Specials:
NJK kb Amsterdam
WK kb Istanboel
EK kb Chartres

WK Montreal 2005


Veldhuis heeft dan toch haar medaille

door Oene Rusticus - 01/08/2005, 10:34 - Bron: ANP Print Mail een vriend

MONTREAL (ANP) - Marleen Veldhuis heeft de wereldkampioenschappen in Montreal toch nog met een goed gevoel afgesloten. Al haar frustraties en woede over haar gemiste medaille op het koninginnenummer stopte ze gisteren in de 50 meter vrij. Dit keer leverde het haar wel succes op. In een persoonlijk record (24,83) won Veldhuis zilver achter de Australische Lisbeth Lenton (24,59). Halverwege lag Veldhuis nog voorop in het veld, maar Lenton kwam in het laatste stuk nog sterk terug. De anderen hield Veldhuis deze keer wel achter zich.

Met haar podiumplaats toonde Veldhuis veerkracht. De klap van het missen van eremetaal op de 100 meter vrij was hard bij haar aangekomen. Met haar tweede tijd in de series (54,85) en halve finales (54,54) had ze hiervoor nadrukkelijk haar kandidatuur gesteld. In de slotfase verprutste ze vrijdag haar race en eindigde ze slechts als vijfde (54,90).

Haar start in de eindstrijd was nog wel voortvarend geweest. Na de eerste baan lag de Twentse zelfs 0,43 seconden onder het wereldrecord van Olympisch kampioene Henry. In de laatste meters kon ze het hoge tempo niet volhouden en werd ze aan alle kanten gepasseerd.

Geen Sinterklaas

Terwijl de Australische Jodie Henry (54,18), de Franšise Malia Metella (54,74) en de Amerikaanse Natalie Coughlin (54,74) elkaar met hun medaille feliciteerden, hing Veldhuis na haar race verslagen met haar handen voor haar gezicht over de belijning.
Kapot van de inspanning maar vooral van teleurstelling. "Ik heb het gewoon verprutst", zei ze naderhand na de nodige tranen. "Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan. Die tijden van de nummers twee had ik ook kunnen zwemmen. Dat heb ik in vorige races laten zien. Ik heb die medaille gewoon weggegeven. Dit gebeurt mij nooit meer. Het is geen Sinterklaas hier."

De studente economie weigerde zelf haar te snelle start als oorzaak van het missen van de medaille aan te voeren. "Ik moet hard af, want dat is mijn sterkste punt. Ik had het gewoon moeten doortrekken. Dat heb ik niet gedaan. De vorm, het gevoel, alles was goed. Ik heb ook niet als kip zonder kop gezwommen. Ik heb het gewoon niet afgemaakt en dat is ontzettend stom. Zoveel kansen krijg je niet meer."

Twijfel

Met haar medaille op de sprint heeft Veldhuis nu toch aangetoond ook op een mondiaal toernooi in een 50-meterbad prijzen te kunnen pakken. Hierover was twijfel ontstaan na haar mislukte optreden bij de Olympische Spelen in Athene. Ondanks de hoge verwachtingen wist ze daar individueel geen finales te halen. Een aantal maanden na het Olympisch toernooi pakte ze bij de WK kortebaan goud op de 50 meter, maar in het zwemmen draait het toch vooral om de langebaan.

Coach Fedor Hes was daarom ook zwaar aangeslagen na de mislukte race op de 100 vrij. Hij was eveneens uit op genoegdoening nadat hij na de Spelen zijn baan bij Top Zwemmen Amsterdam kwijtraakte. Zijn zwemmers besloten echter bij hem te blijven omdat zij in zijn werkwijze bleven geloven. Met de wereldtitel van Veldhuis op de kortebaan kreeg hij een beetje gelijk, maar wist dat het nu ook op het belangrijkste mondiale toernooi moest gebeuren.
Na de 100 vrij voorspelde Hes al dat hij en zijn pupil niet zonder medaille in het vliegtuig zouden stappen. Hij kreeg uiteindelijk toch gelijk.

