanse Penny Heyns met 30,83. Eerder dit jaar zwom ze verschillende keren een wereldrecord in een 25-meterbad op deze afstand.
"Mijn doel was om het wereldrecord in de halve finales te breken zodat ik morgen alleen voor het goud hoef te gaan. Ik voelde dat ik iets bijzonders zou kunnen doen, en dat is me inderdaad gelukt", aldus een tevreden Baker.