Terras

Geen eindeloze raceanalyses, maar een kop thee met haar ouders op het terras. Deze simpele aanpak leidde Marleen Veldhuis op de slotdag van de wereldtitelstrijd in Montreal naar de zilveren plak op de 50 meter vrije slag. Stralend stond Veldhuis op het podium van het fraaie zwembad van het Parc Jean Drapeau. De 26-jarige Twentse genoot van iedere minuut aan de zijde van de Australische kampioene Lisbeth Lenton. "Dit is waar je het allemaal voor doet. Al vond ik het aantikken het mooiste. Het is zo geweldig als je iets leuks achter je naam ziet staan."

Op de 100 meter vrij had Veldhuis ook al op een fraaie notering op het scoreboard gerekend. De voormalige waterpoloster ging in de race aan de spanning ten onder. "Ik was veel te onrustig in mijn hoofd. Ik was in mijn eentje en ging veel te veel nadenken."
In de voorbereiding op de sprint ging ze opzoek naar ontspanning. Met haar ouders zat ze de hele ochtend in Montreal op het terras. Over de wedstrijd werd nauwelijks gesproken. "Ik heb lekker thee zitten drinken en gekletst over van alles en nog wat. Ik voelde me zoveel beter. Ingewikkeld gedoe past niet bij mij. Ik moet gewoon een bord voor mijn kop hebben om hard te kunnen zwemmen."

Woord gehouden

Naast haar revanche voor haar mislukte optreden op de 100 vrij liet Veldhuis eindelijk zien dat ze na haar tegenvallende optreden bij de Spelen wel degelijk tot een topprestatie op een groot mondiaal toernooi in staat is. Ze won na Athene weliswaar goud op de EK en WK kortebaan, maar internationaal is de langebaan het enige dat echt telt. "Ik wist zelf ook wel dat ik het kon, maar nu weet de buitenwereld het ook. Ik had ook gezegd dat ik niet zonder medaille het vliegtuig in zou gaan. Ik heb woord gehouden."
Al blijft Veldhuis de komende 3,5 week nog in Canada om met haar broertje vakantie te vieren. "Dat hadden we twee jaar geleden al afgesproken. Nu kan mijn coach Fedor Hes tenminste naar huis", lachte ze.

Behalve de wijze les over de ontspannen aanpak leerden de WK haar dat ze komend seizoen harder zal moeten gaan trainen. Zowel op de 50 en 100 vrij kon ze in de slotfase haar opgebouwde voorsprong niet vasthouden. "Tachtig procent van de race gaat goed, maar dat laatste stukje kom ik net tekort. Dat is een kwestie van trainen."

De studente economie zal het komende seizoen mee gaan draaien in het wereldbekercircuit op de kortebaan. Haar plannen om een tijdje in AustraliŰ te gaan trainen, verdwijnen nog even in de koelkast. "Bij de Mare Nostrum Tour heb ik wel wat contacten gelegd. Het is ook zeker niet van de baan. Ik ga me voorlopig eerst op de wereldbeker richten, maar nu eerst genieten van mijn medaille. Ik kan absoluut terugkijken op een goed WK, misschien was er meer van verwacht. Maar de lat wordt nu gelegd op de prestaties van De Bruijn en Van den Hoogenband. We hebben een stap gemaakt, maar dit is zeker het eindpunt nog niet, ook niet voor mij."



Terug naar het overzicht

All contents copyright
© Zwemkroniek.com
All rights reserved




21 november 1971
Hansje Bunschoten (13 jaar) doorbreekt in Hilversum als eerste Nederlandse zwemster met 59.9 de magische minuutgrens op de 100 meter vrije slag (25 m.baan). Op dezelfde dag evenaart Anke Rijnders (15 jaar) bij wedstrijden in Den Haag dit record.
Hansje Bunschoten (13 jaar) doorbreekt in Hilversum als eerste Nederlandse zwemster met 59.9 de magische minuutgrens op de 100 meter vrije slag (25 m.baan). Op dezelfde dag evenaart Anke Rijnders (15 jaar) bij wedstrijden in Den Haag dit record.



Jostalgie.nl zwembeelden van toen

WK korte baan Hong Kong 1999 4x100 vrij mannen

In de bezetting Mark Veens, Johan Kenkhuis, Marcel Wouda en Pieter van den Hoogenband levert de Nederlandse ploeg in Hong Kong een wereldprestatie met het behalen van de zilveren medaille op de koningsestafette.


Bekijk de video op Jostalgie.nl